ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΑΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ! ME OMΙΛΗΤΕΣ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒΟ ΘΗΡΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ!

 Μια εκδήλωση Αγάπης, για δυο κοσμοπολίτικα νησιά του Αιγαίου, μακρυά γεωγραφικά το ένα από το άλλο, κοντά όμως και τα δυό και πλησίον... μιας και τα δύο ανοίγουν την αυλαία στην περιοχή της Ομορφιάς και του Ωραίου

την Θάσο , γλυκειά, βατή και προσιτή, όμορφη πολύ

και την Θήρα, άγρια, θαλασσοδαρμένη θεολάξευτη,της Ομορφιάς φορούν στολή τα δυό νησιά και οι μόδεστροι αγγέλοι...

...κι όλα αυτά όταν άλλοι μιλούν για γαλάζιες πατρίδες,,,,,όλα αυτά εξελίχθηκαν, στην όμορφη αίθουσα του ξενοδοχείου Καραβάν ΒΒ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου διοργανώθηκε μια υπέροχη βραδιά λόγου από την εντιμολογιώτατη καθηγήτρια κα Ευγενία Κούκουρα,

η οποία είχε την σύλληψη της βραδιάς και με προσκεκλημένους ομιλητές από την Θάσο την πολυβραβευμένη ποιήτρια, πολιτικό επιστήμονα, Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου και από την Σαντορίνη τον καθηγητή Θεολογίας και Φιλοσοφίας Ιάκωβο Θήρα Καραμολέγκο, το παρόν έδωσαν φίλοι του πνεύματος ανάμεσα τους, η πρόεδρος της Ενωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος Γεωργία Αλεξίου καθώς και ο ταμίας της εν λόγω ένωσης ποιητής Λευτέρης Μουφτόγλου, η ποιήτρια Κωνσταντίνα Αλαμπουρινού η Μαρία Φιλομήλα Φιλιππίδου και άλλοι ποιητές, παρών και ο επιχειρηματίας Χαράλαμπος Φιλιππίδης, ο οποίος πρόσθεσε ιστορικά στοιχεία και μίλησε για τον Θεαγένη της Θάσου.

Ηταν μια εκδήλωση από την οποία κανείς δεν ήθελε να φύγει όπου η Ιστορία για τα δυο νησιά εναλασσότανε με την ποίηση, κρατώντας το ενδιαφέρον.. πλούσια εδέσματα με σπιτική λεμονάδα προσφέρθηκαν στους συμμετέχοντες,

ενώ στο τέλος της βραδυάς παρατέθηκε δείπνο στους ομιλητές από την διοργανώτρια της εκδήλωσης, κα Ευγενία Κούκουρα στο εστιατόριο Bakal

έτσι μαζί με το πνεύμα τράφηκε και το σώμα με σπονδή στο επανειδείν και την δημιουργία και άλλων τέτοιων συναντήσεων στο εγγύς μέλλον.

                  Απόσπασμα από την ομιλία της ποιήτριας  Ανδρομάχης  Διαμαντοπούλου

                                 

                       Θάσο! Φυλακτό από το στήθος του Θεού ξεπετάχτηκες

                                    στην άκρη του Αιγαίου ακουμπισμένη.

                          << Θασογή μου συ, Θασοθάλασσα και Θασοδάσος

                            του Θεαγένη του Παράσιου και Διός του Αγοραίου.

                                  Ω πόλης -άστυ κράτος, κραταιή μου Θάσος

                                  Μαργαριτάρι ακριβό του Βόρειου Αιγαίου. >>

Πρώτα απ όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω, την εντιμολογιώτατη κα Ευγενία Κούκουρα τόσο για την σύλληψη και δημιουργία αυτής της βραδυάς Πολιτισμού, όσο και για την τιμητική της επιλογή στο πρόσωπό μου, να παρουσιάσω ιστορικά και ποιητικά το νησί που φιλοξενεί εδώ και δεκαετίες τις ανάσες μου και μια μέρα θέλω να πάρει στην αγκαλιά του  το σώμα μου, την Θάσο, την Θάσο μου.

                                          Πώς είναι να σαι  βράχος με πεύκο επάνω;

                                                        Πώς είναι να σαι Θάσος;

και είναι στα αλήθεια το νησί μας, που χτίζει και υψώνει την ελπίδα ... μέσα από τον    μαρμαρόβραχο

μιάς και έχει την δύναμη μέσα από την πέτρα να γεννάει την ελπίδα, να γεννάει το πεύκο!

Ετσι όπως κάνουμε και μεις της Τέχνης, σαν τα μαστιχόδενδρα κλείνουμε τις πληγές μας, με τα μαστιχοδάκρυά μας, τα αληθινά παιδιά μας τα γεννήματα, τα ποιήματά μας.. χαρίζουμε λίγο από τον ήλιο που  έμεινε μέσα μας στους άλλους , σε μια εποχή που όλοι έχουμε χάσει λίγο από την ζωή μας, λίγο από τον αληθινό εαυτό μας, έχουμε χάσει φίλους, ανθρώπους, δουλειές, λίγο από τα λεφτά μας, που όσα κι αν τα χουμε στις τράπεζες δεν φέρνουν πλέον τόκους, με μηδενικά επιτόκια ζωής προχωράμε, υποχρεωμένοι να συνεχίζουμε... χρεωμένοι και υποχρεωμένοι να αντέχουμε, να γεννάμε από την πέτρα της ψυχής, το δένδρο το ευσκιόφυλλο κάτω από το οποίο άλλες ψυχές ακόμα πιο κουρασμένες από μας, θα κάτσουν και θα ξεκουράσουν

το άχθος....

Αγώνας είναι, δεν αποσκοπεί πουθενά, δεν πουλάμε τίποτα και κυρίως δεν ξεπουλάμε, δεν διαφημίζουμε τίποτα χαρίζουμε μόνο... σε όποιον θέλει να πάρει, σε όποιον θέλει να ανοίξει τα μάτια του και να δει όπως βλέπουμε εμείς της Τέχνης και να νιώσει... Αγώνας είναι δεν πληρώνεται μόνο πληρώνει.. και ολοκληρώνει για όσους νιώθουν οτι σήμερα ο Ιάκωβος απο την Σαντορίνη, η Ανδρομάχη από την Θάσο , η Ευγενία από την Θέσσαλονίκη, κεντούν αρμονικά με σταυροβελονιά την Ιστορία με την ποίηση για δυο νησιά του Αιγαίου τόσο μακρυά το ένα από το άλλο, τόσο κοντά και πλησίον το ένα με το άλλο, στην πιο ωραία αισθητικά πατρίδα την Ελλάδα, την πατρίδα της καρδιάς μας!

Ως ευπαρέστειτε λοιπόν, στον τόπο της Ομορφιάς και του Ωραίου........

ΕΧΟΥΝ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟ ΙΔΡΩΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ;

 Μια όμορφη βραδιά ποίησης, μουσικής και λόγου είχαν την τύχη να απολαύσουν όλοι όσοι παρευρέθησαν στις Αποθήκες Μεταλλείων Θάσο.

. Η εκδήλωση τελούσε υπό την αιγίδα του πολιτιστικού συλλόγου "Το Κάστρο" και ήταν προς τιμήν του πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Διαμαντόπουλου και της κόρης του Ανδρομάχης.

Θάσος! Φυλαχτό απ'του Θεού το στήθος ξεπετάχτηκες στην άκρη του Αιγαίου ακουμπισμένη.

Αυτά και άλλα πολλά 

Πολλά λόγια αγάπης για το όμορφο νησί της Θάσου ακούστηκαν από την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου στην βιβλιοπαρουσίαση που έλαβε χώρα στις Αποθήκες Μεταλλείων τόσο από την ίδια, όσο και από τον τεως πρόεδρο του Κάστρου κο Στέλιο Στρατηγέντα, καθώς και από τον εκπαιδευτικό κο. Κώστα Βλαστάρη, 

για το βιβλίο ΘΑΣΙΩΝ ΓΗ ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ εκδόσεων Μαλλιάρη του πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Διαμαντόπουλου και της κόρης του Ανδρομάχης.

Η Εκδήλωση άρχισε με το διάβασμα των χαιρετισμών της τεως προέδρου της ΕΛΒΕ κας Αννας Φαχαντίδου, του εκδότη κου Αντώνη Μαλλιάρη, καθώς και του δωδεκανήσιου εκπαιδευτικού και συμπατριώτη του ιερέως, Κωνσταντίνου Πατούρη.

Την εκδήλωση επίσης χαιρέτησαν με την φυσική τους παρουσία

ο πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου "Το Κάστρο" κ Λάμπρος. Λαμπρινίδης, ο ιερέας πατέρας Αγγελος Λύχνος,  από την Θεσσαλονίκη η νέα πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος κα Γοργώ Γεωργία Αλεξίου, ο πρόεδρος των ΑΧΕΠΑ Θάσου κ. Δημήτριος Στίγκας,ο πρόεδρος της Νέας Πορείας, νομικός κος Μηνάς Βλαστάρης οι οποίοι μίλησαν από μικροφώνου με εγκωμιαστικό τρόπο για την οικογένεια Διαμαντοπούλου και την προσφορά της, στον πολιτισμό της Θάσου.

 Την εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά η μουσικός της Δημοτικής Χορωδίας Θάσου κ. Πελαγία Αναγνωστάκη και η μαέστρος της Δημοτικής Χορωδίας Θάσου κ. Αργυρώ Παπαλάσκαρη η οποία τραγούδησε τον ύμνο της Θάσου του ιερέως Γεωργίου Διαμαντόπουλου. Τον ύμνο επίσης τραγούδησε a capella ο αοιδός κ. Βαγγέλης Αγγελίδης ο οποιος ήταν ο πρώτος που τον πρωτοτραγούδησε μέσα στην δημοτική βιβλιοθήκη Καβάλας σε εκδήλωση της Θασιακής Ενωσης

Ακούστηκαν τραγούδια του Θοδωράκη Νίκου Αντύπα και άλλων

Την εκδήλωση τίμησαν επίσης με την φυσική τους παρουσία  οι : ο τέως πρόεδρος της Θασιακής Ένωσης Καβάλας

κ. Δημήτριος Θεοδωρίδης, ο γλύπτης κ. Κωνσταντίνος Λόβουλος, η τέως λυκειάρχης κ. Μαρία Εξηντάρη, ο πρόεδρος της Λαϊκής Συσπείρωσης Θάσου κ. Νικόλαος Χρυσάφης, ο δικηγόρος κ. Λευτέρης Κυριακίδης, ο συγγραφέας-δημοσιογράφος κ. Σωτήρης Γερακούδης, ο ποιητής , μουσικός δημιουργός του Μουσικού Εργαστηρίου Λιμεναρίων Αγγελος Ζαγοριανός ο καλλιτέχνης  κος Θεόδωρος Ελευθερίου

η επιχειρηματίας κ. Ειρήνη Τατσιράμου, η δημοσιογράφος του CENTER κ. Μαρία Σαλταρή, ο τοπογράφος κ. Γιάννης Μαρκιανός, η κ. Αλεξάνδρα Τσώμου.και πολλοί άλλοι που προσήλθαν και απέδειξαν οτί στα Λιμενάρια κατά παράδοση ανθεί το πνεύμα και ο πολτισμός εκτός από την ομορφιά!

Την εκδήλωση κάλυψε τηλεοπτικά το κανάλι CENTER και θα την μεταδώσει εξολοκλήρου  την Παρασκευή  3 Αυγουστου 2018 μετά από το απογευματινό δελτίο ειδήσεων και ώρα 6.45.

Ήταν μια βραδιά αγάπης για τη Θάσο που κανείς δεν ήθελε να φύγει.Ευχαριστούμε επίσης τους : κ. Αντώνη Παπαλάσκαρη για τον συντονισμό ήχου και κ. Μαρία Φ. Φιλιππίδου για την ουσιαστική της βοήθεια στην διανομή αντιτύπων του βιβλίου. 

και μην ξεχνάτε

δυο, τρεις σταγόνες Θάσου είναι αρκετές για να σε ξεδιψάσουν

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑ ΛΙΜΕΝΑΡΙΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ

                                           ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ

                                                                  ΘΑΣΙΩΝ ΓΗ ΓΛΥΚYΤΑΤΗ

 ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΙΔΡΩΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΣΙ  ΜΑΣ;

Πολιτιστικέ πνεύμονα της Θάσου, πολιτιστικέ σύλλογε Λιμεναρίων Θάσου το Κάστρο

είμαι βαθύτατα συγκινημένη για την τιμητική πρόσκληση που ο πρώην πρόεδρος του Κάστρου κος Στέλιος Στρατηγέντας

πριν απο δυο μήνες μου έκανε να παρουσιάσουμε το βιβλίο που γράψαμε μαζί με τον πατέρα μου Θασίων Γη Γλυκύτατη

σ αυτό το υπέροχα  ενεργειακό τοπίο, το γεμάτο με ευχάριστες μνήμες, εδώ αναπνέω ελεύθερα 

αναπνέω ελεύθερα στον Νότο καθάριο αέρα είμαι στα λιμέρια μου και πως δεν είμαι; με το Κάστρο και τον τότε πρόεδρό του κο Κώστα Βλαστάρη δημιουργήσαμε τους πρώτους Πανθασιακούς Αγώνες,  για παιδιά και εφήβους με συμμετοχή 87 παιδιών από την Θάσο το 2008

με το Κάστρο και τον πρόεδρο του κο Στέλιο Στρατηγέντα δημιουργήσαμε το 2012 με συμμετοχή 2000 παιδιών από όλη την Ελλάδα τα ΑΡΧΙΛΌΧΕΙΑ και πάλι ποιητικούς Αγώνες που ξεκίνησαν από την μικρή μας Θάσο και αγκάλιασαν όλη την μεταμνημονιακή Ελλάδα και τα σχολεία της, προσφέροντας στους μαθητές και τους εφηβους που πήραν μέρος και βραβεύτηκαν ξανά πίσω την ελπίδα ο,τι η πατρίδα τους μπορεί ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες να τους αγκαλιάζει γενναιόδωρα με τον Κώστα Βλαστάρη και τον Σπύρο Μαλγαρινό, στα Μεταλλεία και πάλι δεν παρουσιάσαμε το βιβλίο του πατέρα μου Πεντάμορφο μου Εμποριό εκδόσεων Επτάλοφος

κατόπιν  προτροπής του κου Μαλγαρινού;

Πως να μην νιώθω λοιπόν, ξένια και οικεία; αφού νιώθω ο,τι με εμπιστεύεστε και είστε όλοι σήμερα κοντά μου εν μέσω καλοκαιριού που δύσκολα κανείς τολμά να κάνει βιβλιοπαρουσιάσεις!

Λιμενάρια μου, Λιμεναριώτες μου, Ανθρωποι του Πνεύματος και της προόδου δημιουργοί του Θερινού  Σχολείου του Αναβροχιάρη και τόσων άλλων εκδηλώσεων, που κάνετε εδώ και τόσες δεκαετίες εδέχθηκα ένα τηλέφωνο από κάποιον άγνωστο να ακυρώσω την σημερινή εκδήλωση γιατί δεν θα' χε κόσμο η απάντησή μου - και για τον έναν θα ερχόμουν σήμερα γιατί η μαγιά είναι που σηκώνει το ψωμί, γιατί στην κιβωτό δεν μπήκαν όλοι αλλά μια χούφτα άνθρωποι που έσωσαν όλη την ανθρωπότητα-.

  και για τον έναν θα ερχόμουνα γι αυτόν που θα θελε να κάνει ένα ταξίδι  σ αυτήν την μοναδική νύχτα στην καρδιά ακριβώς του καλοκαιριου. Ηρθαμε από τον Λιμένα μαζί με τον άντρα μου, την κόρη μου Μαρία Φιλομήλα Φιλιππίδου και τον καλλίφωνο φίλο μου Βαγγέλη Αγγελίδη, την μουσικό μας Πελαγία Αναγνωστάκη, την μαέστρο Αργυρώ Παπαλάσκαρη εδώ, για αυτόν που θέλει να ταξιδέψει στην χώρα της ποίησης, αλλά και για αυτόν που δεν καταλαβαίνει την ποιήση, ήρθαμε γι αυτόν που πιστεύει ο,τι όλα αυτά είναι βλακείες, ήρθα για αυτούς που πιστεύουν ο,τι όλα στην ζωή είναι ρεαλισμός,  τίτλοι και χρήμα

Ηρθα γιατί Θάσος δεν είναι μόνο ο Λιμένας

και ο σκοπός είναι η πολιτιστική αποκέντρωση,

ήρθα να σας πω ο,τι στην ζωή αυτή την ξερή και άνυδρη έτσι όπως την καταντήσαμε , υπάρχει και μια άλλη Πολιτεία, δίχως συρματοπλέγματα δίχως όρια δίχως ένφια ,η χώρα της φαντασίας , των ονείρων των Αξιών, η Πολιτεία που χάσαμε...  αυτή  της δημιουργίας των λέξεων κι όποιος σνομπάρει αυτήν την Πόλη, είναι χαμένος για πάντα ...

γιατί στεγνώνει, όσα χρήματα και  πτυχία, τίτλους και τιμές και να χει, γιατί και σε μια λεξη επάνω αν χρειαστεί- μπορεί να αναπαυτεί ο σημερινός Ανθρωπος, -που δεν το ξέρει πόσο πολύ χρειάζεται εκδηλώσεις σαν και την σημερινή όχι μόνο χορού όχι μόνο μουσικής 

αλλά λέξεων αληθινών αισθαντικών λέξεων και πράξεων αγάπης για το νησί μας, την Θάσο μας,την Θάσο που σήμερα μαζί μας, έχει την τιμητική της , αν  και έχω πει πολλές φορές για την Θάσο δεν χρειάζεται να μιλάμε, χρειάζεται, μονάχα να την Αγαπάμε και να της το δείχνουμε έμπρακτα

την Θάσο που  Ολοι επάνω της ζούμε

την Θάσο που ασύστολα χρησιμοποιούμε, την Θάσο που την κόβουμε σε φέτες και την πουλάμε...

την Θάσο που επάνω της κτίζουμε αυθαίρετα βίλες ,beachobara , μνημειώδη σε ασχήμια ξενοδοχειακά συγκροτήματα κερδίζοντας και το τελευταίο της μέτρο για εκμετάλευση! 

Την Θάσο που τα δένδρα της πεθαίνουν όρθια από τις φωτιές και τις κάμπιες, την Θάσο που πολλές ομπρέλες τις 

μπίγουμε νοικιάζοντας , τις παραλίες τις , πόσοι από  μας φυτέψαμε ένα πεύκο να της το χαρίσουμε κι ακόμα κι αν το κάναμε ως πράξη βιτρίνας το κάναμε , νοιαστήκαμε αν αυτό το δένδρο  έπιασε; το ποτίσαμε ποτέ να μεγαλώσει; 

Τις ποτίζουμε με αληθινό ιδρώτα τις πράξεις Αγάπης για το νησί μας;

Την λυπηθήκαμε όταν κατακάηκε, τί κάναμε και τι κάνουμε για να μην ξαναζήσουμε τον ίδιο πύρινο όλεθρο, νιώθουμε τύψεις για την Θάσο που όλοι επάνω της πατάμε ,όλοι τον αέρα της αναπνέουμε και τον προσφέρουμε σε ακριβά  σακκουλάκια εισπνοών και στους ξένους....

την Θάσο, που κόβουμε φέτα φέτα και  αλύπητα τα βουνά της σε μάρμαρα..δημιουργώντας σεληνιακούς κρατήρες στο τοπίο της ασχήμιας και ντροπής.. κρατήρες που όλο και μεγαλώνουνε και φαίνονται από το φέρι μποτ σαν την πρώτη εικόνα της αγάπης μας για αυτήν

για αυτήν την Θάσο και περπατώντας θα ερχόμουνα και για τον έναν να μιλήσω

την Θάσο την αληθινή  την Θάσο την παλιά του Ανθρωπισμού, της Εργατιάς, της ελαιοσυλλογής, του νταμαχιού, της Αξιοπρέπιας, την Θάσο που δεν προσκυνούσε επάνω στο χρήμα, την Θάσο των ευγενών παλιών Θασίων των φιλόξενων, αυτή είναι η  Θάσος που Αγάπησα   και μαζί με τον πατέρα μου μίλησα και ύμνησα μέσα από το βιβλίο μας,  ΘΑΣΙΩΝ ΓΗ ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ  - κόλισα αφίσες μέχρι τον Πρίνο οδηγώντας μόνη μου, ενώ φοβάμαι να οδηγώ μακριά,-  έδωσα προσκλητήρια σε όλους τους δημοτικούς άρχοντες να είναι κοντά μας. 

να ναι καλά που ήρθαν όλοι......

Λυπάμαι που ο πατέρας σήμερα θα βρίσκεται άυλα κοντά μας μόνο μέσα από το έργο του, αποδεικνύοντας ότι ο ποιητής δεν έχει ανάγκη το σώμα του για να υπάρξει σε μια εκδήλωση, μιας και η σωματική του ρώμη δεν ακολουθεί πια την πνευματική του δύναμη, αλλά το έργο του, αποτυπωμένο σε αυτό το καλαίσθητο βιβλίο 264 σελλίδων και ναι αυτό φτάνει για να υπάρχει ως σώμα ο πατέρας δίπλα μου, την ευχή του να χετε για την χαρά που του δώσατε αγαπημένοι μου Λιμεναριώτες- -και στα αλήθεια θέλω να εύχεστε

 να εύχεστε να υπάρχουν πάντοτε ποιητές ,  ποιητές που να υμνούν τον τόπο τους, γιατί έτσι οι τόποι αγιάζονται και μένουν αθάνατοι και να μην φοβάστε να τους καλείται να μιλούν όχι μόνο κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις , αλλά σε όλες σας τις εκδηλώσεις να τους καλείται να μιλούν γιατί αυτό είναι στα αλήθεια πολιτιστική επανάσταση όταν τα αυτιά μας ακούνε λόγια που δεν είναι τετριμμένα....

Γιορτή Καρυδιού 2017 στην Παναγία Θάσου από τον Σύλλογο Γυναικών Παναγίας Θάσου

 

Ο Σύλλογος Γυναικών Παναγίας, με την ακούραστη πρόεδρό του κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά και όλα τα εκλεκτά μέλη του συλλόγου πραγματοποίησε , με μεγάλη επιτυχία και φέτος στο γραφικό χωριό της Παναγίας Θάσου, την γιορτή καρυδιού.

Στην γιορτή συμμετείχαν φιλοξενούμενοι του συλλόγου οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι΄

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρό Καζαβίτη, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ραχωνίου,

 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δάτου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Προυσαλιωτών 

Νομού Καβάλας. αλλά και από την Αθήνα ωρμώμενοι οι μουσικοσυνθέτες και οι ερμηνευτές Μάριος Καπνιάς και Δημήτριος Μιχάκης.

Η γιορτή του καρυδιού άρχισε με παρέλαση όλων των Πολιτιστικών Συλλόγων από τις πηγές της Παναγίας  και κατέληξε στην πλατεία της κοινότητας όπου οι γυναίκες του συλλόγου κέρασαν σε όλους τους παρευρισκόμενους το πατροπαράδοτο καρυδάκι Θάσου , ενώ μπουφές με πλούσια εδέσματα ικανοποιούσε και τον πιο απαιτητικό

την όλη γιορτή την αφιέρωσαν από μικροφώνου τόσο η πρόεδρος του συλλόγου κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά ,όσο και η αντιπρόεδρος κα Ειρήνη Κρίκη  στον Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο και στην κόρη του Ανδρομάχη για την χρόνια πνευματική τους  προσφορά , στο νησί της Θάσου, στην συνέχεια κάλεσαν την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου  στην οποία έδωσαν αναμνηστικά δώρα για την ανελειπή παρουσία και στήριξή της στον θεσμό της γιορτής και της ζήτησαν  να απευθήνει έναν χαιρετισμό.

Τα χορευτικά συγκροτήματα όλων των πολιτιστικών συλλόγων, προσέδωσαν χαρά λεβεντιά  και κέφι, ενώ η συναυλία που ακολούθησε με τους Μαριο Καπνιά και Δημήτριο Μιχάκη , ξεσήκωσαν τον κόσμο κάνοντάς τον να νιώθει ξανά δικαιούχος πληρότητας, δικαιούχος αληθινών τραγουδιών!

Είναι πραγματικά υπέροχο, πόσο όμορφοι γίνονται οι Ανθρωποι όταν ενώνονται...

Και του χρόνου, πάντα άξιες δραστήριες γυναίκες της Παναγίας!

 

Γιορτή Καρυδιού στο χωριό της Παναγίας Θάσου 2017

Χαιρετισμός της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου.

Σας καλοσωρίζω και γω με την σειρά μου , στην γιορτή καρυδιού, που εδώ και χρόνια έχει γίνει πλεον θεσμός

χάρη στον δραστήριο σύλλογο Γυναικών Παναγίας Θάσου, την ακούραστη πρόεδρό του κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά 

την αντιπρόεδρο κα Ειρήνη Κρίκη και όλα τα εκλεκτά μέλη του συλλόγου.

Θα σας διαβάσω ένα ποιήμα που γράφτηκε για το χωριό σας το 1994 θαρρείς προφητικά απο τον πατέρα μου Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο απο το βιβλίο του Η Θάσος εν στεναγμοίς Αλλαλήτοις και χαίρομαι που είναι σήμερα ανάμεσά μας και θα χει την χαρά να το ακούσει και ο ίδιος.

 

Ο μύθος για την «Παναγία» – Θάσου.

 

Ανθόμελο,

Πευκόμελο

Παρθένο, της κερήθρας

Αμόλυντο από παράσιτο μελίθρας

 

Εβαλε να δέσει «καρυδάκι»

- Μια κόρη, που τη λέγαν Πελαγία -

Και νάσου ξαφνικά η Παναγία

Να το ευλογεί με το μικρό της δαχτυλάκι...

 

'Ετσι, απ' αυτή την ευλογία

Της Θάσου ένα χωριουδάκι

Πήρε τ’ όνομα του: «ΠΑΝΑΓΙΑ»

Αγνό που ήταν και γλυκό, σαν «καρυδάκι»

 

συνεχίζω με το ποιημα του Παπαγιώργη η Θάσος απο το ίδιο βιβλιο

 

Η Θάσος

 

Όλο τον κόσμο γύρισα

Κι όλη την οικουμένη

Στη Θάσο μόνο αντίκρυσα

Τη γη μπουμπουκιασμένη

 

Ολο το κόσμο γνώρισα

Και όλο το πλανήτη

Μα, τη καρδιά μου δώρησα

Στου Θασοκάλλους, το μαγνήτη!...

 

Η Θάσος, όμορφη, πολύ

Σαν «φωτεινή Νεφέλη».

Χιονοφεγγόφωτη φορεί στολή

Κι οι μόδεστροι... αγγέλοι.

 

Η Θάσος, όμορφη, πολύ·

Βραβείο, παίρνει πρώτο.

Σε δύση, σε ανατολή

Και σε βορρά και νότο.

 

Τα Θασοπροϊόντα της

Γλυκά κι' αυτά σα μέλη.

Θεούς, ανθρώπους, όντα της

Ζωογονούν και τουριστών αγέλη...

 

Αγιο Πνέμα, την επιφοιτἀ

- Βουνού και πέλαου τ' αγέρι ·

Ευδοκιμούν στη Θάσο, όλα τα φυτά

Αρήγανη και του λαγού η φτέρη.

 

Η Θάσος, έπαινος - πρεπός·

Ο τόπος είναι, ο «εμός»

Και το φωνάζω μέσ' από την θάλασσα:

Με τίποτα, ποτέ δε θα τόν άλλασσα..

 

Γιατί, η Θάσος είν' Αιθρία

Με μια πρωτοφανή καλοκαιρία·

Τέτοια, που κάνει τα αηδόνια

Να ξεφαντώνουν στ ανθισμένα κλώνια.

 

Γιατί, στη Θάσο, όσοι ζουν

Είναι τουρίστες όλοι.

Την Απολλώνιά της αλκή απομυζουν

Κι απο χρυσορυχεία της φορούν χρυσό βραχιόλι...

 

Κι αν το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του κι αν μείναν μόνο δέκα μέρες του Αυγούστου

εμείς θα δούμε ξανά το ποτήρι το μισοάδειο, μισογεμάτο.

Θα ζωγραφίσουμε ένα δικό μας καλοκαίρι μες στην καρδιά και θα συνεχίσουμε με χαμόγελο και ας πονάμε κόντρα τον θόρυβο των μηχανών.

Θα τραγουδήσουμε εις πείσμα των αγρίων καιρών, θα ανθήσουμε με την ευλογία Αγριολούλουδων ευλογώντας τις ρίζες μας, πιστοί πάντοτε στις θέσεις μας,

θα συνεχίσουμε με αισιοδοξία κι ας δεν μας περίσεψε η χαρά, οφείλουμε να είμαστε όρθιοι έως το τέλος.

Σίγουρα η εποχή μας, μας έχει κουράσει, μας έχει λεηλατήσει. Μια εποχή της εικόνας, του φαίνεσθαι και όχι του είναι, μια εποχή του ωφελιμισμού, του ωχαδελφισμού της φιλαυτίας, μας έχει φθάσει στα όριά μας, έτσι ώστε συχνά να νιώθουμε πεσμένοι, απελπισμένοι με ώμους σκυφτούς, ανέλπιδοι.

Εγκαταλελειμένοι ακόμα κι από τις λέξεις, τα λόγια, οι λόγοι, τους βαριόμαστε γιατί στην ουσία δεν μιλάμε Αληθινά ούτε μας μιλάνε Αληθινά...

Και δεν υπάρχουν λέξεις που θα μας ξεκουράσουνε, που θα μας κάνουν να ονειρευτούμε γιατί ότι μας προσφέρουν ανελλειπώς και γενναιόδωρα από τα media ιδίως την τηλεόραση είναι όλα από ευτελή υλικά και lifestyle, έτσι ώστε άδειασαν οι κούπες της καρδιάς μας.

Δεν πειράζει, έχουμε χρόνο ακόμα, μην ξεχνάτε, η κάθε ανάσα μας είναι μια μικρή στιγμή ζωής. Θα τις ξαναγεμίσουμε τις κούπες και είναι οι καρδιές μας όπως τα θρυλικά νερά της Παναγίας, ακόμα τρέχουν, αλλά δεν αναβλύζουν ορμητικά όπως τα παλιά χρόνια...

Υπάρχουν όμως.

Ελάτε, ας αφήσουμε την καρδιά μας να τραγουδήσει, ας έρθουμε σ’ αυτήν την γιορτή με την καρδιά ενός παιδιού. Είμαστε οι δικαιούχοι της ηρεμίας, είμαστε, οι δικαιούχοι της πληρότητας. Ας απολαύσουμε με ευγνωμοσύνη αυτή την ζωή που μας προσφέρθηκε για να τη ζήσουμε, γιατί είμαστε και οφείλουμε όλοι μας να νιώθουμε επίλεκτοι γιατί επιλεχθήκαμε να είμαστε άνθρωποι άνω θρήσκοντες, επιλεχθήκαμε να είμαστε άνθρωποι και δημιουργοί και συνδημιουργοί του μεγάλου Δημιουργού σε καθε τι θαυμαστο, υψηλο και ωραίο ..

Ναι μπορεί να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο της σκέψης μας. Όταν η πόρτα της ευτυχίας κλείνει μια άλλη ανοίγει, αλλά συχνά κοιτάζουμε τόσο πολύ την κλειστή πόρτα, που δεν βλέπουμε αυτήν που έχει ανοίξει για μας.

Όλα εξαρτώντοι από εμάς τους ίδιους και τον τρόπο που σκεφτόμαστε και πράτουμε.

 

Αναζητήστε και σήμερα τις πηγές των υδάτων που θα κάνουν ευτυχισμένο τον καθένα από σας, υπάρχουν σανίδες σωτηρίας και ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει το έλεος και το βάλσαμο της Αγάπης του Θεού που πρέπει να την βάλουμε ξανά στην ζωή μας για να είναι όλα αληθινά, αληθινά όπως αυτή η γιορτή σήμερα που έχει ετοιμαστεί με τόση φροντίδα, με τόση αγάπη, που ‘χει αληθινή μουσική και αληθινά τραγούδια,  από δύο καταξιωμένους Θασόφιλους μουσικούς συνθέτες και ερμηνευτές που ήρθαν από την Αθήνα φιλοξενούμενοι του Συλλόγου Γυναικών Παναγίας μελωποιώντας στίχους του ιερέα Γεωργίου Διαμαντόπουλου και δημιουργήσανε ένα c.d με 24  τραγούδια Προφητείες και Ωδές για την Θάσο αλλά  και τον ύμνο της Θάσου, με οδηγό την αγάπη τους για το νησί μας που ταν το καλοκαιρινό θέρετρο των παιδικών τους χρόνων, γιατί να ξέρετε φίλοι μου η Θασος λατρεύεται περισσότερο από αυτούς που δεν γεννήθηκαν στην Θάσο αλλά μαγεύονται από την φυσική της ομορφιά , έχουμε κοντά μας λοιπόν φιλοξενούμενους του Συλλόγου Γυναικών Παναγίας τον Μάριο Καπνιά και τον Δημήτριο Μίχάκη.

 

 

 Ως ευπαρέστειτε

 

Ας αρχίσει,

ας αρχίσει η Χαρά να αναβλύζει, σαν τα παλιά νερά τα ορμητικά νερά της Παναγίας.