O ΠΕΙΡΑΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ ΒΡΑΒΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης

του Πειραϊκού Συνδέσμου και του περιοδικού Μανδραγόρας. Το πλήθος και η

ποιότητα των συμμετοχών έκαναν το έργο της κριτικής επιτροπής ευχάριστα

δύσκολο.

Η απονομή των διακρίσεων έγινε σε ειδική εκδήλωση στην Αίθουσα Βαρώνου Κίμωνος Ράλλη,

στο Μέγαρο του Πειραϊκού Συνδέσμου, Καραΐσκου 104 & Σωτήρος, στον Πειραιά. 

ανάμεσα στους επισήμους, αισθητή έκανε την παρουσία του

ο κος

Γιάννης Β. Σίμος

Έφορος του Φιλολογικού Πειραικού Συνδέσμου

συνολικά βραβεύθηκαν 26 άτομα

την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού αποτελούσαν ο騴

Κώστας Κρεμμύδας (διευθυντής περιοδικού «Μανδραγόρας», διδάσκων Ελληνικού

Ανοικτού Παν/μίου), Αθηνά Κορώνη (π. επίκουρη καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής

Παν/μίου Πατρών), Μάνος Στεφανίδης (Αν. καθηγητής Παν/μίου Αθηνών),

Θόδωρος Κατσικάρος (Δρ. Συγκριτικής Φιλολογίας, διδάσκων Ελληνικού Ανοικτού

Παν/μίου)

Ανάμεσα  στους βραβευμένους συγγραφείς, ήταν και η Θάσια ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου 

με το ποιήμα της

Η Τύχη του Θαλή, με το οποίο αποτυπώνεται ποιητικά με πρωτότυπο τρόπο μέσα από 

θεώρημα Γεωμετρίας, η δυσαρμονία των σχέσεων!

Συγκινημένη για μια ακόμη βράβευση και αποδοχή της ποίησής της ανά το πανελλήνιο, 

αφιέρωσε το βραβείο στο νησί που φιλοξενεί τις ανάσες της και το οποίο το υπηρετεί λόγοις, 

έργοις για αρκετές δεκαετίες με τον ακτιβισμό της, την Θάσο

αλλά και στην γενέτειρα του πατέρα της την Νίσυρο, το νησί της νοσταλγίας των βιωμάτων

 και των μνημών, δηλώνοντας ακόμα οτι οι Ελληνες που μένουν σε νησιά και τους 12 μήνες του χρόνου, 

 είναι αυτοί που κρατούν τα πατρώα εδάφη ελληνικά, τασσόμενοι  σε αυτά, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, 

που και οι ποιητές τάσσονται στις λέξεις...

 Το βραβείο της  Ανδρομάχης παρέλαβε η φίλη της, ποιήτρια Eπίτιμη Γενική Γραμματέας της Πανελλήνιας

 Ενωσης Λογοτεχνών

κα Εύα Παπαδημητρίου Χαλκιαδάκη, ενώ το διάβασε η Θεατρική Ομάδα του Πειραικού Συνδέσμου, 

που απαρτίζεται από νέους ηθοποιούς...

ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ: ΘΑΛΗΣ

Η Τύχη του Θαλή

Να λοιπόν·

που Εγώ ορίζω το Παράλληλο...

Σχεδιάζω, Διαγράφω

Και Ορίζω το Παράλληλο.

Εγώ, που δεν φαινότανε

να έχω νου γεωμετρικό

βρέθηκα, με ένα χάρακα στο χέρι

να ζωγραφίζω τη Ζωή ως το Άπειρο.

Παράλληλα αισθήματα

δρόμοι, όνειρα, όλα παράλληλα.

Ήταν καθώς φαίνεται καθορισμένο

να ‘χω την τύχη του Θαλή.

Μαθήματα γεωμετρίας ιδιαίτερα

να παραδίδω στον εαυτό μου.

Σε όλα τυπική

Σε όλα καθωσπρέπει

Και προπαντός να σέβομαι τα Αξιώματα.

Όλα αυτά που καθώς λένε

πρέπει να τα δεχτούμε

για να προχωρήσουμε παραπέρα.

Μονάχα ετούτο εδώ

το αξίωμα της γεωμετρίας

φαίνεται να κατάφερα να καταρρίψω.

Για τις παράλληλες γραμμές

που τάχα τέμνονται στο άπειρο.

Μιας και οι δικές μου οι παράλληλες γραμμές μου

δεν φαίνεται να τέμνονται ούτε στο άπειρο.

Μιας και ούτε στο άπειρο

Ούτε στο άπειρο δεν φαίνεται να σ’ έχω.

Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου

 

 

MAΡΙΑ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ ΒΡΑΒΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Αγαπητή κυρία Mαρία-Φιλομήλα Φιλιππίδου,

Συγχαρητήρια για τη βράβευσή σας στον διαγωνισμό του 9ου Παγκόσμιου

 Λογοτεχνικού Διαγωνισμού του ΕΠΟΚ όπου συμμετείχατε με το ποίημα

 

"Ελλάδα" και αποσπάσατε Έπαινο Ποίησης Ελεύθερου Στίχου

. Σας επισυνάπτω την  πρόσκληση της απονομής των βραβείων και θα ήθελα με

 ενημερώσετε εάν θα παραστείτε στην εκδήλωση.

Σας ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σας.

Με εκτίμηση

Εκ του ΔΣ του ΕΠΟΚ 

Τζούλια Πουλημενάκου 

Αντιπρόεδρος

ΕΛΛΑΔΑ

Μια θάλασσα στην οποία κατηφορίζει ένα βουνό. ΕΛΛΑΔΑ!

Δυο παιδιά που παίζουν αμέριμνα στη θάλασσα. ΕΛΛΑΔΑ!

Ένα βραδινό αεράκι στη βεράντα ενός σπιτιού. ΕΛΛΑΔΑ!

Μια πανσέληνος του Αυγούστου. ΕΛΛΑΔΑ!

 

Με τα λάθη όμως...

 

Μια κατακαμένη βουνοπλαγιά. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!

Φτώχεια και πείνα σε χωριά και πόλεις. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!

Παιδιά με το χέρι απλωμένο για ελεημοσύνη. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!

Εγκληματικότητα παντού και οι ραδιούργοι να γλιστρούν. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!

Κλεψιά, προδοσία, παρανομία. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!

 

Και ξέρετε γιατί;

 

Γιατί αφήσαμε άλλους να αποφασίζουν για το τι είναι Ελλάδα.

 

Μαρία-Φιλομήλα Φιλιππίδου

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΓΟΝΕΙΣ!

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ 

ΣΤΟ ΚΑΛΟΓΕΡΙΚΟ ΘΑΣΟΥ ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Ναι, σήμερα για άλλη μια φορά γιορτάζουμε

την μέρα της μητέρας

αναρωτιέμαι αν από του χρόνου και με την ίδια συνέπεια, θα έπρεπε να καθιερώσουμε επιτέλους στην Ελλάδα

να γιορτάζουμε και την μέρα του πατέρα με την ίδια ακριβώς λαμπρότητα και κατ επανάληψη ,ώστε να γίνει από κοινού κατανοητό ότι για την συζυγία χρειάζονται πάντοτε δύο....

ας το προτείνω από αυτό το βήμα που εδώ και 17  χρόνια μου δίνεται η ευκαιρία να σας μιλώ

τα παιδιά που φέρνουμε στον κόσμο αυτόν, δεν είναι φασόλια απλά να τα σπέρνουμε, θέλουνε μεγάλωμα ,  θέλουνε βύζαγμα θέλουνε κλάδεμα θέλουνε μπόλιασμα με αξίες, θέλουνε πρόσεγμα, αλλά πάνω από λα θέλουνε ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον για να μεγαλώσουνε όσο γίνεται πιο ισορροπημένα και ασφαλή

επιτέλους φίλοι μου χρειάζεται επειγόντως να βγάλουμε από το συρτάρι των απολεσθέντων τον πατέρα, τον πολύτιμο αυτόν πολυήρωα , τον superman με το μαγικό φυστίκη, αυτός χρειάζεται να είναι πάντοτε στις παιδικές ψυχές τους,

ο διασώστης της μητέρας τους και όλων των παιδικών ανησυχιών του, τα παιδιά μας φίλοι μου επειγόντως, δεν χρειάζονται μόνο την μάνα χρειάζονται και πατέρα για να μεγαλώσουνε ήρεμα 

Χρειάζονται επειγόντως γονείς!

Μόνο που ο πατέρας στην Ελλάδα,πέφτει γρήγορα στην αφάνεια, ο ρόλος του υποτιμάται και είναι παντα δεύτερος ,

η μάνα είναι αυτή που συνήθως τρέχει τα παιδιά στο σχολείο, που ρωτάει τους δασκάλους και τους καθηγητές για τις επιδόσεις των παιδιών, η μάνα  μαγειρεύει ,τα διαβάζει παραμύθια, ξέρει τα μυστικά τους, τα περιποιείται, ο πατέρας έρχεται πάντα δεύτερος και κατα ιδρωμένος σε μια Ελλάδα που μεγάλωσε τους άντρες της παραδοσιακά με το να μην τους σπάνουνε αυγά στο κεφάλι- σε εισαγωγικά αυτό,- έφτασε ο άντρας λίγα χρόνια πριν να φοβάται να ψωνίσει η να ασχοληθεί με το τάισμα των παιδιών ευτυχώς αυτό άρχισε λίγο λίγο να αλλάζει....

Χρειάζεται ο πατέρας να πάρει πρωταγωνιστικό ρόλο, να βγει από την αφάνεια ας σταματήσουμε για λίγο να υπερτονίζουμε την μεγάλη συμβολή της Μάνας και να της στήνουμε αγάλματα για την μεγάλη συμβολή της στην γέννηση δημιουργία και γαλούχηση της οικογένειας, γιατί έτσι τις δίδουμε να κρατάει πολλούς σταυρούς μαζί και βάρη, έτσι ουσιαστικά την ξεντύνουμε από την δύναμή της, την αφήνουμε να περπατάει τραγικά μόνη, ξυπόλυτη στην Ερημο, μια Ερημο που μια κοινωνία, με νόμους καθόλου φιλόστοργους προς αυτήν δεν την προστατεύει όσο θα πρεπε, μέσα σε αυτοαποκαλούμενους Σωτήρες που ενόψει των επικείμενων εκλογών ελαφρά τη καρδία υπόσχονται τα πάντα για να μας σώσοουνε , μέσα σε μια Ελλάδα που έχει φθάσει στα όρια της , με νόμους και κριτήρια που όλο και αλλάζουνε σαν τραπουλόχαρτα, η μάνα η διαζευγμένη, η μάνα η χήρα, η μάνα η ορφανή, η μάνα η άνεργη , η μάνα η εργαζόμενη που δεν έχει που να αφήσει το παιδί της για να δουλέψει, η μάνα η μονογονεική είναι τραγικά μόνη , υποφέρει, δυστυχεί με μια δυστυχία που πολλές φορές κρύβει στα  περήφανα στήθεια της  και αυτό το κρυφτό της θλίψης γυρνάει σε μπούμεραγκ επάνω της εδώ και χρόνια φίλοι μου φαίνεται ότι δεν καταλάβαμε ότι και η μάνα είναι  άνθρωπος την θεοποιήσαμε την κάναμε ήρωα και δεν νιώσαμε οτι και η μάνα λυγάει και η μάνα σκορπίζεται κι αν όπως λέμε από τις στάχτες της αναγεννάται, πετρώνει κι όταν  πετρώνει η μάνα με πέτρινο γάλα μεγαλώνει τα παιδιά της και τα παιδιά που βγάζει είναι πέτρινα κι έτσι δημιουργούνται τα πέτρινα χρόνια που ζούμε.......

Η μάνα χρειάζεται σύντροφο, πατέρα,  φιλόστοργο, υπεύθυνο,όχι επιπόλαιο, όχι φυγά

Πώς ζούμε όμως σήμερα; Μέσα σε σχέσεις διαλυμένες, κάνουμε γάμους που διαρκούν όσο τα πυροτεχνήματα και τα φλας των φωτογραφιών, δεν υπάρχει πλέον οικογένεια, οι νέοι δεν παντρεύονται εύκολα, κι α ν το κάνουν το κάνουν για λίγο χωρίζουν και μετά πάνε πάρα κάτω κι ο καθένας τον δρόμο του,

τα παιδιά μοιράζονται άλλο από εδώ, άλλο από κει άλλες φορές τα ξεφορτώνουνε όλα στην μάνα, γιατί γίνεται σήμερα αυτό;

Γιατί σήμερα οι άνθρωποι είμαστε φίλαυτοι, εγωιστές, ανυπόμονοι, δεν έχουμε Αγάπη μέσα μας κι Υπομονή

Γιατροί ανάμεσά μας υπάρχουν πολλοί καρδιολόγοι , παθολόγοι, αγγειοχειρούργοι όλων των ειδικοτήτων, 

μια ειδικότητα δεν υπάρχει οι Γιατροί της Αγάπης οι Απόστολοι, 

τι θα πει αυτό; Θά πρεπε ο καθένας μας  μέσα στο γάμο και στην οικογένεια που δημιουργήσαμε, να είμαστε οι Απόστολοι της θυσιαστικής προσφοράς για αυτούς που καλούμαστε να προστατέψουμε  τα σα εκ των σων- μια εκκλησία προσφοράς στο κάθε σπίτι ο ένας σύζυγος για τον άλλον για τα παιδιά μας για τους γονείς μας ΙσαποσΤολοι αγαπης ρέουσας 

και προσφορας  ώστε κανένα παιδί να μην  χρειάζεται ψυχολόγο για να μεγαλώσει, να έχουμε τόση αγάπη αναμεταξύ μας που όλοι οι ψυχολόγοι να πεινάσουνε

    Δεν το κάνουμε όμως αυτό, στην πρώτη δυσκολία στρίβουμε στον θάνατο την αρρώστια, στην οικονομικηήκαταστροφή νίπτουμε τα χέρια μας,εγκαταλείπουμε, φεύγουμε ,δεν επιμένουμε και μετά τα ρίχνουμε όλα στην μάνα και την αποθεώνουμε, την ηρωποιούμε  γιατί μας βολευει  να υπάρχει ο πάντα ο σουπερ ήρωας που θα αναλάβει πάντα την δύσκολη δουλειά

Δεν υπάρχουν πλεον ζευγάρια που να χουν την ευλογία να γερνάνε μαζί γιατί πολύ απλα χωρίζουνε

ναι λοιπόν χρειάζεται να γιορτάσουμε την μάνα αλλά να έχουμε δημιουργήσει εκείνες τις προυποθέσεις ώστε να 'εχουμε μάνες ευτυχισμένες χορτασμένες όχι μόνο από υλικά αγαθά αλλά από Αγάπη και φροντίδα και νιάξιμο  προς αυτές και τότε ναι θα μπορούμε να γιορτάζουμε αληθινά την γιορτή της μητέρας όπως τις αρμόζει 

μιας και θα έχουμε στο προσκήνιο και τον πολύτιμο ρόλο του πατέρα, του συντρόφου , του συζύγου, έχοντας 'οπως ο σεβαστός μου πατέρας πει για επίλογο όταν του διάβασα αυτά που στο φτερό έγραψα σήμερα- όταν του διάβασα όσα εμπνεύστηκα να  σας πω -μετά την πρόσκληση της φίλης μου Πελαγίας Αναγνωστάκη, μου είπε λοιπόν ο πατέρας μου να έχουμε στο νου πάντα την συζυγία της Παναγίας με τον Ιωσήφ ως παράδειγμα χρηστομίμητο, της αλληλοκατανόησης ,

της συντροσιφικότητας και της αυταπάρνησης που ειχε η Παναγία μας, με τον Ιωσήφ για να φέρουμε Χριστούς και όχι λύκους για εχουμε χριστοφόρα ζωή και αγαπητική και μην ξεχνάτε ποτέ μην ξεχνάτε στην συζυγία πάντα χρειάζονται δυο 

Ουτε τρεις ούτε τέσσερεις.... Δυο χρειάζονται

  Ευχομαι του χρόνου να καθιερωθεί  και η  γιορτή του πατέρα να γιορταστεί επίσημα στην Θάσο μας και  αλλού όπου με διαβάζουν και με την πένα μου όπλο με ακούνε, τον πατέρα να μην τον ξεχνάμε.....

Ετσι αλλάζουμε τα δεδομεένα Σας ευχαριστώ

• ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥΑΠΕΣΠΑΣΕ ΤΟ Α ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟΝ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Αθήνα 2018-Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου» του Δήμου 
Αθηναίων, πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο Μέγαρο η πρώτη επίσημη παράσταση του 
κινήματος “Take Me Home”, σκοπός του οποίου είναι η επιστροφή της πολιτιστικής μας 
κληρονομιάς.

Ο Οίκος Μόδας Τρανούλη, μέσα στα
30 χρόνια επιτυχιών και σοβαρής
παρουσίας στον χώρο της
υψηλής ραπτικής, ξεκίνησε μέσω της
μόδας το κίνημα και μας
παρουσίασε ένα θεατρικό δρώμενο
του καθηγητού
Τηλέμαχου Μουδατσάκη, σε
χορογραφία του
Μιχάλη Γκούση και στον ρόλο της
θλιμμένης καρυάτιδας ήταν η
Φιλίτσα Καλογεράκου.

Αθηνά Τρανούλη Οι συντελεστές της
παράστασης φορούσαν τη συλλογή
Athena by Tranoulis. Το συγκρότημα Saos, του συνθέτη
Ηφαιστίωνα Βαξεβανέρη, πλαισίωσε μουσικά τη βραδιά
και παρουσιάστρια της βραδιάς ήταν η Κλέλια Χαρίση.
Αρωγός της βραδιάς ήταν ο εκδοτικός οίκος Who is Who.
Θλιμμένη Καρυάτιδα (Φιλίτσα Καλογεράκου)

Στο τέλος της βραδιάς ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του διεθνούς διαγωνισμού ποίησης με
θέμα την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, που διοργάνωσε ο Όμιλος για την Unesco 
Πειραιώς και Νήσων σε συνεργασία με τον ΕΠΟΚ. Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του
διαγωνισμού ήταν ο πρόεδρος του Ζαππείου Μεγάρου, κ. Γεώργιος Χρήστου, η ποιήτρια 
Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου που για οικογενειακούς λόγους δεν μπόρεσε να πάει στην λαμπρή
τελετή που  έλαβε χώρα στο Ζάππειο Μέγαρο, έστειλε τον ακόλουθο χαιρετισμό της, στους
διοργανωτές της εκδήλωσης: ο ποιητής σε μια χώρα με αγκάθια και πνευματικά τέλματα κάνει τον
μοναχικό Αγώνα του, με την γραφή του αγιάζει τον τόπο του, άλλοι νιώθουν αυτήν την προσπάθεια
του  οπως εσείς και άλλοι όχι, το πιο υπέροχο στην εποχή της εικόνας και του εντυπωσιασμού του
επίπλαστου Ωραίου και του πλαστού, είναι  ότι ο γράφων μπορεί με την δύναμη της σκέψης του, και
του λόγου του και μόνο να υπάρξει δίχως να πάει... να πάει δηλαδή κάπου άυλα... έχοντας στα χέρια
σας το ποίημα μου για τις Καρυάτιδες, το οποίο κρίνατε άξιο βράβευσης με Α βραβείο είναι σαν
να είμαι και γω ανάμεσά σας, στα πλαίσια μάλιστα μιας συγκινητικής προσπάθειας που συλλογικά
λαμβάνει μέρος στα πλαίσια της εκδήλωσης Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του 
Δήμου Αθηνών, ώστε να πάρουμε πίσω ότι για χρόνια μας ανήκει τα γλυπτά μας, έστω και μέσω της
ευαισθησίας και της συγκίνησης την οποία προσφέρει ο ποιητικός λόγος! Κλαδάκι του ευ ζειν η ποίηση Σώθηκα! Ποιήση ανθισμένη μυγδαλιά γέμισες με Ανθη τους κουρασμένους μου ώμους...Νιώθω την ανάγκη να χαρίσω
αυτό μου το πολύτιμο βραβείο, που συνεργεί σ αυτήν την ιερή προσπάθεια Αγώνα για την πολύπαθη
πατρίδα μας την Ελλάδα, στην κόρη μου , αλλά και σε όλους τους νέους της Ελλάδας να τους θυμίσω
να συνεχίσουν την ζωή τους και να την κοσμίσουν με την Τέχνη,  τις Γνώσεις, την Ποίηση Το Θέατρο,
την Μουσική, να συνεχίσουμε να έχουμε την δύναμη να βλέπουμε την πατρίδα μας σαν Ιδέα, γιατί η
Ελλάδα γέννησε την Ελευθερία, την Δημοκρατία, την Ισονομία, φυλάττετε την Ιστορική Μνήμη της
Φυλής μας πρώτιστα, πώς θα το πετύχουμε αυτό κάνοντας όλοι μας Αναλήψεις, όχι χρημάτων αλλά
Αναλήψεις προσωπικών ευθυνών δεν αλλάζουμε αυτόν τον κόσμο, γκρεμίζοντας, μουντζουρώνοντας,
καίγοντας, αλλά χτίζοντας, προτείνοντας ζωγραφίζοντας, ποιώντας τέτοιες βραδιές πολιτισμού Νέοι
της Ελλάδας , πετάξτε μακριά ο,τι σας φθείρει, ότι σας περιορίζει, ότι σας χαμηλώνει, όλες τις
άσχημες συνήθειες , που σας εξευτελίζουν, την μέθη , τα ναρκωτικά, τα άσκοπα ξενύχτια και κυρίως
την έλλειψη ονείρων και ενέργειας σχίστε την απάθεια σας, την απραξία σας ,γιατί μια Ελλάδα με
νέους που το πρωί γεμίζουν τα καφενεία, δεν θα πάρει ποτέ πίσω τα γλυπτά, θα ξεπουλήσει και όσα
απέμειναν....

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ, Γ. 
ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Γεώργιος Χρήστου

`````````````````````````````````````````````````````````````

Η δραματική περιπέτεια των Καρυάτιδων…

 Α ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟΝ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ 
ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΠΟΥ ΔΙΕΞΗΧΘΕΙ ΣΤΟ ΖΑΠΠΙΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΟ 2018                                                                    ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΣΟ!                                 

Των Καρυών της  Λακωνίας κόρες

Η μοίρα, φαίνεται, τις ήθελε πρόωρα μαυροφόρες

0ι Αθηναίοι σκότωσαν τους άνδρες τους,

 που μήδισαν στους Περσικούς πολέμους

Και οι καλές τους δεν τους θρήνησαν

αφού καταδικάστηκαν κι’αυτές  σε ισόβια σκλαβιά.

Έξι λυγερές από αυτές τις έκαμε η σμίλη του Φειδία γλυπτά.

Για να στηρίζουνε με το κεφάλι

Και μ’ένα καλοθόσχημο κιονόκρανο

Διακοσμημένο με ωά

Τη βαρειά του Ερεχθείου στέγη

Κρατώντας στο ένα χέρι τους φιάλη

Και στο άλλο του πέπλου τους τη μία πτυχή

Κι’όποιος  τις έβλεπε, τις αγαπούσε με ψυχή

Καθώς  με του  μηρού τους  τη σεμνή

Και «χάρμα ειδέσθαι» προβολή

Ελεγαν : <<Υπάρχει και εικαστικά η ηδονή.>>

 Και της  Καρυάτιδας Αρτέμιδας η γιορτή

Σαν΄έφτανε, οι έξι καρυάτιδες ξεφάντωναν

Γιατί νυχτιάτικα ανέβαιναν « εν πομπή»                                                                                                                                σαν Νύμφες επάνω στ’Αρτεμίσια βουνά

Χορεύοντας τα γυροφέρναν 

Με γιορτινούς ιεροτελεστίας χορούς

Και την ονομασία τους ως Καρυάτιδες

Έτσι κατέκτησαν με το σπαθί τους

Παίρνοντας εκδίκηση για τη τιμή τους…

Έξι διακεκριμμένες καρυάτιδες σαν αδελφές

Που λίγες αγαπήθηκαν ωσάν κι’ αυτές....

Εστέκονταν εκεί η μια πλάι στην άλλη

Μαγεύοντας η κάθε μια με τα δικά της κάλλη.

Κι’αυτές που  μας εδόξαζαν για δυόμισι χιλιάδες χρόνια

Βρήκε την ευκαιρία ένας λόρδος 

Να το παίξει νέος Πάρης....

Καμουφλαρισμένος κάτω από του πρεσβευτή τη χλένη.

Μας έκλεψε μια από τις έξι πανωραίες μας Ελένες.

Στο νέο Μουσείο Αθηνών κενή η θέση της... την περιμένει

Αργεί η Ιστορία , μα στο τέλος την Δικαιοσύνη απονέμει!

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Aς αναρωτηθούμε λοιπόν

γιορτάσαμε φέτος τα Χριστούγεννα;

Καταφέραμε να φθάσουμε εγγύς.....

γίναμε έστω ένα στάχυ από την θεία φάτνη;

Αλήθεια,αυτά τα Χριστούγεννα 

γιορτάσαμε με τον Χριστό 

ή με τον Χριστουγεννιάτικο διάκοσμο, μείναμε πάλι....

Ας δώσει ο καθένας την απάντηση, μόνος του.....

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΧΟΥΝ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟ ΙΔΡΩΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ;

 Μια όμορφη βραδιά ποίησης, μουσικής και λόγου είχαν την τύχη να απολαύσουν όλοι όσοι παρευρέθησαν στις Αποθήκες Μεταλλείων Θάσο.

. Η εκδήλωση τελούσε υπό την αιγίδα του πολιτιστικού συλλόγου "Το Κάστρο" και ήταν προς τιμήν του πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Διαμαντόπουλου και της κόρης του Ανδρομάχης.

Θάσος! Φυλαχτό απ'του Θεού το στήθος ξεπετάχτηκες στην άκρη του Αιγαίου ακουμπισμένη.

Αυτά και άλλα πολλά 

Πολλά λόγια αγάπης για το όμορφο νησί της Θάσου ακούστηκαν από την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου στην βιβλιοπαρουσίαση που έλαβε χώρα στις Αποθήκες Μεταλλείων τόσο από την ίδια, όσο και από τον τεως πρόεδρο του Κάστρου κο Στέλιο Στρατηγέντα, καθώς και από τον εκπαιδευτικό κο. Κώστα Βλαστάρη, 

για το βιβλίο ΘΑΣΙΩΝ ΓΗ ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ εκδόσεων Μαλλιάρη του πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Διαμαντόπουλου και της κόρης του Ανδρομάχης.

Η Εκδήλωση άρχισε με το διάβασμα των χαιρετισμών της τεως προέδρου της ΕΛΒΕ κας Αννας Φαχαντίδου, του εκδότη κου Αντώνη Μαλλιάρη, καθώς και του δωδεκανήσιου εκπαιδευτικού και συμπατριώτη του ιερέως, Κωνσταντίνου Πατούρη.

Την εκδήλωση επίσης χαιρέτησαν με την φυσική τους παρουσία

ο πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου "Το Κάστρο" κ Λάμπρος. Λαμπρινίδης, ο ιερέας πατέρας Αγγελος Λύχνος,  από την Θεσσαλονίκη η νέα πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος κα Γοργώ Γεωργία Αλεξίου, ο πρόεδρος των ΑΧΕΠΑ Θάσου κ. Δημήτριος Στίγκας,ο πρόεδρος της Νέας Πορείας, νομικός κος Μηνάς Βλαστάρης οι οποίοι μίλησαν από μικροφώνου με εγκωμιαστικό τρόπο για την οικογένεια Διαμαντοπούλου και την προσφορά της, στον πολιτισμό της Θάσου.

 Την εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά η μουσικός της Δημοτικής Χορωδίας Θάσου κ. Πελαγία Αναγνωστάκη και η μαέστρος της Δημοτικής Χορωδίας Θάσου κ. Αργυρώ Παπαλάσκαρη η οποία τραγούδησε τον ύμνο της Θάσου του ιερέως Γεωργίου Διαμαντόπουλου. Τον ύμνο επίσης τραγούδησε a capella ο αοιδός κ. Βαγγέλης Αγγελίδης ο οποιος ήταν ο πρώτος που τον πρωτοτραγούδησε μέσα στην δημοτική βιβλιοθήκη Καβάλας σε εκδήλωση της Θασιακής Ενωσης

Ακούστηκαν τραγούδια του Θοδωράκη Νίκου Αντύπα και άλλων

Την εκδήλωση τίμησαν επίσης με την φυσική τους παρουσία  οι : ο τέως πρόεδρος της Θασιακής Ένωσης Καβάλας

κ. Δημήτριος Θεοδωρίδης, ο γλύπτης κ. Κωνσταντίνος Λόβουλος, η τέως λυκειάρχης κ. Μαρία Εξηντάρη, ο πρόεδρος της Λαϊκής Συσπείρωσης Θάσου κ. Νικόλαος Χρυσάφης, ο δικηγόρος κ. Λευτέρης Κυριακίδης, ο συγγραφέας-δημοσιογράφος κ. Σωτήρης Γερακούδης, ο ποιητής , μουσικός δημιουργός του Μουσικού Εργαστηρίου Λιμεναρίων Αγγελος Ζαγοριανός ο καλλιτέχνης  κος Θεόδωρος Ελευθερίου

η επιχειρηματίας κ. Ειρήνη Τατσιράμου, η δημοσιογράφος του CENTER κ. Μαρία Σαλταρή, ο τοπογράφος κ. Γιάννης Μαρκιανός, η κ. Αλεξάνδρα Τσώμου.και πολλοί άλλοι που προσήλθαν και απέδειξαν οτί στα Λιμενάρια κατά παράδοση ανθεί το πνεύμα και ο πολτισμός εκτός από την ομορφιά!

Την εκδήλωση κάλυψε τηλεοπτικά το κανάλι CENTER και θα την μεταδώσει εξολοκλήρου  την Παρασκευή  3 Αυγουστου 2018 μετά από το απογευματινό δελτίο ειδήσεων και ώρα 6.45.

Ήταν μια βραδιά αγάπης για τη Θάσο που κανείς δεν ήθελε να φύγει.Ευχαριστούμε επίσης τους : κ. Αντώνη Παπαλάσκαρη για τον συντονισμό ήχου και κ. Μαρία Φ. Φιλιππίδου για την ουσιαστική της βοήθεια στην διανομή αντιτύπων του βιβλίου. 

και μην ξεχνάτε

δυο, τρεις σταγόνες Θάσου είναι αρκετές για να σε ξεδιψάσουν

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑ ΛΙΜΕΝΑΡΙΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ

                                           ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ

                                                                  ΘΑΣΙΩΝ ΓΗ ΓΛΥΚYΤΑΤΗ

 ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΙΔΡΩΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΣΙ  ΜΑΣ;

Πολιτιστικέ πνεύμονα της Θάσου, πολιτιστικέ σύλλογε Λιμεναρίων Θάσου το Κάστρο

είμαι βαθύτατα συγκινημένη για την τιμητική πρόσκληση που ο πρώην πρόεδρος του Κάστρου κος Στέλιος Στρατηγέντας

πριν απο δυο μήνες μου έκανε να παρουσιάσουμε το βιβλίο που γράψαμε μαζί με τον πατέρα μου Θασίων Γη Γλυκύτατη

σ αυτό το υπέροχα  ενεργειακό τοπίο, το γεμάτο με ευχάριστες μνήμες, εδώ αναπνέω ελεύθερα 

αναπνέω ελεύθερα στον Νότο καθάριο αέρα είμαι στα λιμέρια μου και πως δεν είμαι; με το Κάστρο και τον τότε πρόεδρό του κο Κώστα Βλαστάρη δημιουργήσαμε τους πρώτους Πανθασιακούς Αγώνες,  για παιδιά και εφήβους με συμμετοχή 87 παιδιών από την Θάσο το 2008

με το Κάστρο και τον πρόεδρο του κο Στέλιο Στρατηγέντα δημιουργήσαμε το 2012 με συμμετοχή 2000 παιδιών από όλη την Ελλάδα τα ΑΡΧΙΛΌΧΕΙΑ και πάλι ποιητικούς Αγώνες που ξεκίνησαν από την μικρή μας Θάσο και αγκάλιασαν όλη την μεταμνημονιακή Ελλάδα και τα σχολεία της, προσφέροντας στους μαθητές και τους εφηβους που πήραν μέρος και βραβεύτηκαν ξανά πίσω την ελπίδα ο,τι η πατρίδα τους μπορεί ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες να τους αγκαλιάζει γενναιόδωρα με τον Κώστα Βλαστάρη και τον Σπύρο Μαλγαρινό, στα Μεταλλεία και πάλι δεν παρουσιάσαμε το βιβλίο του πατέρα μου Πεντάμορφο μου Εμποριό εκδόσεων Επτάλοφος

κατόπιν  προτροπής του κου Μαλγαρινού;

Πως να μην νιώθω λοιπόν, ξένια και οικεία; αφού νιώθω ο,τι με εμπιστεύεστε και είστε όλοι σήμερα κοντά μου εν μέσω καλοκαιριού που δύσκολα κανείς τολμά να κάνει βιβλιοπαρουσιάσεις!

Λιμενάρια μου, Λιμεναριώτες μου, Ανθρωποι του Πνεύματος και της προόδου δημιουργοί του Θερινού  Σχολείου του Αναβροχιάρη και τόσων άλλων εκδηλώσεων, που κάνετε εδώ και τόσες δεκαετίες εδέχθηκα ένα τηλέφωνο από κάποιον άγνωστο να ακυρώσω την σημερινή εκδήλωση γιατί δεν θα' χε κόσμο η απάντησή μου - και για τον έναν θα ερχόμουν σήμερα γιατί η μαγιά είναι που σηκώνει το ψωμί, γιατί στην κιβωτό δεν μπήκαν όλοι αλλά μια χούφτα άνθρωποι που έσωσαν όλη την ανθρωπότητα-.

  και για τον έναν θα ερχόμουνα γι αυτόν που θα θελε να κάνει ένα ταξίδι  σ αυτήν την μοναδική νύχτα στην καρδιά ακριβώς του καλοκαιριου. Ηρθαμε από τον Λιμένα μαζί με τον άντρα μου, την κόρη μου Μαρία Φιλομήλα Φιλιππίδου και τον καλλίφωνο φίλο μου Βαγγέλη Αγγελίδη, την μουσικό μας Πελαγία Αναγνωστάκη, την μαέστρο Αργυρώ Παπαλάσκαρη εδώ, για αυτόν που θέλει να ταξιδέψει στην χώρα της ποίησης, αλλά και για αυτόν που δεν καταλαβαίνει την ποιήση, ήρθαμε γι αυτόν που πιστεύει ο,τι όλα αυτά είναι βλακείες, ήρθα για αυτούς που πιστεύουν ο,τι όλα στην ζωή είναι ρεαλισμός,  τίτλοι και χρήμα

Ηρθα γιατί Θάσος δεν είναι μόνο ο Λιμένας

και ο σκοπός είναι η πολιτιστική αποκέντρωση,

ήρθα να σας πω ο,τι στην ζωή αυτή την ξερή και άνυδρη έτσι όπως την καταντήσαμε , υπάρχει και μια άλλη Πολιτεία, δίχως συρματοπλέγματα δίχως όρια δίχως ένφια ,η χώρα της φαντασίας , των ονείρων των Αξιών, η Πολιτεία που χάσαμε...  αυτή  της δημιουργίας των λέξεων κι όποιος σνομπάρει αυτήν την Πόλη, είναι χαμένος για πάντα ...

γιατί στεγνώνει, όσα χρήματα και  πτυχία, τίτλους και τιμές και να χει, γιατί και σε μια λεξη επάνω αν χρειαστεί- μπορεί να αναπαυτεί ο σημερινός Ανθρωπος, -που δεν το ξέρει πόσο πολύ χρειάζεται εκδηλώσεις σαν και την σημερινή όχι μόνο χορού όχι μόνο μουσικής 

αλλά λέξεων αληθινών αισθαντικών λέξεων και πράξεων αγάπης για το νησί μας, την Θάσο μας,την Θάσο που σήμερα μαζί μας, έχει την τιμητική της , αν  και έχω πει πολλές φορές για την Θάσο δεν χρειάζεται να μιλάμε, χρειάζεται, μονάχα να την Αγαπάμε και να της το δείχνουμε έμπρακτα

την Θάσο που  Ολοι επάνω της ζούμε

την Θάσο που ασύστολα χρησιμοποιούμε, την Θάσο που την κόβουμε σε φέτες και την πουλάμε...

την Θάσο που επάνω της κτίζουμε αυθαίρετα βίλες ,beachobara , μνημειώδη σε ασχήμια ξενοδοχειακά συγκροτήματα κερδίζοντας και το τελευταίο της μέτρο για εκμετάλευση! 

Την Θάσο που τα δένδρα της πεθαίνουν όρθια από τις φωτιές και τις κάμπιες, την Θάσο που πολλές ομπρέλες τις 

μπίγουμε νοικιάζοντας , τις παραλίες τις , πόσοι από  μας φυτέψαμε ένα πεύκο να της το χαρίσουμε κι ακόμα κι αν το κάναμε ως πράξη βιτρίνας το κάναμε , νοιαστήκαμε αν αυτό το δένδρο  έπιασε; το ποτίσαμε ποτέ να μεγαλώσει; 

Τις ποτίζουμε με αληθινό ιδρώτα τις πράξεις Αγάπης για το νησί μας;

Την λυπηθήκαμε όταν κατακάηκε, τί κάναμε και τι κάνουμε για να μην ξαναζήσουμε τον ίδιο πύρινο όλεθρο, νιώθουμε τύψεις για την Θάσο που όλοι επάνω της πατάμε ,όλοι τον αέρα της αναπνέουμε και τον προσφέρουμε σε ακριβά  σακκουλάκια εισπνοών και στους ξένους....

την Θάσο, που κόβουμε φέτα φέτα και  αλύπητα τα βουνά της σε μάρμαρα..δημιουργώντας σεληνιακούς κρατήρες στο τοπίο της ασχήμιας και ντροπής.. κρατήρες που όλο και μεγαλώνουνε και φαίνονται από το φέρι μποτ σαν την πρώτη εικόνα της αγάπης μας για αυτήν

για αυτήν την Θάσο και περπατώντας θα ερχόμουνα και για τον έναν να μιλήσω

την Θάσο την αληθινή  την Θάσο την παλιά του Ανθρωπισμού, της Εργατιάς, της ελαιοσυλλογής, του νταμαχιού, της Αξιοπρέπιας, την Θάσο που δεν προσκυνούσε επάνω στο χρήμα, την Θάσο των ευγενών παλιών Θασίων των φιλόξενων, αυτή είναι η  Θάσος που Αγάπησα   και μαζί με τον πατέρα μου μίλησα και ύμνησα μέσα από το βιβλίο μας,  ΘΑΣΙΩΝ ΓΗ ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ  - κόλισα αφίσες μέχρι τον Πρίνο οδηγώντας μόνη μου, ενώ φοβάμαι να οδηγώ μακριά,-  έδωσα προσκλητήρια σε όλους τους δημοτικούς άρχοντες να είναι κοντά μας. 

να ναι καλά που ήρθαν όλοι......

Λυπάμαι που ο πατέρας σήμερα θα βρίσκεται άυλα κοντά μας μόνο μέσα από το έργο του, αποδεικνύοντας ότι ο ποιητής δεν έχει ανάγκη το σώμα του για να υπάρξει σε μια εκδήλωση, μιας και η σωματική του ρώμη δεν ακολουθεί πια την πνευματική του δύναμη, αλλά το έργο του, αποτυπωμένο σε αυτό το καλαίσθητο βιβλίο 264 σελλίδων και ναι αυτό φτάνει για να υπάρχει ως σώμα ο πατέρας δίπλα μου, την ευχή του να χετε για την χαρά που του δώσατε αγαπημένοι μου Λιμεναριώτες- -και στα αλήθεια θέλω να εύχεστε

 να εύχεστε να υπάρχουν πάντοτε ποιητές ,  ποιητές που να υμνούν τον τόπο τους, γιατί έτσι οι τόποι αγιάζονται και μένουν αθάνατοι και να μην φοβάστε να τους καλείται να μιλούν όχι μόνο κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις , αλλά σε όλες σας τις εκδηλώσεις να τους καλείται να μιλούν γιατί αυτό είναι στα αλήθεια πολιτιστική επανάσταση όταν τα αυτιά μας ακούνε λόγια που δεν είναι τετριμμένα....