Ανδρομάχη

Ακόμα κι όταν φυτρώνει ένα αγριολούλουδο, η φύση όλη πανηγυρίζει.

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2020

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΑΛΩ. Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ ! ΧΤΥΠΗΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΠΕΝΘΙΜΑ

 Ψάχνωντας τα κοιτάπια, του πατέρα μου, αναζητώντας να ακουμπήσω στις σκέψεις του, για να μετριάσω την απώλεια της Απουσίας του

συνάντησα ένα παλιό ποιήμα του : <<Το φράγμα>>, ενώ στην τηλεόραση έδειχνε ξανά και ξανά συγκεντρωμένους αφοσιωμένους μουσουλμάνους σε θρησκευτική έκσταση να προσκυνούν τον Θεό τους στον προαύλειο χώρο της Αγια Σοφιάς
η φωνή του Ερτογκάν ξεκάθαρη, Χιτλερική απ όλα τα κανάλια ακουγότανε:<< η Αγιά Σοφιά, μνημείο προστατευμένο από την Unesco έργο του Ιουστινιανού, Σύμβολο της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού θα λειτουργεί πλέον ως τζαμί! >>
Ακούσατε η δεν Ακούσατε; Τάδε έφη Σουλτάνος. Σκύψτε για υπόκλιση και ότι άλλο προκύψει... σκύψτε μετά το όνομα, μετά
'τις Πρέσπες, η Αγία Σοφία μετά... μετά σειρά έχει ο Παρθενώνας και ότι άλλο για πούλημα... Υποκληθείτε,  δεχτείτε, χειροκροτείστε την νέα πραγματικότητα, αν δεν συμφωνείτε τουλάχιστον μπορείτε να δεχθείτε σιωπηλά να σωπάσετε,
πιο διακριτική η σιγή. Απαιτείται σιωπή... εξάλλου πρώτη είδηση είναι ο κορωνοιός, οι παραβιάσεις και οι καταπατήσεις είναι πάντα έκτη η έβδομη είδηση έτσι για να μας έρθει πιο ομαλά, μετά θα το συνηθίσουμε...
Συνεχίζω να διαβάζω με προσοχή το φράγμα .. <<Ένα φράγμα Θεέ μου ένα φράγμα να μας φρενάρει από τον ξέφρενο κατήφορο που έχουμε πάρει...>>
Κατήφορο, ...<<τουρκικά πλοία ανοιχτά της Μυκόνου >>, άλλο και τούτο μονολογώ, καινούργιο θράσος, <<του Καστελόριζου>>, ε καλά αυτό το ξανάκουσα..<<πραγματοποίηθηκαν σήμερα 44 παραβιάσεις από τουρκικά αεροπλάνα επάνω από την Λήμνο, Χίο, Κω, Θάσο Καλύμνο ανοιχτά της Ρόδου και αναχαιτίστηκαν από  ελληνικά  μαχητικά , νοτίως της Κρήτης, οι Τούρκοι στέλνουν γεωτρύπανα  στην ελληνική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα για εκμετάλευση υδρογονανθράκων >>,
συνεχίζει η τηλεόραση << Ελίφ  το τραγικό τέλος της Αρζού >> στον Αλφα έρχεται κατά παράκληση τηλεθεατών << ο Σουλτάνος ο Μεγαλοπρεπής >> στο Σταρ  έρχεται η σειρά <,< ΑΝΕ >> μάνα δηλαδή σε μετάφραση,στο περιοδικό ΤΙ ΒΙ ένα η δύο  μπορούμε να πάρουμε΄τα πρώτα Έξη επεισόδια της τούρκικης νέας τηλεσειράς <<Ο γιατρός >>με πρωταγωνιστή τον Αλί Φέβα,  δώρο δυο μάσκες πάνινες για τον κορωνοιό,- καλό έξτρα κίνητρο για να  αγοράσεις το περιοδικό - μόνο 5 ευρω όλα μαζί! >>
<< Ολα μαζί >>... Θέε μου...όλα μαζί.... το φράγμα το φράγμα.....

Ενιωσα την καρδιά μου να σφίγγεται, το κεφάλι μου να πονάει
Ως εδώ, κλείνω την τηλεόραση, χτυπώ την μπουνιά μου στο τραπέζι, όχι δεν θα μαγειρέψω, δεν θα βγω, δεν θα πληρώσω τους λογαριασμούς,, πρέπει να γράψω,
πλένω το πρόσωπό μου που ήταν κατακόκκινο, πάω στο γραφείο του πατέρα μου πιάνω το βιβλίο του << Πόλη και πάλι Πόλη την δε γενεάν αυτής τις διηγήσετε>> τίς διηγήσετε Πατέρα τίς διηγήσετε , τα κατέγραψες , τα προφήτεψες, ξώπετσοι και επιδερμικοί οι Νεοέλληνες παθαίνουμε πάντα ότι ακριβώς μας αξίζει, σκύβουμε, σιωπούμε απλά για να ζούμε, μεγαλώσαμε με τον φόβο του πολέμου και της υποχώρησης, στοιβαζόμασταν σωρηδόν όλα αυτά τα χρόνια για τάχα προσκύνημα στις Χαμένες Πατρίδες ταξίδια επιδερμικά, που κατάληξη είχαν πάντα τα φθηνά της ευκαιρίας δερμάτινα, τα μύδια και τα σερμπέτια της Πόλης, και το βράδυ οφθαλμόλουτρο στα χανουμάκια, πόσο ωραία περνάγαμε στην Πόλη.... πηγαίναμε για τα μάτια κι απ το Πατριαρχείο, αχ εμείς οι Νεοέλληνες του Καπιταλισμού....
<<Οι Πολιτικοί ναι αυτοί πάντα φταίνε οι Πολιτικοί >>...τί βολικό να φταίνε πάντα οι πολιτικοι  Εμείς ποτέ!
Οι ξένοι πρέπει να μας βοηθήσουν οι Ξένοι, μα τι κάνουν οι Ξένοι; που είναι η Ευρώπη;
Ναι πού είναι η Ευρώπη
αλλά πού είμαστε και εμείς ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΟΙ ΑΠΛΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΌΙ ΠΟΥ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΘΗΡΙΑ ΟΤΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΘΙΞΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ Η ΙΔΙΟΛΗΨΙΕΣ...όταν μας κόβουν τα ένσημα, τις υπερωρίες, τις άδειες τις συντάξεις τότε βγαίνουμε στους δρόμους και καλά κάνουμε, άλλοτε ειρηνικά, άλλοτε με εκρηκτικά όταν δε κάποιος αστυνόμος σκοτώσει κάποιον αναρχικό βάζουμε φωτιά στα πάντα, βράζει το αίμα μας λοιπόν πώς το παγώνουμε  όπου θέλουμε επιλεκτικά... φακίριδες είμαστε η φίδια και πέφτουμε σε λήθαργο σε ιστορικό ληθαργο πέφτουμε, ναι σίγουρα δεν έχουμε καλούς πολιτικούς αλλά και οι πολιτικοί από μας δεν βγαίνουνε, σάρκα από την σάρκα μας δεν είναι; Αυτοί φτάνε για όλα τι βολικό... αυτοί για τις παραβιάσεις, αυτοί για τα μνημόνια, αυτοί για τις υποχωρήσεις εμείς ποτέ..δεν γράφω για τους Πολιτικούς δεν είναι δική μου δουλεία αυτή, και να το κάνω δεν θα βγει τίποτα, στους ενεργούς πολίτες γράφω που υπάρχουν και είναι πολλοί όταν θέλουν δίπλα στην απερίγραπτη εικόνα των μουσουλμάνων που περιμένουν με θρησκευτικό οίστρο να ζήσουν την μοναδική στιγμή που θα στρώσουν το χαλάκι της προσευχής τους στο ιερό και όσιο δάπεδο της Αγιά Σοφιάς που και το πατήσαμε οι περισσότεροι από εμάς είτε γιατί είμασταν από αυτά τα άγια χώματα είτε γιατί πήγαμε με γκρουπ . Θα ήθελα να δω ειρηνικές συγκεντρωσεις σε όλες τις εκκλησίες μας σιωπηλές και κόσμιες με αποστάσεις και πρωτόκολλα΄για συμπαράσταση στο ρεζιλίκι που συντελείται όπως τότε που είχε γίνει με το όνομα, μπορεί να μην κερδίσαμε και τότε τίποτα, αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν μπορούν να μας πουν ρίψασπεις και δειλούς πρέπει να είμαστε όλοι από κοντά,΄δεν φτάνουν οι εσπερινοί και τα απόδειπνα φαντάζεστε πως με όλα αυτά, θα σωθείτε;

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΣΗΚΩΘΕΊΤΕ ΑΠΌ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΑΣ

ΠΑΡΤΕ ΤΙΣ ΑΣΠΙΔΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ  ΑΘΗΝΑΙΟΙ  ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΜΩΡΑΙΤΕΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΩΡΕ ΤΟ ΞΕΧΑΣΑΤΕ;

ΠΑΠΑΔΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΘΕΣΤΕ
ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΕΙΟ ΣΙΩΠΗΛΑ ΜΕ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ ΣΤΟΛΙΣΤΕΙΤΕ
ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΜΩΡΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑ ΦΡΑΓΜΑ ΕΝΑ ΦΡΑΓΜΑ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΟΡΙΟ!!!!!
Η ΕΙΣΤΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΧΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΠΕΣ ΠΙΤΑΣ ΚΑΙ ΜΕΡΕΣ ΣΤΕΙΡΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΩΡΕ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΣΥΝΕΡΓΟΥΣ ΕΜΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΑΣΑΤΕ Η ΚΑΝΑΤΥΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ
Πού είναι οι ιστορικοί μας, οι καθηγητές, πού είναι οι δάσκαλοι, οι διευθυντές, πού είναι οι καθηγητές, οι εκπαιδευτικοί τι διδάσκουν στην Ιστορία έχουν απώλεια μνήμης; Που είναι οι ιερείς φοβούνται; Χρόνια πριν κατηχήτρια ξεσήκωσα τα σχολεία στην Θάσο σε πορεία ειρηνική και έστειλα και ανθρωπιστική βοήθεια στο Ιράκ,πολύ πριν απο συλλόγους και μητροπόλεις κι ας με μάλωνε ο μπαμπάς μου, που ήταν και παπάς, θα βρεις τον μπελά σου μου έλεγε κι όμως το κανα γέμισαν οι δρόμοι της Θάσου με μαθητές που διαδήλωναν με ειρηνικό βηματισμό για την ειρήνη του κόσμου και η αίθουσα του Αγίου Νικολάου με τρόφιμα για τα παιδιά του Ιράκ έτσι έπρεπε να γίνει έτσι έγινε και το κανα -η μοναδική πορεία που συμμετείχα ήταν αυτή που δημιούργησα- δεν μετανιώνω, έπρεπε μαζί με τους αγίους να μάθω στα παιδιά  να πολεμούν για το δίκαιο και την Ειρήνη
Τώρα δεν πρέπει να ξεσηκωθούμε γιαυτά που μας παίρνουν; την μνήμη μας παίρνουν ωρε   Silver Alert ....
Ξυπνήστε ακόμα στις παραλίες είστε; ακόμα το κέρδος κυνηγάτε τον τουρίστα που είναι τίγκα στον κορωνοιό και θα μας ξανακλείσει οπου νάναι σε καραντίνα 14 μερες μετά
και έχουμε που και που κάτι ευαισθησίες χαλί γινόμαστε,,, πόσο εύκολα ενωνόμαστε σε παγκόσμια σινιάλα για παράδειγμα για την χελώνα careta careta να μην εξαφανισθεί, η πρόσφατα που όλοι μαζί βγήκαμε στα μπαλκόνια μας σε συγκεκριμένη ώρα  και χειροκροτούσαμε τους γιατρούς , ως δείγμα συμπαράστασης,που τα βάλανε με το θεριό του κορονοιού, ή η ώρα
της γης με παγκόσμιο σινιάλο συσκότισης, αφού λοιπόν ΄διακρινόμαστε για τις ευαισθησίες μας γιατί τώρα σιωπούμε είμαστε χλιαροί όσο ποτέ, μας χτύπησε ο ήλιος περιμένουμε από τους δημοσιογράφους να μάθουμε τι πρέπει να κάνουμε
η από τους πολιτικούς μας περιμένουμε το σινάλο.. Πάτε καλά δεν μας αφορά;

Σινιάλο σας κάνω σινιάλο,  ανεβαίνω ψηλά σαν τους Ινδιάνους και σας κάνω σήματα καπνού καιγόμαστε,
αν δεν καταλαβαίνετε σας στέλνω ακόμα και σήματα ΜΟRS
Συνενοειθείτε ο καθένας στην εκκλησία του στον τόπο του, να βγει  την ίδια ώρα και μέρα όλοι μαζί ειρηνικά, και περήφανα να σταθούμε σε στάση ελληνική τέτοια που αρμόζει σε Ελληνες και να πούμε ΟΧΙ στην μετατροπή της από την UNESCO προστατευμένης Αγια Σοφιάς σε τζαμί

Εσείς δηλαδή θα πάτε ήσυχα την Κυριακή να λειτουργηθείτε; Θα κάνετε Δεκαπενταύγουστο όταν θα νιώσετε την φωνή του Χότζα στο ιερό των ιερών την Αγιά Σοφιά, όταν θα νιώστε στα αυτιά σας τα συρσίματα από τα χαλάκια της προσευχής τους,αλήθεια ποιόν Θεό αναζητάνε εκεί; Εκει υπάρχει και κατοικεί  μόνο ο δικός μας Θεός,ο Θεός της Αγάπης, υπάρχει μέσα από ψηφιδωτά, μέσα από εικόνες βυζαντινής τεχνοτροπίας με τι θράσσος θα τα σκεπάσουνε,εκείυπάρχει μόνο το Βυζάντιο σε όλη του την αίγλη το ξεχάσατε ωρέ το Βυζάντιο - παπάς ήταν ο πατέρας μου- και με δίδαξε Θεό, με δίδαξε την ανεξιθρησκεία, να δέχομαι ,να ανέχομαι, με δίδαξε όμως και το κρυφό σχολείο, με δίδαξε να μην είμαι ρίψασπις, πού είναι οι φουστανέλες μας, πήραμε όλες τις αγγλικές ορολογίες απο το shopιng star και τις ξεχάσαμε, φορώντας toynic trendy,και caseal όπως μας συμβουλεύει σε άπταιστα Αγγλικά η κατά τα άλλα Βίκυ Καγιά, ξεχάσαμε την γλώσσα μας,ξεχάσαμε τα ιερά και τα όσια μας,ξεχάσαμε το δόρι, την φάλαγκα ,,,την Σάρισα... 

ΙΕΡΕΙΣ ΧΤΥΠΗΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΑ ΠΕΝΘΙΜΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ ΕΧΕΤΕ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟΙ ΑΠΟΛΟΥΣ

Πώς θα ζήσουμε σε μια πατρίδα δίχως μνήμη, δίχως Ιστορία,δίχως περηφάνια με αντάλλαγμα ένα καλοκαίρι που αρκεί για όλους μας να περάσει ήσυχα και με όσα κέρδη μπορούμε να βγάλουμε ακόμα από τον γεροπόρνο τουρισμό, βολεμένοι αρκετοί από μας σε βίλες και σε γιακούτζι ,άλλοι πάλι σε ξαπλώστρες στην παραλία αναπαυμένοι.
Πού είναι ο Κολοκοτρώνης με το άλογο, πού είναι ο Καποδίστριας ο Μιαούλης; Δεν θέλω να βλέπω άλλο τον Σουλτάνο τον Μεγαλοπρεπή σε ακριβοπληρωμένα σήριαλς, μας υποδουλώνουνε μέσω της Τέχνης δεν το καταλάβατε, η είστε και σεις στο κόλπο πόσα σας δώσανε και ποιοι για να τα παίζετε όλα αυτά;
Εξήγαγα εγώ την ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου για να εισάγω την ζώη του Σουλτάνου του Μεγαλοπρεπή  στην ζωή μου;
Και μα την αλήθεια έχω δώσει πολλά. Δεν έδωσα βουλευτή να φηφίζουν στην βουλή,τζαμί δεν τους άνοιξα στην Αθήνα να προσεύχονται, εγώ τι πήρα σαν αντάλλαγμα για αυτές μου τις τραγικές ελευθερίες; Ανοιξε η Θεολογική Σχολή της Χάλκης επαναλειτούργησε;
Εγώ την αγαπώ την Φατιμέ και την Τζεμιλέ και την Αισέ, την έκανα και θέμα κάποτε στην έκθεση στις Πανελλήνιες σε κείμενο για να ενισχύσω την ελληνοτουρκική φιλία, την δίδαξα στα Ελληνόπουλα βεβαίως και θέλω ειρήνη να χω γιατί υπάρχουν αρκετά που μας ενώνουν σαν λαούς αλλά και αρκετά που μας χωρίζουν θέλω να χει μνήμη η Αισέ ,η Φατιμέ΄και η Τζεμιλέ, στα δικά μου ιερά και όσια , να μην πατά με τα παπούτσια όπως και γω δεν παω να λειτουργήσω στο μπλε τζαμί της- ούτε καν που το σκέφτηκα- να μην έρχεται κι αυτή να λειτουργεί στα δικά μου μνημεία και μνήμες
αυτό που ζούμε είναι κατάπτυστο, μας ανοίγει την πύλη στον Αδη, στην Προφητεία....και δεν με νοιάζει φίλοι μου τι θα κάνουν οι πολιτικοί αλλά εμείς οι πολίτες οι απλοί οπλίτες τι θα κάνουμε δεν θυμάστε ωρέ ποιοί κερδίζουν πάντα η χάνουν τις μάχες, οι απλοί στρατιώτες θυσιάζονται από τα άλογα περιμένετε και τις βασίλισσες;......
.
Είμαστε σε σελίδα ντροπής, σχίστε την, γράψτε άλλην σελίδα εκτός από πορείες που θα πρεπε απο χθες να αρχίσουν σε ολη την Ελλάδα όσοι έχετε την δύναμη γράψτε στείλτε μέσω Face Bοοκ η intagram το κείμενο που σας στέλνω, τι ταχετε τάχα όλα αυτά για να βγάζετε selfi κινητοποιηθήτε, κάντε σείσμο μπάμ μπουρλότο

Ξυπνήστε η πατρίδα Εάλω. Οι μέρες του Αυγούστου μη μας βρουν σε ύπνωση
Κάντε τα πάντα πριν τις 24 Ιουλίου.. μετά θα είναι αργά βάλτε επιτέλους φράγμα
Βάλτε σύνορα. Βάλτε το πολυπόθητο ΦΡΑΓΜΑ που τόσο ωραία μας λέει ο σεβαστός μου πατέρας ο αείμνηστος Παπαγιώργης.
σε ευχαριστώ αγαπημένε μου πατέρα που απόψε πάλι με ενέπνευσες με τα προφητικά σου λόγια...

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Πολιτικός Επιστήμονας, ποιήτρια, ενεργός πολίτης Θάσου




Κυριακή 17 Μαΐου 2020

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ


Το πρωί Σαββάτου 28 Μαρτίου 2020  εκοιμήθη  ο Πρωτοπρεσβύτερος Πατέρας Γεώργιος  Ι. Διαμαντόπουλος, μετά από δεκαήμερη νοσηλεία στην Β’ Παθολογική του Νοσοκομείου Καβάλας. 
Υπηρέτησε 55 χρόνια με αφοσίωση το ποίμνιο του στη Θάσο, ακόμη μέχρι και πριν λίγο καιρό όπου, καθιστός σε καρέκλα, κήρυττε τον λόγο του Θεού και της Αγάπης. Αφήνει παρακαταθήκη τον έντιμο του βίο, το πνευματικό του έργο καταγεγραμμένο σε βιβλία, καθώς και το φιλανθρωπικό του έργο μέσα από εξομολογήσεις, κατηχήσεις και φιλόπτωχα ταμεία. 
Λίγο πριν αποδημήσει εις Κύριον, αξίζει να σημειωθεί ότι βραβεύθηκε από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος (Ε.Π.Ο.Κ.) για το ποίημα του “Υπάρχουν άνθρωποι όπως εγώ” (το οποίο πραγματώνει και όλη του τη ζωή), σε μια εκδήλωση που θα γινόταν την Ημέρα της Ποίησης  (21 Μαρτίου 2020) η οποία αναβλήθηκε λόγω των συνθηκών που επικρατούν στην πατρίδα μας. 
Επροσεύχετο έως τέλους και έστελνε τις ευχές του, στο ποίμνιο του. Ολοκληρώνοντας τον κύκλο της ζωής , υπέμεινε τις τελευταίες μέρες της ζωής του δίχως τους οικείους του δίπλα του (σύζυγο, κόρη, γαμπρό και εγγονή), πίνοντας έως τέλους το ποτήριο της δοκιμασίας και του μαρτυρίου της πλήρους απομονώσεως, δεδομένης της θεσπίσεως των αυστηρών μέτρων που έχουν παρθεί από την Πολιτεία  για την πρόληψη του κορονοϊού.

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει αύριο στις 12 μ.μ στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λιμένα Θάσου σε κλειστή τελετή. Έναντι επιμνημόσυνου δεήσεως, θα δοθεί ένα χρηματικό ποσό για την κάλυψη των εξόδων σπουδών ενός αριστούχου μαθητή / μαθήτριας που αδυνατεί να σπουδάσει λόγω οικονομικής κατάστασης. Καθώς και ο ίδιος ο Πατέρας Γεώργιος κατάφερε να αποκτήσει την ανώτατη μόρφωση και να λάβει υποτροφίες (Απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Χάλκης) με πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες (πρώτο παιδί πολύτεκνης οικογένειας γιος ξυλουργού  από τη Νίσυρο των Δωδεκανήσων), αυτή ήταν και η τελευταία του βούληση. 

Να έχετε όλοι την ευχή του και να δέεστε και εσείς υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του. 

Σημείωση : Στην μεγάλη και τελευταία περιπέτεια της ζωής του, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τις τρεις ηρωικές μυροφόρες του Χριστού που ήταν κοντά του τις τελευταίες στιγμές, τις αποκλειστικές νοσοκόμες κ Μαρία Γεωργίου, κ. Νάντια Κωστίδου και κ. Ζωή Γιανγκανίδου.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ  
 
Υπάρχουν Άνθρωποι όπως Εγώ  
Που θέλουν  την ψυχή τους,  μοναστήρι 
Γαντζωμένο περιστέρι σ’ένα βράχο στο γκρεμό 
Με νανούρισμα τον γρύλο και τον σπίνο ξυπνητήρι. 
 
Υπάρχουν Άνθρωποι όπως Εγώ 
Που στα σώψυχα τους μοιάζουν με χωριό 
Όπου η χαρά τους αρχινάει απ’το πρωί 
Κι έχουν Πασχαλιά τους….το νοικοκυριό. 
 
Και πλαγιάζουν με του λύχνου την φωτοδοσία 
Σε μια στρώση με προσκέφαλο την Αγάπη και την Ησυχία. 
 
Υπάρχουν Άνθρωποι όπως Εγώ! 

Πρωτοπρεσβύτερος
Γεώργιος Ι. Διαμαντόπουλος 



 Σύντομο βιογραφικό σημείωμα  
    του πατρός Γεωργίου Ι. Διαμαντόπουλου 
                                                                                                                                                           
    Γεννήθηκε στον Εμπορειό της Νισύρου από Σμυρνιό πατέρα,                                                    
    [πρόσφυγα], τον Ιωάννη Γ. Διαμαντόπουλο και από μάνα Δωδεκανήσια, την Aννα Μ.  
    Τριανταφύλλου και είναι ο πρωτογιός από τα πέντε εν ζωή παιδιά της οικογένειας.                   
    Ο π. Γ.Ι.Δ. υπήρξε από τους πρωτοπόρους φοιτήσαντας [1947-52] και αποφοιτήσαντας της  
    Πατμιάδας εκκλ. Σχολής με  μόρφωση, παιδεία και  επίδοση ΑΡΙΣΤΗ. Στη συνέχεια φοίτησε  
    -και πάλιν από τους πρωτοπόρους ιεροσπουδαστάς στην κατά Χάλκην γεραράν Θεολογικήν  
    Σχολήν και η επίδοση του μέχρι και το Α΄ εξάμηνο του έτους 1956 ήταν του γενικού βαθμού   
    ( 9,7/11), Άριστα, πρώτος από τους τρείς συναριστεύσαντας τότε. 
    Αγάπησε σαν ιεροσπουδαστής στην Χάλκην, την ομογενή κόρη 
    Φιλομήλα Ν. Πανέρη την οποία και παντρεύτηκε στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό Αγίου  
    Γεωργίου. Πτυχίο θεολογίας τελικά πήρε από τη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θεσσαλονίκης το 
    1957. 
    Τη στρατιωτική του θητεία υπηρέτησε στον Ιο Λόχο Κωνσταντίνου στη Φλώρινα ως  
    γραφέας των Α2 και Β10 Γραφείων 1ου Συντάγματος και διέπρεψε και στους στρατιωτικούς  
    αγώνες  της Εννάτης Μεραρχίας στη Κοζάνη νικήσας νίκην πρώτην μετά διπλώματος και  
    χρυσού μεταλλίου στην σφαιροβολία κ.ά. 
    Έχει θυγατέρα τη ποιήτρια Ανδρομάχη, σύζυγο Χαράλαμπου Φιλιππίδη-Διαμαντοπούλου,  
    αριστούχο των πολιτικών επιστημών και δημοσίων σχέσεων.- Έζησε και εργάστηκε 4 χρόνια  
    στη Βραζιλία, όπου δημοσίευσε  σχόλια για την Ατλαντίδα,τους Ίνγκας, το τέμπλο του  
    Γιουκατάν κ.ά, στην εφημερίδα CORREIO DO  POVO-CRUZ ALTA , R.G. DO SUL καθώς  
    και άρθρα συμπαράστασης  στους εκεί απόδημους έλληνες. Κατέχει και 
    Ομιλεί πέντε γλώσσες, πορτογαλλικά, ισπανικά, ιταλικά, τουρκικά και τη γλώσσα του  
    ευαγγελίου της αγάπης. 
    Το 1966 χειροτονήθηκε ιερέας στο Λιμένα της Θάσου από το Κυρό 
    Μητροπολίτη Φ.Ν.Θ., Αλέξανδρο κι από τότε ζεί οικογενειακά στην ενορία Αγίου Νικολάου  
    Λιμένα-Θάσου χρηματίσας και επι  δεκαετείαν αρχιερατικός Επίτροπος περιφέρειας Θάσου με  
    το οφφίκιο του  πρωτοπρεσβύτερου, υπηρετήσας και επί  15 και πλέον έτη στη Μέση παιδεία  
    (Λύκειο –Γυμνάσο), ως καθηγητής και εξομολόγος, ενώ παράλληλα η κοινωνική και  
    πνευματική του προσφορά προς τον λαό του Θεού δεν ελαττωνήθηκε.                                          
       Συνέβαλε ανιδιοτελώς στην ίδρυση του 1ου Ferry boat και τη σύσταση της Πανθασιακής  
    Ναυτιλιακής Εταιρείας S.A. για τη λύση του προβλήματος συγκοινωνία-πρόοδος της νήσου  
    Θάσου, τιμηθείς από το Δήμο Θάσου και την Ευρωκατασκήνωση Θάσου του κ. Αναστασίου  
    Καπόλα. 
    Στα ελληνικά γράμματα παρουσιάστηκε νωρίς το Ι954 στις εφημερίδες Εμπρός και  
    Κυριακάτικη Πρωία της Πόλης, αποσπάσας εκεί και το Α΄βραβείο ποίησης και πεζού λόγου  
    [ποίημα και δοκίμιο αφιέρωμα] στον αείμνηστο ποιητή Κώστα Ουράνη, εκφραστή του  
    κοσμοπολιτισμού. Δημοσίευσε στο περιοδικό Εφημέριος το ποίημα, Δαυίδ και Ψαλμοί και     
    στο Γνωμαγόρα περιοδικό και στις εφημερίδες Φωνή της Νισύρου,  Νέα της Νισύρου, στην  
    Θασιακή, στα Νέα της Θάσου, ποίηση επι παντός επιστητού, στα  λογοτεχνικά περιοδικά,  
    QUARIOS, KEΛΑΙ ΝΏ, Μουσών Μέλαθρον κ.λ.π, ποιήματα εφ’όλης της ύλης. 
    Ποιητικά του ΈΡΓΑ είναι. Η Θάσος εν στεναγμοίς αλαλήτοις΄΄Εκδόσεις, το Χρονόμετρο.  
    Καβάλα 1993. 
    Το ποιητικο βιβλίο΄΄Εφτάλοφο πεντάμορφό μου Εμπορειό, Αθήναι [1997], 
    ό όσιος Δανιήλ,ο εν θασίω΄΄. Eκδόσεις το ΄΄ΦΩΣ΄΄ Ιεράς ΜΗΤΡ.Φ,Ν,Θ,Καβάλα 1969. 
    Το επίτομο βιβλίο [επτά βραβευμένων συλλογών] με τον τίτλο,΄΄Επτά ζώνες χρυσές της  
    Ελλάδας΄΄, Εκδόεις ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑ Θεσσαλονίκη ,2008. 
    Το επίτομον βιβλίο, με το τίτλο΄΄Σοι δόξα πρέπει΄΄, Εκδόσεις ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑ  
    Θεσσαλονίκη 2010. 
    Το βιβλίο Κωνσταντινοπολίτικες ωδές και κραυγές του νύν και του χθές, Εκδόσεις   
    Πηνελ.Τσουκάτου, Αθήναι 2012  
    Σωρεία ποιημάτων στις στήλες ΄΄Ακούστε και΄μένα΄΄ και στη΄΄Θασίτικη ποιητικη  
    γωνιά΄΄των εγκρίτων εφημερίδων Θασιακή και Νέα της Θάσου αντιστοίχως. 
    Πολλά ποιήματα έχουν βραβευθεί πανελληνίως. 
    Υπάρχει και  ένα μέγα Αρχείο αδημοσίευτων έργων του, λυρικής, ιστορικής και  
    θρησκευτικής ποίησης και ένα πλήθος ποιητικών κηρυγμάτων (ΥΠΟ ΈΚΔΟΣΙΝ ). 

Επίλογος του πατρός Γεωργίου Διαμαντόπουλου για τον δίσκο "Προφητείες και Ωδές"



Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2020

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΌΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Aλλη μια επιτυχημένη εκδήλωση πραγματοποίησε ο δυναμικός σύλλογος Γυναικών Παναγίας , με την ακαταπόνητη πρόεδρο του
κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά όλο το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου και τα μέλη που πλαισιώνουν  πάντα με θέρμη όλα τα πολιτιστικά δρώμενα. Η εκδήλωση έγινε στο κέντρο Μεθόδιος, κάτω από την θρυλική πλατάνα του γραφικού χωριού Παναγίας κόπηκε και ευλογήθηκε παραδοσιακά με θυμιατό και προσευχή η πίτα η μάλλον οι τρεις πίτες που φρόντισαν οι γυναίκες Παναγίας να υπάρχουν,
την βασιλόπιτα έκοψε η πρόεδρος Αλεξάνδρα Βαλσαμά μαζί με την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου,φίλη και επίτιμη καλεσμένη του συλλόγου όπως γίνεται εδώ και χρόνια, παρούσες στην ωραία εκδήλωση που πλαισιώθηκε με ζωντανή ορχήστρα η μουσικός της Δημοτικής Χορωδίας κα Πελαγία Αναγνωστακη και η μαέστρος Αργυρώ Παπαλάσκαρη, στους τρεις τυχερούς της βασιλόπιτας δώθηκαν τα τυχερά δώρα, που αντιστουχούσαν στο αντίτιμο του φλουριού που κέρδισαν
ενώ την εκδήλωση πλαισίωσε η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπουλου  αφού έδωσε συγχαρητήρια στον σύλλογο που 'εχει τον πολιτισμό και την καλεί όλα αυτά τα χρόνια  μέσα σε μια τέτοια γιορτή μουσικής χορού και φαγητού, έχει την οξυδέρκεια να επενδύει και στο πνεύμα και μαζί με το κομμάτι της πίτας να δίνει και λίγες λέξεις εμψύχωσης και ψυχικής ανάτασης, έχοντας στο επίκεντρο και τον Λόγο, αυτές τις λίγες Λέξεις που θα μας στηλώσουν στο ταγάρι του ο καθένας προζύμι για τις δυσκολες ωρες ....
και του χρόνου με υγιεία ορθιοι και να Αντέχουμε σε ότι μας συμβει!


Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΌΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Φίλες μου στην Αρχή του κάθε χρόνου συνηθίζουμε να λέμε ευχές,ευχές που ποτέ δεν πραγματώνουμε και γιαυτ'ο βαριόμαστε ακόμα και να τις ακούμε ....
λέμε ευχές στερεότυπα ΄ιδιες για Αγάπη, Ειρήνη
αλλά δυστυχώς μέσα μας επειδή δεν κατοικεί πια ούτε η Αληθινή Αγάπη για τους γύρω μας ούτε και για τον εαυτό μας
μήτε η Ειρήνη αλλά η αταξία και η σύγχυση δεν μπορούμε με τίποτα να εκτελέσουμε αυτές τις ευχές που δίνουμε στην αρχή του χρόνου κι ετσι το κουβάρι της ζωής μαζεύετε με την ίδια κλωστή, μια κλωστή που γίνεται συχνά σχοινή για τον λαιμό μας βαρύ
Βαραίνουν οι αποσκευές της ζωής μας κάθε χρόνο και περισσότερο γιατί δεν συγχωράμε αυτούς που μας έβλαψαν και γιατί δεν έχουμε εσωτερική γαλήνη και ηρεμία μην ξεχνάτε χρει'άζεται μια έρημος για να σωθεί ο Ανθρωπος η σιωπη το ησύχειο ήθος και κάποιες φορές η μοναξια της ερήμου και του εσωτερικου μονόλογου για να σωθει ότι εμεινε από τη ν κάθε Ψυχή στο περασμα του χρόνου....
Εγώ θα σας προτείνω από αυτό το βήμα που μου δίνετενα αρχίσουμε αυτή την χρονια την ζωή μας με μια Αφεση ποιά είναι η Αφεση;
Θα σας το πω παρακατώ αφού σας θυμήσω τι έχει δύναμη και κάνει από μόνη της η Θάσος

η Θάσος μας λοιπόν  έχει την δύναμη μέσα από την πέτρα να γεννάει την ελπίδα, να γεννάει το πεύκο!
ετσι καλούμαστε και εμείς να κάνουμε το ίδιο μέσα από την πίκρα να γεννάμε την γλύκα να Αντέχουμε

Δυναμικές γυναίκες της Παναγίας με την ακούραστη πρόεδρό σας κα ΑΛΕΞΆΝΔΡΑ ΒΑΛΣΑΜΑ
σας ευχαριστώ που στο πρόσωπό μου τιμάτε την Τεχνη και την πόιηση καλώντας με όλα αυτά τα χρόνια κοντά σας Ε μεις της Τέχνης, τι κάνουμε εχουμε την δύναμη και χαρίζουμε λίγο από τον ήλιο που  έμεινε μέσα μας στους άλλους , σε μια εποχή που όλοι έχουμε χάσει λίγο από την ζωή μας, λίγο από τον αληθινό εαυτό μας, έχουμε χάσει φίλους, ανθρώπους, δουλειές, λίγο από τα λεφτά μας, που όσα κι αν τα χουμε στις τράπεζες δεν φέρνουν πλέον τόκους, με μηδενικά επιτόκια ζωής προχωράμε, υποχρεωμένοι να συνεχίζουμε,να προσποιούμαστε, χρεωμένοι και υποχρεωμένοι να αντέχουμε,να γεννάμε από την πέτρα της ψυχής, το δένδρο το ευσκιόφυλλο κάτω από το οποίο άλλες ψυχές ακόμα πιο κουρασμένες από μας, θα κάτσουν και θα ξεκουράσουν το  άχθος....

για την αρχή αυτής της δεκαετίας 2020 μακρυνό στα αλήθεια μας φαινότανε κάποτε...... και να που ήρθε
θα ταν ωραίο να αρχίζαμε με μια: Αφεση
ΑΦΕΣΗ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ σε όλους και όσους μας πίκραναν
οι βαλίτσες της ζωής μας θα ελάφρωναν πάρα πόλυ και ότι μας πληγωσε δεν θα μας πλήγωνει έτσι θα έπιναν και όλες οι ευχές για  Αγάπη και Ειρήνη
και μεις νεραίδες του εαυτού μας θα μεταμορφωνόμασταν και όταν οι γυναικες πρώτιστα μεταμορφώνονται μεταμορφώνουν και όλη την γη!

Αφεση λοιπόν

ΑΦΕΣΗ

Συγχωρώ, όσους με πίκραναν.
Συγχωρώ, όσους δεν με κατάλαβαν.
Συγχωρώ, όσους δεν με δέχτηκαν.
Συγχωρώ, όσους με σχολίασαν.
Συγχωρώ, όσους με κατέκριναν.
Συγχωρώ, όσους με έβλαψαν.
Συγχωρώ, όσους δεν μου έδωσαν.
Συγχωρώ, όσους δεν μου δόθηκαν.
Συγχωρώ, όσους με πιλάτευσαν.
Συγχωρώ, όσους με πρόδωσαν.
Συγχωρώ, όσους με παίδευσαν.

Συγχωρώ και χωρώ κι αναπνέω.
Και ζητώ από τον Ουρανό, από το Θεό...

Να συγχωρεθώ γι’ αυτούς που πίκρανα.
Να συγχωρεθώ για όσους δεν κατάλαβα.
Να συγχωρεθώ για όσους δεν δέχτηκα.
Να συγχωρεθώ για όσους σχολίασα.
Να συγχωρεθώ για όσους κατέκρινα.
Να συγχωρεθώ για όσους εν λόγω ή διανοία έβλαψα.
Να συγχωρεθώ για όσα δεν έδωσα.
Να συγχωρεθώ για όσους πιλάτευσα.
Να συγχωρεθώ για όσους πρόδωσα.
Να συγχωρεθώ για όσους εν λόγω ή διανοία παίδευσα.
Να συγχωρεθώ κι από Σένα.
Και μετά... μετά από την άφεση και τη συγχώρεση
Θα Είμαι Ελεύθερη

Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2020

ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΑΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ! ME OMΙΛΗΤΕΣ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒΟ ΘΗΡΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ!

 Μια εκδήλωση Αγάπης, για δυο κοσμοπολίτικα νησιά του Αιγαίου, μακρυά γεωγραφικά το ένα από το άλλο, κοντά όμως και τα δυό και πλησίον... μιας και τα δύο ανοίγουν την αυλαία στην περιοχή της Ομορφιάς και του Ωραίου
την Θάσο , γλυκειά, βατή και προσιτή, όμορφη πολύ
και την Θήρα, άγρια, θαλασσοδαρμένη θεολάξευτη,της Ομορφιάς φορούν στολή τα δυό νησιά και οι μόδεστροι αγγέλοι...


...κι όλα αυτά όταν άλλοι μιλούν για γαλάζιες πατρίδες,,,,,όλα αυτά εξελίχθηκαν, στην όμορφη αίθουσα του ξενοδοχείου Καραβάν ΒΒ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου διοργανώθηκε μια υπέροχη βραδιά λόγου από την εντιμολογιώτατη καθηγήτρια κα Ευγενία Κούκουρα,
η οποία είχε την σύλληψη της βραδιάς και με προσκεκλημένους ομιλητές από την Θάσο την πολυβραβευμένη ποιήτρια, πολιτικό επιστήμονα, Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου και από την Σαντορίνη τον καθηγητή Θεολογίας και Φιλοσοφίας Ιάκωβο Θήρα Καραμολέγκο, το παρόν έδωσαν φίλοι του πνεύματος ανάμεσα τους, η πρόεδρος της Ενωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος Γεωργία Αλεξίου καθώς και ο ταμίας της εν λόγω ένωσης ποιητής Λευτέρης Μουφτόγλου, η ποιήτρια Κωνσταντίνα Αλαμπουρινού η Μαρία Φιλομήλα Φιλιππίδου και άλλοι ποιητές, παρών και ο επιχειρηματίας Χαράλαμπος Φιλιππίδης, ο οποίος πρόσθεσε ιστορικά στοιχεία και μίλησε για τον Θεαγένη της Θάσου.
Ηταν μια εκδήλωση από την οποία κανείς δεν ήθελε να φύγει όπου η Ιστορία για τα δυο νησιά εναλασσότανε με την ποίηση, κρατώντας το ενδιαφέρον.. πλούσια εδέσματα με σπιτική λεμονάδα προσφέρθηκαν στους συμμετέχοντες,
ενώ στο τέλος της βραδυάς παρατέθηκε δείπνο στους ομιλητές από την διοργανώτρια της εκδήλωσης, κα Ευγενία Κούκουρα στο εστιατόριο Bakal
έτσι μαζί με το πνεύμα τράφηκε και το σώμα με σπονδή στο επανειδείν και την δημιουργία και άλλων τέτοιων συναντήσεων στο εγγύς μέλλον.


                  Απόσπασμα από την ομιλία της ποιήτριας  Ανδρομάχης  Διαμαντοπούλου
                                 
                       Θάσο! Φυλακτό από το στήθος του Θεού ξεπετάχτηκες
                                    στην άκρη του Αιγαίου ακουμπισμένη.

                          << Θασογή μου συ, Θασοθάλασσα και Θασοδάσος
                            του Θεαγένη του Παράσιου και Διός του Αγοραίου.
                                  Ω πόλης -άστυ κράτος, κραταιή μου Θάσος
                                  Μαργαριτάρι ακριβό του Βόρειου Αιγαίου. >>

Πρώτα απ όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω, την εντιμολογιώτατη κα Ευγενία Κούκουρα τόσο για την σύλληψη και δημιουργία αυτής της βραδυάς Πολιτισμού, όσο και για την τιμητική της επιλογή στο πρόσωπό μου, να παρουσιάσω ιστορικά και ποιητικά το νησί που φιλοξενεί εδώ και δεκαετίες τις ανάσες μου και μια μέρα θέλω να πάρει στην αγκαλιά του  το σώμα μου, την Θάσο, την Θάσο μου.

                                          Πώς είναι να σαι  βράχος με πεύκο επάνω;
                                                        Πώς είναι να σαι Θάσος;


και είναι στα αλήθεια το νησί μας, που χτίζει και υψώνει την ελπίδα ... μέσα από τον    μαρμαρόβραχο
μιάς και έχει την δύναμη μέσα από την πέτρα να γεννάει την ελπίδα, να γεννάει το πεύκο!

Ετσι όπως κάνουμε και μεις της Τέχνης, σαν τα μαστιχόδενδρα κλείνουμε τις πληγές μας, με τα μαστιχοδάκρυά μας, τα αληθινά παιδιά μας τα γεννήματα, τα ποιήματά μας.. χαρίζουμε λίγο από τον ήλιο που  έμεινε μέσα μας στους άλλους , σε μια εποχή που όλοι έχουμε χάσει λίγο από την ζωή μας, λίγο από τον αληθινό εαυτό μας, έχουμε χάσει φίλους, ανθρώπους, δουλειές, λίγο από τα λεφτά μας, που όσα κι αν τα χουμε στις τράπεζες δεν φέρνουν πλέον τόκους, με μηδενικά επιτόκια ζωής προχωράμε, υποχρεωμένοι να συνεχίζουμε... χρεωμένοι και υποχρεωμένοι να αντέχουμε, να γεννάμε από την πέτρα της ψυχής, το δένδρο το ευσκιόφυλλο κάτω από το οποίο άλλες ψυχές ακόμα πιο κουρασμένες από μας, θα κάτσουν και θα ξεκουράσουν
το άχθος....
Αγώνας είναι, δεν αποσκοπεί πουθενά, δεν πουλάμε τίποτα και κυρίως δεν ξεπουλάμε, δεν διαφημίζουμε τίποτα χαρίζουμε μόνο... σε όποιον θέλει να πάρει, σε όποιον θέλει να ανοίξει τα μάτια του και να δει όπως βλέπουμε εμείς της Τέχνης και να νιώσει... Αγώνας είναι δεν πληρώνεται μόνο πληρώνει.. και ολοκληρώνει για όσους νιώθουν οτι σήμερα ο Ιάκωβος απο την Σαντορίνη, η Ανδρομάχη από την Θάσο , η Ευγενία από την Θέσσαλονίκη, κεντούν αρμονικά με σταυροβελονιά την Ιστορία με την ποίηση για δυο νησιά του Αιγαίου τόσο μακρυά το ένα από το άλλο, τόσο κοντά και πλησίον το ένα με το άλλο, στην πιο ωραία αισθητικά πατρίδα την Ελλάδα, την πατρίδα της καρδιάς μας!
Ως ευπαρέστειτε λοιπόν, στον τόπο της Ομορφιάς και του Ωραίου........


Παρασκευή 30 Αυγούστου 2019

Παναγία , γιορτή καρυδιού!

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Στον αύλειο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Παναγίας ,πραγματοποιήθηκε όπως κάθε χρόνο με επιτυχία και συμμετοχή πλήθους κόσμου η γιορτή καρυδιού, από τον σύλλογο Παναγίας Θάσου,η δραστήρια πρόεδρός του Αλεξάνδρα Βαλσαμά και όλα τα μέλη του συλλόγου, πρόσφεραν σε όλο τον κόσμο τον παραδοσιακό χαλβά το σαραγλί και το γλυκό καρυδάκι, ενώ οι επαγγελματίες πρόσφεραν σουβλάκια, η όλη εικόνα ήταν όμορφη και ένωνε τους συμμετέχοντες,
την εκδήλωση διάνθισαν με τα λόγια τους η φαρμακοποιός Ελληνα Μαρία και η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου, ενώ έντυσε με την μουσική και τα τραγούδια του, ο τραγουδιστής Δαριανάκης Στέφανος μαζί με τους μουσικούς του
στην εκδήλωση συμμετείχαν οι πολιτιστικοί σύλλογοι από τον Θεολόγο, ο πολιτιστικός σύλλογος του Χατζηγιώργη, από τις Μαριές ο πολιτιστικός σύλλογος η Γέννα , καθώς και το χορευτικό τμήμα Γυναικών Παναγίας, ήταν μια πραγματική ελληνική βραδιά που ένωνε τους Ελληνες όπως τα παλιά χρόνια, ένα αληθινό πανηγύρι που μονάχα στο αυθεντικό χωριό της Παναγίας μπορείς να ζήσεις και του χρόνου να είμαστε όλοι εκεί, τιμώντας την Παράδοση μας!
O ίδιος σύλλογος τον προηγούμενο μήνα δημιούργησε ακόμα μια αξέχαστη βραδιά πολιτισμού υπό το σεληνόφως κάτω από τα πόδια του Βιγλι στα Αυλάκια με τους ίδιους συμμετέχοντες


Συναντιόμαστε σήμερα για έκτη φορά σε έναν τόπο που οι Ανθρωποί του διακονούν, την Παράδοση και τον Πολιτισμό μέσα από αυτή την γιορτή την αφιερωμένη στον μαγικό τρόπο με τον οποίο η γιαγιά παρέδιδε την συνταγή του γλυκού καρυδιού στην κόρη,- αρκετές φορές ως εφτασφράγιστο μυστικό πάνω από καζάνια μαύρα που κόχλαζαν- .....
ετσι φτάσαμε ως εδώ έτος 2019 ανάμεσα σε πληθώρα γκουρμέ συνταγών και άπειρων γλυκών και πάλι το γλυκό καρυδάκι να ναι το βασιλικό κέρασμα της παράδοσης της Θάσου, αφού ακόμα ευτυχώς υπάρχουν εκείνες οι νοικοκυρές που γνωρίζουν την τέχνη του και τα δύσκολα μυστικά του,παιδάκι ακόμα θυμάμαι που παρατηρούσα εκεί κοντά στις παρακλήσεις του δεκαπενταύγουστου  τα δουλεμένα χέρια των νοικοκυρών τα δίχως μανικιούρ . πόσο μαύριζαν από την παρασκευή του
δεν πληρώνεται ο κόπος του
και να που οι δραστήριες γυναίκες του συλλόγου γυναικών Παναγίας με την δραστήριο πρόεδρο τους κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά και όλα τα υπέροχα μέλη του συλλόγου, μετά απο μια επιτυχημένη βραδιά χορού και μουσικής στο Βιγλή γίνονται και σήμερα δημιουργοί αυτής της συνέρευσης στο πιο ωραίο στ αλήθεια μέρος του χωριού Παναγία για να τιμήσουν έτσι όλες αυτές τις γυναίκες που αθόρυβα όλα αυτά τα χρόνια έκαναν το καθήκον τους φτιάχνοντας στα σπίτια τους αρχικά, πουλωντας το μετέπειτα το δυσκολο και φημισμένο γλυκό καρυδάκι
με την συνάντηση μας αυτή επίσης αποχαιρετάμε με χορό και γλέντι  και το καλοκαίρι που σε δέκα μέρες από τώρα ημερολογιακά τουλάχιστον τελειώνει- όσο και αν χορέψουμε φεύγει μέσα από τα χέρια μας σαν την άμμο κυλάει μαζεύει μαζί με το κουβάρι της ζωής μας-

Ο  εναρκτήριος λόγος της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου στην γιορτή καρυδιού στην Παναγία Θάσου

Γυναίκες της Παναγίας σας ευχαριστώ που εις πείσμα των άγριων και άνοστων  καιρών που ζούμε με όλες αυτές τις πράξεις σας προάγετε την τέχνη και την ομορφιά της Παράδοσης, στέκεστε περήφανα όρθιες και συνεχίζετε με Αισιοδοξία δημιουργώντας βιώματα Ανθρωπιάς
<<όπως εκείνα τα χρόνια τα παλιά
τότε που οι καρδιές και οι ψυχές μας ήταν σαν ακρογιαλιές καθάριες και καθρεφτίζαν τις ανθρώπινες μορφές
κι ήταν οι μέρες μας χαρά Θεού ακούγονταν μουσικές ελληνικές από παντού
κι έβλεπες αγάπες και χαρές λαμπιριστές
που συνεπαίρνανε και του θεού τον νου
τώρα που γίνανε τα πρόσωπα θολά μαζί τους μολυνθήκανε και τα ρηχά και τα βαθειά μας ρείθρα
αυτή είναι αλίμονο η πικρή αλήθεια
και μέσα στην καρδιά του πλέον το παρόν δεν έχει το νοσταλγημένο άλλοτε
μα μήτε και το άλλοτε δεν έχει πλέον μέσα του την απροσδόκητη την τρέλα του ρωμιού.>>

Σας ευχαριστώ επίσης από τα βάθη της καρδιάς μου, που στο πρόσωπό μου τιμάται και την ποίηση έδωσα στα αλήθεια πολύ αγώνα στην ζωή μου για να πείσω τους ανθρώπους οτι σ αυτό που χρειάζεται σε κάθε βραδιά πολιτισμού μαζί με τον χορό μαζί με το τραγούδι είναι και ο λόγος, ο λόγος που θα χορτάσει τη κάθε νηστική ψυχή γιατί σε αυτές τις εποχές μας της ευμάρειας και του κρουασάν αυτό που έχουμε ανάγκη επιτακτική είναι ΄ακόμα και μια λέξη, μια λέξη που θα στάξει ροδόσταμο και μέλι στην άδεια συχνά κούπα της ψυχής μας, σας ευχαριστώ λοιπόν για την ευκαιρία που μου δίνετε καλώντας με να πω δυο λόγια στην γιορτή σας

Ελάτε να ξαναγεμίσουμε τις  άδειες κούπες τις καρδιάς μας με νερό από τα θρυλικά νερά της Παναγίας τα συνεχώς τρεχούμενα ας έρθουμε σ αυτή την γιορτή με την καρδιά ενός παιδιού είμαστε οι δικαιούχοι της ηρεμίας οι δικαιούχοι της πληρότητας επιλεχθήκαμε να είμαστε άνθρωποι και συνδημιουργοί του μεγάλου Δημιουργού σε κάθετί υψηλό και ωραίο μπορούμε να αλλάξουμε αυτό τον κόσμο αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας, όταν η πόρτα της ευτυχίας κλείνει μια άλλη ανοίγει αρκεί να σταματήσουμε να βλέπουμε την κλειστή πόρτα όλα εξαρτώνται από μας τους ίδιους υπάρχουν σανίδες σωτηρίας και μην  ξεχνάτε<< μακριά από την αγάπη κόλαση>> αφεθείτε στο βάλσαμο της αγάπης του Θεού που δίνει σε όλους μας και ανοίγει τους διαδρόμους της πραγματικής συναδέλφωσης ανάμεσα στους  συνανθρώπους μας έτσι ώστε ο ένας να δει τον άλλο αγαπητικά συγχωριανό, συνεπιβάτη σύντροφο συγγενή και οικείο κι ολα αυτά επάνω σε ένα νησί θαύμα που θα πρεπε μονάχα να μας ενώνει και όχι να μας χωρίζει την θΑΣΟ ΤΗΝ θΑΣΟ ΜΑΣ

Που με μόνο δυο τρεις σταγόνες τις μπορει να μας ξεδιψάσει με την ομορφιά και το κάλλος της

τα λόγια μέσα στις παρενθέσεις είναι του παρός Γεωργίου

Επιτρέψτε μου να αφιερώσω τα λόγια αυτά σε μια μορφή που δεν υπάρχει πια ανάμεσά μας, σε μια συντοπίτισσα σας στην Ρούλα Μωραιτού το γένος Ζωγράφου που δεν υπάρχει πλέον ανάμεσά σας, και που όσο ζούσε έφτιαχνε αθόρυβα στο σπίτι της κάτω από την κεντρική πλατάνα του χωριού το γλυκό καρυδάκι αλλά και το σύκο στην ευγενή θεία Ρούλα, καλό Παράδεισο.

Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

O ΠΕΙΡΑΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ ΒΡΑΒΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων
Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης
του Πειραϊκού Συνδέσμου και του περιοδικού Μανδραγόρας. Το πλήθος και η
ποιότητα των συμμετοχών έκαναν το έργο της κριτικής επιτροπής ευχάριστα
δύσκολο.












Η απονομή των διακρίσεων έγινε σε ειδική εκδήλωση στην Αίθουσα Βαρώνου Κίμωνος Ράλλη,
στο Μέγαρο του Πειραϊκού Συνδέσμου, Καραΐσκου 104 & Σωτήρος, στον Πειραιά. 
ανάμεσα στους επισήμους, αισθητή έκανε την παρουσία του
ο κος
Γιάννης Β. Σίμος
Έφορος του Φιλολογικού Πειραικού Συνδέσμου
συνολικά βραβεύθηκαν 26 άτομα

την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού αποτελούσαν ο騴

Κώστας Κρεμμύδας (διευθυντής περιοδικού «Μανδραγόρας», διδάσκων Ελληνικού
Ανοικτού Παν/μίου), Αθηνά Κορώνη (π. επίκουρη καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής
Παν/μίου Πατρών), Μάνος Στεφανίδης (Αν. καθηγητής Παν/μίου Αθηνών),
Θόδωρος Κατσικάρος (Δρ. Συγκριτικής Φιλολογίας, διδάσκων Ελληνικού Ανοικτού
Παν/μίου)


Ανάμεσα  στους βραβευμένους συγγραφείς, ήταν και η Θάσια ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου 
με το ποιήμα της
Η Τύχη του Θαλή, με το οποίο αποτυπώνεται ποιητικά με πρωτότυπο τρόπο μέσα από 
θεώρημα Γεωμετρίας, η δυσαρμονία των σχέσεων!
Συγκινημένη για μια ακόμη βράβευση και αποδοχή της ποίησής της ανά το πανελλήνιο, 
αφιέρωσε το βραβείο στο νησί που φιλοξενεί τις ανάσες της και το οποίο το υπηρετεί λόγοις, 
έργοις για αρκετές δεκαετίες με τον ακτιβισμό της, την Θάσο
αλλά και στην γενέτειρα του πατέρα της την Νίσυρο, το νησί της νοσταλγίας των βιωμάτων
 και των μνημών, δηλώνοντας ακόμα οτι οι Ελληνες που μένουν σε νησιά και τους 12 μήνες του χρόνου, 
 είναι αυτοί που κρατούν τα πατρώα εδάφη ελληνικά, τασσόμενοι  σε αυτά, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, 
που και οι ποιητές τάσσονται στις λέξεις...
 Το βραβείο της  Ανδρομάχης παρέλαβε η φίλη της, ποιήτρια Eπίτιμη Γενική Γραμματέας της Πανελλήνιας
 Ενωσης Λογοτεχνών
κα Εύα Παπαδημητρίου Χαλκιαδάκη, ενώ το διάβασε η Θεατρική Ομάδα του Πειραικού Συνδέσμου, 
που απαρτίζεται από νέους ηθοποιούς...








ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ: ΘΑΛΗΣ

Η Τύχη του Θαλή

Να λοιπόν·
που Εγώ ορίζω το Παράλληλο...
Σχεδιάζω, Διαγράφω
Και Ορίζω το Παράλληλο.
Εγώ, που δεν φαινότανε
να έχω νου γεωμετρικό
βρέθηκα, με ένα χάρακα στο χέρι
να ζωγραφίζω τη Ζωή ως το Άπειρο.
Παράλληλα αισθήματα
δρόμοι, όνειρα, όλα παράλληλα.
Ήταν καθώς φαίνεται καθορισμένο
να ‘χω την τύχη του Θαλή.
Μαθήματα γεωμετρίας ιδιαίτερα
να παραδίδω στον εαυτό μου.
Σε όλα τυπική
Σε όλα καθωσπρέπει
Και προπαντός να σέβομαι τα Αξιώματα.
Όλα αυτά που καθώς λένε
πρέπει να τα δεχτούμε
για να προχωρήσουμε παραπέρα.
Μονάχα ετούτο εδώ
το αξίωμα της γεωμετρίας
φαίνεται να κατάφερα να καταρρίψω.
Για τις παράλληλες γραμμές
που τάχα τέμνονται στο άπειρο.
Μιας και οι δικές μου οι παράλληλες γραμμές μου
δεν φαίνεται να τέμνονται ούτε στο άπειρο.

Μιας και ούτε στο άπειρο
Ούτε στο άπειρο δεν φαίνεται να σ’ έχω.


Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου