Ομιλία για τη Σχολική Βία και την Παιδική Επιθετικότητα

Τα Δημοτικά Σχολεία του Ποτού και του Θεολόγου, επισκέφθηκε η Κοινωνιολόγος-Ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

Δημ.  Σχ.  Ποτού, από  δεξιά  ο δ/ντής   Αλ.   Βογιατζής, στο κέντρο η ποιήτρια Ανδρομάχη  και  αριστερά οι  εκπαιδευτικοί

Η ποιήτρια Ανδρομάχη με τον Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου «Το Κάστρο» κ. Στ. Στρατηγέντα

Με τη σπίθα της δημιουργίας στα χέρια, όλοι οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Ποτού-Θεολόγου

Η Ανδρομάχη, διδάσκοντας στα παιδιά τη μη βία

Διδάσκοντας την μη βία με τον εμπειρικό βιωματικό τρόπο

Δύο χελιδονοφωλιές πνεύματος με νεοσσούς μαθητές, εύγλωττους, οξυδερκείς, με διάθεση να ακούσουν και να διδαχθούν, επισκέφθηκε η Ποιήτρια Ανδρομάχη, αποδεχόμενη την ευγενική πρόσκληση του Διευθυντή κ. Αλέξανδρου Βογιατζή. Το Δημοτικό Σχολείο Ποτού και το Δημοτικό Σχολείο Θεολόγου άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες τους σε μια αληθινά ενεργειακή εκδήλωση, όπου όλοι μας δώσαμε και πήραμε Ψυχή. Το θέμα της ομιλίας για τη Σχολική Βία και την Παιδική Επιθετικότητα γρήγορα μετατράπηκε σε συνομιλία με τα παιδιά, με τη μέθοδο τη μαιευτική, του διαλόγου, αλλά και των ερωταποκρίσεων, δημιουργώντας μια αλληλουχία γνώσεων και βιωματικής εμπειρίας. Με φλόγα, θέρμη και ζήλο, τόσο στο σχολείο του Ποτού όσο και στου Θεολόγου Θάσου, τα παιδιά άκουσαν και ένιωσαν τους λόγους για τους οποίους δεν χρειάζεται να είμαστε βίαιοι, αλλά αγαπημένοι και αλληλέγγυοι.

Γεννώντας την Πνευματική Άμιλα

Απονομή Αναμνηστικού Διπλώματος Συμμετοχής στην Χριστίνα Ρίζου

Στην δεύτερη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Σχολείο του Θεολόγου, διακριτή έκαναν την παρουσία τους ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου του ΚΑΣΤΡΟΥ κ. Στέλιος Στρατηγέντας μαζί με τη σύζυγό του κ. Ελένη Στρατηγέντα, καθώς και ο Εφημέριος του χωριού. Παρόντες ήταν πολλοί γονείς, εκπαιδευτικοί, και ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων. Στην εκδήλωση απονεμήθηκε τιμητική μνεία στον Διευθυντή κ. Αλέξανδρο Βογιατζή για την προσπάθεια που έκανε να στρέψει τα παιδιά προς την ποίηση. Επίσης δόθηκε Αναμνηστικό Δίπλωμα συμμετοχής στη Χριστίνα Ρίζου, μαζί με λογοτεχνικό βιβλίο και χρυσό μετάλλιο, γιατί όπως είπε η εμπνεύστρια των Αρχιλοχείων, Ανδρομάχη, σε όσα παιδιά δεν τα κατάφεραν να παραστούν στον διαγωνισμό, θα έρθει ο διαγωνισμός σε αυτά, να τα βραβεύσει για την απλή συμμετοχή τους.

Η Χριστίνα Ρίζου διάβασε με χαρά το ποίημά της για την Άνοιξη, τόσο επίκαιρο.

Η ΑΝΟΙΞΗ

Ξύπνησε η πλάση και η φύση,

τα δέντρα, τα πουλιά, μου γελούν.

Λίγη τόσο λίγη ευτυχία να ΄χα

κι εγώ γυρεύω!

Στολισμένη με λουλούδια, 

πεταλούδες να με τριγυρνούν

και ακούσματα να ακούω, αχ! αχ!

Άνοιξη! Άνοιξη!

Ο κ. Στρατηγέντας τής απένειμε το χρυσό μετάλλιό της και το Δίπλωμα (όλα τα Διπλώματα ήταν προσφορά του Πολιτιστικού Συλλόγου «Το Κάστρο», ενώ τα χρυσά μετάλλια ήταν προσφορά του κ. Χαριτόπουλου και της Diamant Board).

Σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης προβάλλονταν ζωντανά τα Αρχιλόχεια από τον προτζέκτορα, ενώ και τα 80 παιδιά υποσχέθηκαν ότι την επόμενη φορά θα μετέχουν πιο δυναμικά στον Διαγωνισμό.

Έτσι γεννήθηκε μέσα σ’ αυτές τις δύο ώρες διαλόγου, η σπίθα.

Έτσι γεννήθηκε η Πνευματική Άμιλα.

Χαιρετώντας η Ποιήτρια έκλεισε με τα εξής λόγια:

«Σήμερα έγινε η σπορά. Κρατήστε τον σπόρο αυτόν στα σπλάχνα σας και σε λίγο καιρό θα τον ανθίσετε. Νιάτα της Ελλάδας, Θάσια παιδιά, παιδιά μας!»

Στο τέλος της εκδήλωσης, ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων παρέθεσε έναν πλούσιο μπουφέ, ενώ η κ. Ελένη Στρατηγέντα για άλλη μια φορά μεγαλούργησε, προσφέροντας ένα υπέροχο Θασίτικο σαραγλί.

Όλα κινήθηκαν, όπως πάντα, στα πλαίσια του εθελοντισμού.

Ας σημειωθεί ότι το σχολείο είχε τρεις συμμετοχές στο διαγωνισμό Αρχιλόχεια, εκ των οποίων η μία απέσπασε Βραβείο Φιλοπατρίας και η άλλη Α’ Βραβείο Δροσίνη με έπαθλο 100 ευρώ, χορηγία του Μουσείου Δροσίνη για το ποίημα «Η Θάλασσα».

ΘΑΛΑΣΣΑ

Τη θάλασσα όταν κοιτώ

μαγεύομαι, μ’ αρέσει.

Οι βάρκες μοιάζουν ψεύτικες

στου πελάγου τη μέση.

Στην ακροθαλασσιά μαζεύοντας

Τα όμορφα κοχύλια,

Τραγούδια για τη θάλασσα

μου έρχονται στα χείλια.

Κι όταν το βράδυ τ’ αστέρια λάμπουν

και τα γρι-γρι μακριά ψαρεύουν,

σε ακρογιάλια μαγευτικά

οι άνθρωποι την ομορφιά γυρεύουν.

Προσφώνηση του Διευθυντή Δημοτικού Σχολείου Ποτού-Θεολόγου

κ. Αλέξανδρου Βογιατζή

   Στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας ποίησης, επισκέφτηκε το σχολείο μας η κυρία Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου, ποιήτρια, πεζογράφος από το όμορφο νησί της Θάσου.

   Θέλω να ευχαριστήσω, πρωτίστως, τους μαθητές του σχολείου μας για την υποδοχή που επιφύλαξαν στην εμπνεύστρια των Αρχιλοχείων, το σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, τους πολιτιστικούς συλλόγους «Χ’Γιώργης» του Θεολόγου και «Το Κάστρο» των Λιμεναρίων, για την παρουσία   τους.

   Εκφράζω το σεβασμό  και τις ευχαριστίες μου στους αγαπητούς μου συναδέλφους εκπαιδευτικούς, Μπόρα Δημήτριο, Αγγέλη Παρασκευή, Λαμπίρη Αργυρή, Λιόλιου Λασκαρίνα, Λαζαρίδου Δήμητρα, Διαμαντή Πασχαλίνα, Παπαστεργίου Αθηνά, Δημητρίου Αγγελική, Λιάνα Πολυτίμη, Παρασχάκη Αθανασία, Χαλέμη Σμαρώ και Στώικο Ιωάννη.

    Να ευχαριστήσω και την κυρία Ανδρομάχη, που μας έδωσε την ευκαιρία να πατήσουμε σε μονοπάτια απάτητα.

   Κλείνω με δυο στιχάκια, δικά μου.

«Αστερόσκονη να φυλάξεις στην καρδιά σου, για να μπορείς να γίνεις όποτε θελήσεις, ο Απόλλωνας, ο Ερμής, η Αθηνά και μέσα στης ζωής τα μονοπάτια να προχωράς περήφανα, παντοτινά».

Απόσπασμα από την ομιλία της Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

Κείμενο ενάντια στη σχολική βία και γενικά στη βία

Ποίηση είναι...

Ποίηση είναι: όταν ο ένας μαθητής, αγαπά και σέβεται τον άλλον.

Ποίηση είναι: όταν ο καθηγητής τιθασεύει και διαπαιδαγωγεί τον μαθητή

στάζοντας στην καρδιά του γνώση και αξίες.

Ποίηση είναι: όταν ο ένας άνθρωπος δεν αδικεί, δεν συκοφαντεί,

δεν βιαιοπραγεί, δεν υποφθαλμιά, τον άλλο άνθρωπο.

Ποίηση είναι: όταν ο άνθρωπος, θέλει να βγάζει από το στόμα του μονάχα λόγια λουλούδια.

Ποίηση είναι: όταν ο άνθρωπος χαίρεται με τη χαρά του άλλου ανθρώπου.

Ποίηση είναι: όταν όλοι μας νιώσουμε ότι είμαστε επιβάτες στο ίδιο πλοίο,

το πλοίο της ζωής, έχοντας στο χέρι το ίδιο ακριβώς εισιτήριο,

είτε κατάστρωμα, είτε Α’ σαλόνι,

το ταξίδι είναι το ίδιο.

Ποίηση είναι: όταν ο άνθρωπος ευφραίνεται με την άνοδο του άλλου ανθρώπου.

Όταν νιώθει ότι έτσι κάνοντας, ανεβαίνουν κι οι δύο στη σκάλα της επιτυχίας,

ο ένας, γιατί προσπαθεί με κόπους, και ο άλλος γιατί δέχεται και αποδέχεται αυτήν την προσπάθεια του άλλου.

Κάνοντας έτσι, φτάνουν κι οι δυο επάνω στο βουνό ταυτόχρονα.

Ποίηση, με απλά λόγια, είναι: όταν το Εσύ και το Εγώ γίνει, επιτέλους, αυτό το ευλογημένο Εμείς!

Τότε, γεννιέται το Ποίημα.

Σαν δημιούργημα ενός νέου κόσμου.

Τότε ο κόσμος γίνεται Ποίημα.

Τότε κλείνει κι αυτό εδώ το ποίημα,

γιατί δεν έχει τι άλλο να πει...

Η Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου επισκέπτεται το 90ό Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: ΠΟΛΥΞΕΝΗ ΓΙΑΧΟΥ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ: ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΚΟΝΤΟΒΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, ΚΑΖΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΑ, ΚΟΝΤΟΥΛΗ ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ, ΖΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΒΑΡΥΤΙΜΙΔΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΑ,  ΡΟΔΟΣΘΕΝΟΥΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, ΒΑΡΡΑ ΕΥΓΕΝΙΑ, ΚΑΡΑΦΩΤΙΑ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ, ΣΤΕΡΓΟΥΔΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΑΡΜΑΓΑΝΙΔΟΥ ΑΘΗΝΑ,  ΘΕΟΔΩΡΑΚΑΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ

Εαρινή συνάντηση ποίησης Μαθητών, Εκπαιδευτικών, Γονιών

Παρακολουθήστε την εκδήλωση στο blog του σχολείου: http://90dimschool.blogspot.gr/

Αριστερά διακρίνεται ο Κοσμήτορας του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" κ. Δημήτριος Τούκας δίπλα στην ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου και δεξιά η Διευθύντρια του 90ού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών κ. Πολυξένη Γιάχου

Την εκδήλωση παρακολουθούν με ενδιαφέρον οι γονείς των παιδιών, οι εκπαιδευτικοί, καθώς και πλήθος λογοτεχνών και κόσμου.

Και τα 44 παιδιά που μετείχαν στο διαγωνισμό έλαβαν αναμνηστικό δίπλωμα, λογοτεχνικό βιβλίο και συμβολικά ένα κλαδάκι ελιάς.

Απαγγέλθηκαν και οι 44 συμμετοχές των παιδιών

Οι συμμετέχοντες μαθητές με χαρά κρατούν στο χέρι την Εύφημη Μνεία που δικαίως απέσπασε το σχολείο τους για την αθρόα συμμετοχή στο διαγωνισμό

Η Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Αθηνών κ. Πολυξένη Γιάχου πρόσφερε συμβολικά ένα δέντρο ελιάς στην εμπνεύστρια των Αρχιλοχείων Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου, ως αντίδωρο της όλης προσφοράς της.

Αριστερά η Διευθύντρια του 90ού Δημοτικού Σχολείου κ. Πολυξένη Γιάχου. Η εμπνεύστρια των Αρχιλοχείων Ανδρομάχη απονέμει Αριστείο στο σχολείο για την αθρόα συμμετοχή. Δίπλα της ο Κοσμήτορας κ. Τούκας και ο Καθηγητής Πανεπιστημίου της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών κ. Διονύσιος Καλαμάκης

Στο τέλος της εκδήλωσης παρατέθηκε γεύμα από το Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων σε όλους τους συντελεστές της όμορφης συνάντησης.

ΤΑ ΑΡΧΙΛΟΧΕΙΑ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα τελετών του 90^ου και του 123^ου  Δημοτικού Σχολείου Αθηνών η τελετή  βράβευσης των μαθητών του 90^ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών  που συμμετείχαν στους ποιητικούς Αγώνες  «Αρχιλόχεια 2012».  Το σχολείο είχε  44  συμμετοχές μαθητών  από τις τάξεις Δ΄, Ε΄ Στ΄ και  είχε την τύχη ο μαθητής του Νικόλαος Αρσένης να τιμηθεί με το Αριστείο Δημοτικού για το ποίημά του με τίτλο «Ελπίδα και όνειρο.

  Στο διαγωνισμό τιμήθηκαν με βραβεία και οι μαθητές Σιγάλας Κωνσταντίνος για το ποίημα του με τίτλο «Η κιθάρα μου»,  Κολοκυθά Καλλιόπη για το ποίημά της  με τίτλο «Κάνε κάτι για σένα»,  Πέππα Παναγιώτα για το  ποίημά της με τίτλο «Ο αδερφούλης μου» και Νικόλοβ Αλέξανδρος για το ποίημά του «Ένας μήνας μαζί σου σκυλίτσα μου».              Την απονομή των βραβείων  και των  διπλωμάτων έκανε η κ Ανδρομάχη  Διαμαντοπούλου, κοινωνιολόγος, πολιτικός  επιστήμονας και  ποιήτρια, με πολλά βραβεία, εμπνεύστρια και διοργανώτρια  των

ποιητικών αγώνων «Αρχιλόχεια 2012» που ήρθε από τη Θάσο στην Αθήνα για αυτό το λόγο,  ύστερα από πρόσκληση της Διευθύντριας του Σχολείου κυρίας Πολυξένης Γιάχου,   παιδαγωγού, πολιτικού επιστήμονος, ποιήτριας και μέλους της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών.  Η κυρία Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου με τη δύναμη της ψυχής της και το πάθος της καθήλωσε και συγκίνησε τους παρευρισκόμενους στην κατάμεστη αίθουσα.  Όλοι οι συμμετέχοντες μαθητές  ήταν εκεί  μαζί με τους δασκάλους τους, είχαν την  ευκαιρία να διαβάσουν τα ποιήματά τους και ένιωσαν όλοι νικητές.

Στην τελετή παρευρέθησαν ο καθηγητής Βυζαντινής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου των Ηνωμένων Εθνών κ. Διονύσιος Καλαμάκης, ο κοσμήτορας του Φιλολογικού Συνδέσμου Παρνασσός κ. Δημήτριος Τούκας μέλος της κριτικής επιτροπής των Αρχιλοχείων, ο Πρόεδρος  και ο Γενικός Γραμματέας της

Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών κύριοι Λευτέρης Τζόκας και Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο διεθνούς φήμης Μαέστρος κ. Νίκος Χριστοδούλης, ο Διευθυντής του 123^ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών κ. Ανδρέας Μπέσσας, οι Πρόεδροι των Συλλόγων Γονέων του 90^ου και του 123^ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών κ. Κολοκυθάς Σπύρος και κα Αναγνωστοπούλου Κατερίνα,  μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των Συλλόγων γονέων εκπαιδευτικοί, γονείς και πολλοί μαθητές.  Την τελετή χαιρέτισαν με επιστολές τους ο Υφυπουργός Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης  και Πρόνοιας κ.  Νίκος Παναγιωτόπουλος, καθώς και ο Βουλευτής Καβάλας κ. Γιάννης Πασχαλίδης και ο Σχολικός Σύμβουλος της 13^ης Εκπαιδευτικής  Περιφέρειας κ. Κωνσταντίνος Μπατσίλας.

ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΠΟΛΥΞΕΝΗΣ ΓΙΑΧΟΥ

Kύριε  Kαθηγητά του Πανεπιστημίου Αθηνών, κύριε Κοσμήτορα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός, κύριε Πρόεδρε και αξιότιμα  μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της  Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, κύριε Διευθυντά, φίλοι εκπαιδευτικοί,  κυρία Πρόεδρε και εκλεκτά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Γονέων του 123ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, φίλοι εκπαιδευτικοί, εκλεκτοί προσκεκλημένοι,  σας  ευχαριστούμε που είστε  εδώ και μοιράζεστε   με τους μαθητές τους γονείς,  και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας  την τιμή να έχουμε μαζί μας την  κ. Ανδρομάχη  Διαμαντοπούλου, κοινωνιολόγο, πολιτικό  επιστήμονα και πολυβραβευμένη ποιήτρια, εμπνεύστρια

και διοργανώτρια των ποιητικών αγώνων «Αρχιλόχεια 2012» στους οποίους το σχολείο μας απέσπασε σημαντικές διακρίσεις. Δεν είχα συναντήσει την κυρία Διαμαντοπούλου, την Ανδρομάχη της Θάσου, την Ανδρομάχη μας μέχρι σήμερα. Από την πρώτη, όμως, φορά που μίλησα μαζί της τηλεφωνικά, ένιωσα πως μας δένουν αόρατα αλλά πολύ ισχυρά πνευματικά δεσμά. Ένιωσα πως την ήξερα από χρόνια. Κάνοντας μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο κατάλαβα το λόγο. Η Ανδρομάχη δε γράφει ποιήματα μόνο με χαρτί και μολύβι σε στιγμές έμπνευσης. Η Ανδρομάχη τα πιο σπουδαία ποιήματά της τα γράφει με τον τρόπο που ζει και δρα. Εκείνα είναι που αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια και αποτελούν πηγή έμπνευσης για όσους τη γνωρίζουν. Με μεγάλη χαρά, μάλιστα, διαπίστωσα πως μοιραζόμαστε ανάλογα οράματα και απόψεις για τη ζωή, τον άνθρωπο,   το χρέος  απέναντι στο συνάνθρωπο,  αλλά και για την εκπαίδευση στον πολιτισμό και τις  αξίες που οφείλουμε στα  παιδιά.    Δε θα πω περισσότερα αλλά θα σας διαβάσω  τρία αποσπάσματα από ποιήματά της,  ενδεικτικά των οραμάτων που μοιραζόμαστε:

Δεν υπάρχει, «δεν έχουμε».

Υπάρχει μπορούμε.

Μπορούμε πάντα για τα παιδιά μας  να Έχουμε.

Οφείλουμε για τα παιδιά να Μπορούμε.

Τους το Οφείλουμε.

Φτιάχνουμε μια Νέα Ελλάδα,

απ’ τα χαλάσματα.

Ολάκερη, όλη, απ’ την Αρχή,

Όλοι Μαζί!

στο δεύτερο  γράφει…
Πάρε τις λίρες, τους παράδες, τα φλουριά,

κι ό, τι άλλο φυλάω στα σεντούκια τα παλιά.

Εμένα άσε μου μονάχα τα Βάγια τα Αγωνιστικά!
Τα Εύσημα.
Κι Εκείνο το ασημί κλαδάκι της Ελιάς το ιερό,
την Ιδέα να υπηρετώ..

Κι αν θέλεις δώσε μου, μια πετσέτα, άσπρη, για τον ίδρο
τον κάματο να σκουπίσω, το άχθος, το Θείο 

Πάθος,
τις Θερμοπύλες μου, με τρόπο μεγαλειώδη,
ως το τέλος για να ζήσω..
Όλα τ' Άλλα, θα στα Χαρίσω...

και στο τρίτο γράφει…

Ήρθε η ώρα να φτιάξουμε πνευματικά Αρματολίκια.

Ήρθε η ώρα να στήσουμε  παντού·

Του Λόγου του Αληθινού τα Αναχώματα.

Έφοδο!

Έφοδο Ψυχή μου!

Ρίξε παντού χειροβομβίδες!

Με το φυτίλι σου Ψυχή

Εκρήξου!

Ρίξε πάνω σε κάθε τι άσχημο

Χειροβομβίδα.

 Δεν τα χρειάζεσαι τα όπλα Ψυχή.

Μονάχα την Έκρηξη.

Όλοι μαζί για την Έκρηξη.

Μαρς!

Υιοί Φωτός Εσμέν.

Με Αοργισία θα εκραγούμε.

Θα ανατινάξουμε αυτόν εδώ τον κόσμο.

Θα διαλύσουμε αυτόν εδώ τον ντουνιά.

Και θα τον ξαναφτιάξουμε Όλον, Όλον απ’ την αρχή.

Εμείς θα γίνουμε οι Δημιουργοί.

Ναι,  Ανδρομάχη,  μπορούμε! Μπορούμε να παράγουμε πολλά  με μοναδικό καύσιμο την  ψυχή μας όπως λες. Μπορούμε  να  ξαναφτιάξουμε  αυτόν εδώ τον κόσμο απ’ την αρχή,    για τα παιδιά, μαζί με τα παιδιά,  γιατί  τους το οφείλουμε, γιατί και ιδέες   έχουν  και ευαισθησίες έχουν, και όρεξη για δουλειά έχουν. 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ  ΛΕΥΤΕΡΗ Β. ΤΖΟΚΑ

Η δημιουργία ποίησης από τον άνθρωπο,  κατά τον Αριστοτέλη,  είναι μίμηση και η μίμηση υπερέχει στα παιδιά. Όταν «Η ποίηση συναντά το σχολείο»,  μέσα από την ποιητική συλλογή «Ορέστης» που δόθηκε στους μαθητές Δ΄, Ε΄ και

 Στ΄ τάξεων του σχολείου από τη Διευθύντρια – παιδαγωγό  κα Πολυξένη Γιάχου  και ζητήθηκε από τα παιδιά να γράψουν το δικό τους ποίημα, τότε παίρνει άλλη διάσταση, τη διάσταση της συμμετοχής.  Έτσι σήμερα έχουμε τη βράβευση αυτών των παιδιών  από τις δημιουργίες τους, που είδε με τα δικά της μάτια η πνευματική εργάτρια κ. Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου – Φιλιππίδου. Θυμίζω πως οι αρχαίοι Έλληνες  τιμούσαν τους ποιητές όπως τους πολεμιστές για το σπουδαίο έργο που επιτελούσαν. Εμείς σας καλούμε στον πνευματικό μας ναό την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ  ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

            Κυρίες και κύριοι , αγαπητοί φίλες και φίλοι, αγαπητά παιδιά,

Λυπάμαι πραγματικά που λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων στο Υπουργείο, στο πλαίσιο των συναντήσεων της πολιτικής ηγεσίας με το κλιμάκιο της Τρόικα, δεν μπορώ να είμαι μαζί σας σήμερα, όπως είχα αρχικά προγραμματίσει.

            Θέλω, καταρχάς, να συγχαρώ την πολυβραβευμένη ποιήτρια μας και συμπατριώτισσα μου, κα Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου, για την σύλληψη της ιδέας και την υλοποίηση των ποιητικών αγώνων των Αρχιλοχείων. Κι αυτό διότι πιστεύω ακράδαντα ότι ο ρόλος της ποίησης, ιδιαίτερα στους δύσκολους καιρούς, όπως η περίοδος που βιώνει σήμερα η χώρα μας, είναι πραγματικά κομβικός και καθοριστικός. Θα έλεγα ότι η ποίηση - και η τέχνη γενικότερα - μπορεί να λειτουργήσει λυτρωτικά για τα δύσκολα που αντιμετωπίζουμε και ελπιδοφόρα ότι στο τέλος θα τα καταφέρουμε, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και ως κοινωνία.

            Επίσης, θέλω να συγχαρώ  όλα τα παιδιά που πήραν μέρος στο διαγωνισμό των Αρχιλοχείων και ιδιαίτερα αυτά που κατάφεραν να αποσπάσουν κάποιο βραβείο και να ενθαρρύνω όλους τους συμμετέχοντες να συνεχίσουν να γράφουν και να αποτυπώνουν στο χαρτί τις σκέψεις, τα αισθήματα, τις ανησυχίες και όλα όσα κουβαλάνε στις ψυχές τους, γιατί η ποίηση είναι ο τρόπος έκφρασης της ψυχής ή όπως είπε ο Πλάτωνας «Η ποίηση είναι ένα πράγμα ανάλαφρο, ιερό και φτερωτό».

            Καλή συνέχεια και καλή επιτυχία τόσο στη σημερινή εκδήλωση όσο και σε αυτές που θα ακολουθήσουν σε άλλα σχολεία.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΑΤΣΙΛΑ

Αγαπητή κα Γιάχου,

            Η βράβευση των μαθητών του 90^ου Δημ. Σχολ. Αθηνών, που συμμετείχαν στους ποιητικούς αγώνες «Αρχιλόχεια 2012» με χαροποίησε ιδιαίτερα. Ανειλημμένες υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να παρευρεθώ στην τελετή απονομής των βραβείων.

   Σας παρακαλώ να διαβιβάσετε στους μαθητές που διακρίθηκαν, αλλά και όλους όσους συμμετείχαν, τα θερμά συγχαρητήριά μου!

            Θέλω ακόμη να συγχαρώ Εσάς  και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου, τόσο για το καθημερινό παιδαγωγικό έργο που επιτελείτε στο σχολείο όσο και για τις πρωτοβουλίες σας, που δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους και να μετασχηματίσουν τις αναζητήσεις, τις αγωνίες, τις ελπίδες και τα όνειρά τους σε δημιουργική γραφή και ποιητικό λόγο.

            Δεχτείτε και πάλι τα συγχαρητήριά μου.  

ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΜΠΝΕΥΣΤΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΛΟΧΕΙΩΝ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ 90ού ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ένα στ’ αλήθεια φωτεινό σχολείο είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά, με μαθητές που 'χαν τις καρδιές τους βουτηγμένες σε έναν ωκεανό Αγάπης και συναισθημάτων, μια και μέσα σε μια εποχή κρύα και στεγνή σαν τη δική μας αυτά τα παιδιά έγραψαν για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, τον παππού, τη γιαγιά, τη νονά, τη μαμά, τον μπαμπά, τον αδελφό, την ξαδέλφη...!

Με την αθρόα δε συμμετοχή τους, έφεραν το σχολείο τους πανελληνίως πρώτο, ρεκόρ συμμετοχών, 44 συμμετοχές, στα πλαίσια του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Ποίησης Αρχιλόχεια.

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα και επικοινώνησα με το σχολείο τους, ένιωσα από την πρώτη κιόλας στιγμή ότι η διευθύντρια του 90ού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών κ. Πολυξένη Γιάχου ήταν μια φωτεινή παιδαγωγός που είχε μέσα στην ψυχή της μεγάλη αγάπη για τα παιδιά, αλλά και για τους ανθρώπους. Κατάφερε, άλλωστε, μόλις πριν λίγο να εκφωνήσει μέσα στο λόγο με τον οποίο με καλωσόρισε στο σχολείο σας όλη μου τη ζωή μέσα σε δύο παραγράφους. Μου έκανε ένα περιεκτικό ψυχογράφημα, έτσι ώστε να μην έχω να πω πολλά, μια και η διευθύντριά σας τα είπε όλα.

Ήρθα εδώ, διένυσα τόσα χιλιόμετρα, για να δώσω στα παιδιά να νιώσουν και να καταλάβουν, να συνειδητοποιήσουν την αξία της απλής συμμετοχής σε έναν διαγωνισμό. Αυτό το ευλογημένο «Εμείς». Το «όλοι μαζί μπορούμε καλύτερα».

Είναι τυχαίο, άραγε, που αυτή η συνάντησή μας πραγματώθηκε την Άνοιξη; Με τη δύναμη της άνωσης της Άνοιξης ας προχωράμε! Ας προχωρήσουμε στην πολυπόθητη Ανάσταση του γένους μας! Η καρδιά του Έλληνα παραμένει πάντοτε πλούσια. Τίποτα δεν τελείωσε και σε κανέναν δεν χρωστάμε, παρά μονάχα χρωστάμε την αγάπη μας στους άλλους, απλόχερα να τη δίνουμε, όπως εσείς σήμερα Αγάπη από την καρδιά σας μου δίνετε, ίδια με την Αγάπη που εγώ σας έδωσα και την υπομονή με την οποία είδα και ξεχώρισα 12.000 γραπτά, μια και οι κριτές ήταν έξι. Η Ελλάδα μπορεί. Ακόμα μπορεί με καύσιμο την ψυχή να προχωράει.

Απονέμω Εύφημη Μνεία στη Διευθύντρια του σχολείου σας κ. Πολυξένη Γιάχου. Είναι η Μνεία που εσείς παιδιά μου, όχι με τα βραβεία σας, αλλά με την αθρόα συμμετοχή σας της την δώσατε. Γράφοντας φέρατε το σχολείο σας πανελληνίως πρώτο.

Κι αν κλείνουν τα σχολεία, κι αν συγχωνεύονται

Κι αν στην ψυχή μας πράγματα δεν καταπίνονται και δεν βολεύονται,

Εγώ θα σας φωνάξω

Θα έρθω ακόμα και με τα πόδια, παιδιά μου, να σας μιλήσω

Πρώτα χρυσά κύτταρα της Ελλάδας

Θα σας βρω και θα σας πω ότι η Ελλάδα ναι, ακόμα μπορεί, η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή μέσα στα χέρια σας, μέσα στις χούφτες μας κρατάμε την πατρίδα μας, Γη, Ουρανό και Αξίες.

Κλείστε καλά τις χούφτες. Τίποτα δεν θα χαθεί.

Τον Αγώνα θα τον κάνουμε Εμείς, οι Εκπαιδευτικοί, οι γονείς, οι Μαθητές, όλοι μαζί.

Με την άνωση της Άνοιξης θα προχωρήσουμε.

Θα αναστήσουμε την Ελλάδα, θα της δώσουμε το φιλί της Αφύπνισης.

Με τέτοιες εκδηλώσεις, ακόμα κι αν κλείνουν τα σχολεία, εμείς θα τα αναθερμάνουμε.

Άλλωστε, σε λίγο έρχεται και η Ανάσταση.

Όσο υπάρχουν παιδιά σαν κι εσάς, που γράφουν με χρώματα χαράς, Αγάπης φωτεινά,

Όσο υπάρχουν εκπαιδευτικοί σαν τους δασκάλους σας, που βρίσκονται όλοι μέρα Σάββατο πρωί κοντά σας,

Όσο οι γονείς σας είναι εδώ και σας χειροκροτούν,

Όσο καθηγητές από Πανεπιστήμια και Πρόεδροι Λογοτεχνικών Σωματείων είναι εδώ και σας απονέμουν την ύψιστη τιμή, το Ιερό κλαδάκι της ελιάς, μοναδικό έπαθλο που ελάμβαναν στην Αρχαιότητα οι ποιητές,

Τότε τίποτα δεν τελείωσε, όλα είναι δυνατά.

Φεύγοντας, μαζί με αυτήν την ελιά που μου προσφέρατε ως αντίδωρο, κρατώ το δάκρυ των γονιών, τη συγκίνηση των εκπαιδευτικών και τη χαρά των μαθητών. Τα 15 βιβλία της κ. Πολυξένης Γιάχου, «Με τα φτερά της φαντασίας» Εκδόσεις Καλέντη (το βιβλίο συνοδεύεται από CD), η οποία τα χάρισε για τα παιδιά τα δικά μας του Α’ Δημοτικού Σχολείου Θάσου και το Σχολείο της Παναγίας.

Και έχω τη βεβαιότητα ότι σήμερα όλοι μαζί αφήσαμε ελεύθερη την Ελπίδα.

ΝΑΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ.

Άλλωστε, αυτό δεν έλεγε και το Αριστείο του Νικόλα Αρσένη «Ελπίδα και Όνειρο»

                                                                                           Με Αγάπη,

 Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

ΤΑ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Νικόλας  Αρσένης, μαθητής  της Στ΄,  Αριστείο Δημοτικού για το ποίημά του " Ελπίδα και όνειρο"

Είναι Άνοιξη

και ήρθε ο ήλιος μέσα στην τάξη.

Δεν φοράμε πια μπότες

ούτε και ζεστά μπουφάν.

Τρέχουμε και γελάμε στην αυλή

και είμαστε χαρούμενοι !!!

Η μαμά δεν νυστάζει πια.

Εγώ μένω ξύπνιος μαζί της …….

Άνθισαν τα λουλούδια.

Κοίτα, οι φακές στο παράθυρο

της τάξης μεγάλωσαν !

Είμαι χαρούμενος !

Είναι μήνας Απρίλης και είναι Πέμπτη.

Φοράμε βραχιόλια γεμάτα χρώματα.

Έτσι πρέπει ^· θα τα πάρει η χελιδόνα

και θα τα ταξιδέψει ……..

Να πούμε τραγούδια, ναι τραγούδια !!!

Θα μιλούν για την αγάπη και για

τη θάλασσα ^· ναι, για τη θάλασσα.

Εγώ αγαπάω τη θάλασσα.

Αγαπάω και τη μαμά.

Αγαπάω και την Αθήνα. Έχει

όμορφα μαλλιά.

Η Αθήνα είναι όμορφη^·

μια μέρα θα παντρευτούμε.

Κοίτα την σκιά μου ……

τρέξτε να την πιάσουμε.

Φεύγει ….. λυπήθηκα !

Έτρεξα μα δεν πρόλαβα.

Έτσι γίνεται, δεν πειράζει.

Δασκάλα μ’ ακούς;

Άκουσε θέλω να παίξω, να παίξω,

να τρέξω στην τάξη

και να νιώσω πως είμαι δυνατός.

Κι εμείς να παίξουμε, όλοι να παίξουμε.

Να κάνουμε πως ζούμε σ’ ένα

μαγικό σπίτι.

Ναι ….! Ναι …. !

Να κάνουμε μια οικογένεια.

Έλα λοιπόν. Ας μοιραστούμε.

Εσύ, μαμά θα φροντίζεις εμάς.

Μπαμπά, εσύ θα δουλεύεις για εμάς.

Κι εμείς τα παιδιά θα ονειρευόμαστε.

Θα ονειρευόμαστε πως φτιάχνουμε

ένα κόσμο όμορφο, γεμάτο ελπίδα !!!!

Κωνσταντίνος Σιγάλας, μαθητής της  Στ΄,  Β΄ Βραβείο Πρωτοτυπίας για το ποίημα "Η κιθάρα μου"

Ο ατέλειωτος δρόμος του πενταγράμμου 

 με τρελαίνει

.Ο άσπλαχνος ήχος του μετρονόμου

με εκνευρίζει.

Ο ανατριχιαστικός ήχων των δαχτύλων

στην ταστιέρα  σου

με πηγαίνει στη σκηνή, στο φως του φεγγαριού

στις ζητωκραυγές των ροκάδων 

μετά από τα απίστευτα σόλο μου.
Οχτώ λαμπερά κεριά οι νότες σου,

ένα ουράνιο τόξο οι χορδές σου΄

ένα άσπρο διαμάντι ο  καβαλάρης σου

κι ένα πράσινο όνειρο η πένα 

που γρατζουνά τις χορδές σου...

                                

Κολοκυθά Καλλιόπη, μαθήτρια της Ε΄,  Β΄ Βραβείο Γονεϊκής Ποίησης    για το ποίημα "Κάνε κάτι για σένα"   

Μανούλα μου,

κάνε κάτι για σένα.

Όλη μέρα κουράζεσαι

για τους άλλους.

Πρόσεχε για λίγο τον εαυτό σου.

Σου δίνω ένα χρόνο διακοπές.

Εμείς θα τα κάνουμε όλα.

Μη δουλεύεις άλλο για μας.

Αξίζεις πάρα πολλά.

Δεν έχω χρήματα να σου δώσω.

Γι’ αυτό σου λέω

«σ’ αγαπώ».

Είσαι ο ήλιος

που φωτίζει τη ζωή μου.

Είσαι ο ήλιος

που ζεσταίνει την καρδιά μου.

Αλέξανδρος Νικόλοβ, μαθητής της  Δ΄,  Γ΄ Βραβείο Συναισθημάτων για το ποίημα    " Πρώτος μήνας μαζί σου (σκυλίτσα μου).

Κασάνδρα μου,

όταν ήρθες εσύ αγγελέ μου,

έλαμψε ένα αστέρι.

Όταν είμαι στο σχολείο

δεν μπορώ να σε βγάλω

από το μυαλό μου.

Τα μάτια σου τα λαμπερά

σαν κρυστάλλινη θάλασσα

που βρίσκομαι και κολυμπάω.

Όταν μου είπε ο μπαμπάς

πως θα 'ρθεις εσύ, χάρηκα τόσο

που φωτίστηκε η καρδιά μου.

Όταν ήρθες εσύ,

μέσα μου άνθισε ένα λουλούδι.

και κάθε φορά που παίζω μαζί σου,

όλο και ανθίζει πιο πολύ.

Κάσι μου αγαπητή,

μέσα στην καρδιά μου,

έχω ένα σπιτάκι

που μένεις εσύ.

Παναγιώτα Πέπα, μαθήτρια της  Δ΄, Βραβείο Γονεϊκής Ποίησης για το ποίημα "Ο αδερφούλης μου".

Είσαι ένα διαμαντάκι

που κατέβηκε στη γη

και μου φώτισε τη ζωή.

Ένα λουλούδι που πέταξε

καμαρωτά καμαρωτά στον ουρανό

και ήρθε σαν πούπουλο γλυκό

και απαλό στο κρεβάτι μου .

Είσαι ένα καστανό αγγελουδάκι

που πετάει στον ουρανό

μέσα στα αστέρια

και στο λαμπερό φεγγάρι

και μου φωτίζει τη ζωή.

Είσαι ένα μικρό λουλουδάκι

στον ανθισμένο κήπο της ζωής μου.

Τα μάτια σου είναι λαμπερά

και τα μάγουλά σου τριανταφυλλένια.

Μικρό μου αγοράκι,

μικρό μου κουνελάκι

εσύ που με αγαπάς, εσύ που με φιλάς

έλα στα αστέρια να πετάξουμε.

Είναι ο κόσμος ζωγραφιά

πάμε στου κόσμου τα νησιά

να κολυμπήσουμε

στα χρώματα του ουράνιου τόξου.

   

Χάρη στους 44 μαθητές μας που συμμετείχαν το σχολείο κέρδισε το Αριστείο Δημοτικού και τέσσερα βραβεία. Για μας όλοι οι μαθητές μας είναι νικητές αφού έγραψαν και εκφράστηκαν.