ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΔΕ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΑΒΕΙ

Η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου στο βήμα

Ένα απόσπασμα από τον προεόρτιο λόγο της Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου στο Καλογερικό της Θάσου.

Aιδεσιμότατε, κύριε Δήμαρχε , κυρίες και κύριοι

Και να, που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου! Σε αυτές εδώ τις καρέκλες του Καλογερικού, μετράμε τα χρόνια μας. Πόσο γρήγορα στ’ αλήθεια περνάει ο καιρός, κοινή διαπίστωση... Σε λίγες μέρες Χριστούγεννα και ένας ακόμα χρόνος που έρχεται… Εδώ είναι τα παιδιά μας, τα νιάτα της Ελλάδας, η Δημοτική Χορωδία των παιδιών της Θάσου, που μπορούν ακόμα να μας παρουσιάζουν τη χαρά της ζωής, αυτά που για τις πρόβες τους, χρειάστηκε να δώσουν χρόνο, από τον χρόνο που δεν έχουνε… Ας τα ενθαρρύνουμε λοιπόν, με ένα δυνατό χειροκρότημα. Εδώ και πάλι βρίσκεται και η Δημοτική Χορωδία των ενηλίκων του Δήμου Θάσου, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που όρθιοι με το τραγούδι τους θα αναθερμάνουν την Eλπίδα στις ψυχές μας, σαν ευέλπιδες νέοι φαίνονται να μάχονται τον νυν καιρό με τη μουσική για όπλο τους και το τραγούδι. Ας τους ενθαρρύνουμε λοιπόν με ένα δυνατό χειροκρότημα. Και είναι πράγματι Αντίσταση, ένας λαός ο Ελληνικός, που μπορεί ακόμα να τραγουδάει…. που μπορεί  ακόμα να αναζητάει με κάθε τρόπο την Αναγέννησή του. Διώχνουμε  τη βαρυθυμία, την απογοήτευση, την αποκαρδίωση, τον εκφοβισμό, μέσα από τέτοιες ευέλπιδες βραδιές πολιτισμού δίνοντας ο ένας το χέρι στον άλλο, ο ένας Έλληνας δίνει αυτό το βράδυ το χέρι στον άλλον Έλληνα. Όλοι οι Έλληνες μαζί με ένα σώμα.  Ομόψυχα. Ορθόδοξα. Ελληνικά. Και Αγαπητικά.

Έτσι ακριβώς όπως προστάζει και το πνεύμα των ημερών. Αγαπητικά. Νομίζω όμως ότι χρωστάμε και ένα ακόμα δυνατό, πολύ δυνατό χειροκρότημα στον άνθρωπο που για χρόνια τώρα, μας εμβολίασε με τον κόσμο, αυτόν τον Θαυμαστό κόσμο της Μουσικής τον άνθρωπο που κάθε Σαββατοκύριακο πηγαινοέρχεται και έχει γεμίσει τη Θάσο μας με νότες,  ντο, ρε, μι, Πελαγία είσαι  μοναδική. Φα, σολ, λα, σι, ντο, Πελαγία Αναγνωστάκη είσαι εδώ; Ναι, είσαι εδώ. Χρόνια και χρόνια κοντά μας, ακόμα και όταν έχουμε απαγορευτικά, βρίσκεις τον τρόπο να μην απουσιάζεις ποτέ για να έχουμε τη χαρά να νοιώθουμε τα Χριστούγεννα, γιορτινά, να τα νιώθουμε σαν τότε που ήμασταν παιδιά και βγαίναμε στους δρόμους με τα τρίγωνα στο χέρι να πούμε τα κάλαντα.

Φίλοι μου

Σήμερα, που αντικαταστήσαμε, την Χαρά με την Θλίψη! Σήμερα, που αντικαταστήσαμε, την Αισιοδοξία με την Απαισιοδοξία! Σήμερα, που αντικαταστήσαμε, τη Γαλήνη με την Οργή! Επειγόντως, όλο και πιο πολύ χρειαζόμαστε το Χριστό να γεννηθεί, ξανά στις ψυχές μας. Χρειαζόμαστε, να διακρίνουμε ξανά, το Αστέρι το λαμπρό. Εκείνο το αστέρι το μοναδικό, να μας οδηγήσει σε μια νέα Ελλάδα, που από τα κρύα χνώτα μας θα Αναγεννηθεί. Και δεν υπάρχουν, δεν απόμειναν πολλά λόγια για να πούμε, δίχως να γίνουμε γραφικοί «τα πολλά λόγια είναι φτώχεια», έλεγε κάποτε σοφά ο λαός μας, κουράστηκαν οι λέξεις, θα σας πω σήμερα εγώ.  […]

Θα στηριχτούμε αυτές τις κρίσιμες ώρες, στη γλώσσα μας, στην υπεροχή της γλώσσας μας, στην Πίστη μας, αλλά και στον   Ύμνο  της   Ελευθερίας του Διονυσίου Σολωμού. Χρειάζεται επειγόντως να διδάξουμε στα σχολεία μας ολόκληρο τον  Ύμνο της Ελευθερίας  και τους 158 στίχους του  , γιατί μόνο τους πρώτους οκτώ στίχους γνωρίζουν,   μέσα στον ύμνο αυτόν θα βρούμε όλες τις απαντήσεις  στα καίρια προβλήματα που μας απασχολούν θα αισθανθούμε ότι τίποτε δεν έχουμε πάθει, που δεν το έχουμε ξαναπάθει σαν λαός, τίποτα δεν ζούμε, που δεν το χουμε ξαναζήσει, λαός που δε διδάσκεται από την ιστορία του,  έχει τη δυστυχία να ξανακάνει τα ίδια λάθη Ας είναι αυτά τα Χριστούγεννα  ο Ύμνος προς την Ελευθερία  το φωτεινό , λαμπερό αστέρι που θα μας στηρίζει στις δύσκολες ώρες  και θα μας οδηγεί .....

Παιδιά ακούστε τον ύμνο ολόκληρο και αναπτερωθείτε,

ακούστε τις στροφές που ακολουθούν μετά τις οκτώ πρώτες οικείες σε εσάς

το υπόλοιπο του ύμνου δυστυχώς είναι άγνωστο για τους πολλούς

το ποίημα είναι γραμμένο το Μάιο του 1823 από τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό στη Ζάκυνθο

…Εκεί μέσα εκατοικούσες πικραμένη, εντροπαλή,

κι ένα στόμα εκαρτερούσες, «έλα πάλι», να σου πεί.

'Αργειε νάλθει εκείνη η μέρα κι ήταν όλα σιωπηλά,

γιατί τά 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά.

Δυστυχής! Παρηγορία μόνη σού έμενε να λές

περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις.

Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει φιλελεύθερη λαλιά

το ένα εκτύπαε τ' άλλο χέρι από την απελπισιά

Κι έλεες: «Πότε, α, πότε βγάνω το κεφάλι από τσ' ερμιές;».

Και αποκρίνοντο από πάνω κλάψες, άλυσες, φωνές.

Τότε εσήκωνες το βλέμμα μες στα κλάιματα θολό,

και εις το ρούχο σου έσταζ' αίμα πλήθος αίμα ελληνικό.

Με τα ρούχα αιματωμένα ξέρω ότι έβγαινες κρυφά

να γυρεύεις εις τα ξένα άλλα χέρια δυνατά.

Μοναχή το δρόμο επήρες, εξανάλθες μοναχή·

δεν είν' εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλεί.

'Αλλος σου έκλαψε εις τα στήθια, αλλ' ανάσαση καμμιά·

άλλος σου έταξε βοήθεια και σε γέλασε φρικτά.

Ναί· ἀλλὰ τώρα ἀντιπαλεύει κάθε τέκνο σου μὲ ὁρμή,

ποὺ ἀκατάπαυστα γυρεύει ἢ τὴ νίκη ἢ τὴ θανή!

 «Παλληκάρια μου! οἱ πολέμοι γιὰ σᾶς ὅλοι εἶναι χαρά,

καὶ τὸ γόνα σας δὲν τρέμει στοὺς κινδύνους ἐμπροστά.

»Ἀπ᾿ ἐσᾶς ἀπομακραίνει κάθε δύναμη ἐχθρική·

ἀλλὰ ἀνίκητη μιὰ μένει ποὺ τὲς δάφνες σας μαδεῖ.

»Ἡ Διχόνια, ποὺ βαστάει ἕνα σκῆπτρο ἡ δολερὴ

καθενὸς χαμογελάει, πάρ᾿ το, λέγοντας, κι ἐσύ.

»Κειὸ τὸ σκῆπτρο ποὺ σᾶς δείχνει, ἔχει ἀλήθεια ὡραῖα θωριά·

μὴν τὸ πιᾶστε, γιατὶ ρίχνει εἰσὲ δάκρυα θλιβερά.

»Ἀπὸ στόμα ὅπου φθονάει, παλικάρια, ἂς μὴν ῾πωθῇ,

πῶς τὸ χέρι σας κτυπάει τοῦ ἀδελφοῦ τὴν κεφαλή.

»Μὴν εἰποῦν στὸ στοχασμό τους τὰ ξένα ἔθνη ἀληθινά:

«Ἐὰν μισοῦνται ἀνάμεσό τους, δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά».

σᾶς ὁρκίζω, ἀγκαλιασθῆτε σὰν ἀδέλφια γκαρδιακά.

»Πόσον λείπει, στοχασθῆτε, πόσο ἀκόμη νὰ παρθῇ

πάντα ἡ νίκη, ἂν ἑνωθῆτε, πάντα ἐσᾶς θ᾿ ἀκολουθῇ

Ἀπ᾿ τὰ κόκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,

καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη, χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!

«ΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΓΑΠΗΣ Η ΘΑΣΟΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ»

     Με πολλή μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο, στην αίθουσα του «ΚΑΛΟΓΕΡΙΚΟΥ», η κεντρική Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του Δήμου Θάσου, «Χριστός γεννάται χαρά στον κόσμο», στα πλαίσια των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του  Δήμου Θάσου από τα μέλη της Παιδικής - Νεανικής και Μικτής Χορωδίας του Δήμου.

Τα παιδιά ξεναγήθηκαν στο Μουσείο της Θάσου από την ίδια την Προϊσταμένη τμήματος Αρχαιολογικών Χώρων, Μνημείων και Αρχαιογνωστικής Έρευνας της ΙΗ’ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Καβάλας, κ. Μαλαμίδου Δήμητρα, η οποία και τα δώρισε και ένα υπέροχο αναμνηστικό κτέρισμα.

Από νωρίς πλήθος κόσμου, παιδιά και μεγάλοι, αψηφώντας το τσουχτερό κρύο που επικρατούσε στο νησί, κατέκλυσαν ασφυκτικά το χώρο.

Την υπέροχα στολισμένη αίθουσα με φροντίδα, μεράκι και αγάπη από τα μέλη των Χορωδιών, ζέσταναν οι φωνές των παιδιών της Παιδικής-Νεανικής Χορωδίας του Δήμου Θάσου και των μελών της Μικτής  Χορωδίας.

Το φαντασμαγορικό και  ποιοτικά αξιοζήλευτο πρόγραμμα που παρουσίασαν ήταν εφάμιλλο μεγάλων πόλεων και περιελάμβανε κείμενα, ποιήματα και Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από όλο τον κόσμο με ξένους και ελληνικούς στίχους, παραδοσιακά Ελληνικά κάλαντα από πολλά μέρη της χώρας μας, καθώς και Βυζαντινά και μετέφερε σε όλους τους παρευρισκόμενους το πνεύμα της «Άγιας Νύχτας».

Η ευθύνη της επιλογής των αφηγημάτων, τραγουδιών, παρουσίασης και διδασκαλίας ανήκει στην καθηγήτρια μουσικής των Χορωδιών του Δήμου κ. Πελαγία Αναγνωστάκη, που για άλλη μια φορά συνόδευσε με τις γλυκές μελωδίες του πιάνου της.

Ο δήμαρχος Θάσου κ. Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ φανερά ικανοποιημένος από την σύμπραξη όλων των ηλικιών του νησιού, ευχαρίστησε τα μέλη των χορωδιών και τόνισε πως εκτός από την όμορφη εκτέλεση των τραγουδιών, η αποστολή και η υψηλή σημασία της ύπαρξης αυτής της χορωδίας, ως λόγο, ως αφορμή και ως μέσο, είναι να βρισκόμαστε εδώ όλοι εμείς συγκεντρωμένοι, να βγαίνουμε από τα σπίτια μας και την απομόνωσή μας και να εντείνεται η κοινωνικότητά μας και η αγάπη μεταξύ μας. Απευθυνόμενος στην καθηγήτρια των χορωδιών κ. Πελαγία Αναγνωστάκη, συμπλήρωσε πως αυτό είναι το μεγάλο δώρο που μας χαρίζετε, ότι μας δένετε και μας φέρνετε σε επαφή αυτές τις άγιες μέρες,.

Την βραδιά προλόγισε η ποιήτρια – πεζογράφος κ. Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου – Φιλιππίδη. Αφού ευχαρίστησε τα μέλη των χορωδιών και την δασκάλα τους κ. Πελαγία Αναγνωστάκη για την μακρόχρονη προσφορά της, με το μεστό λόγο της προέτρεψε να διώξουμε την θλίψη και την απαισιοδοξία από μέσα μας και να θυμηθούμε τους στίχους του Διονύσιου Σολωμού από το ποίημά του Ύμνος εις την Ελευθερία.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους μεταξύ άλλων, ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Διαμαντόπουλος, ο πρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης κ. Δημήτρης Κουτλής και ο π. Αντιδήμαρχος κ. Μιχάλης Ξώγνος.

Στο τέλος ζεστό τσάι και Χριστουγεννιάτικα εδέσματα προσέφεραν σε όλους τους παρευρισκόμενους οι κυρίες της Χορωδίας που με μεγάλο μεράκι ετοίμασαν.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ. 

Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

"Αρκεί είς Άνθρωπος ζήλω πυρούμενος διορθώσαι όλον τον Δήμο"

Η ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ – ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ ΑΠΕΣΠΑΣΕ Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΚΑΙΣΑΡΙΟΣ ΔΑΠΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ

         Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στην Σκόπελο η τελετή απονομής του δεύτερου πανελλήνιου ποιητικού διαγωνισμού «Καισάριος Δαπόντες».

Η πευκόφυτη Σκόπελος που αγκάλιασε τόσο όμορφα όλους τους ποιητές.

Η εκδήλωση έλαβε χώρα στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του δημοτικού κινηματογράφου «Ορφέα», υπό την αιγίδα του Δήμου Σκοπέλου, παρουσία του Δημάρχου κ. Γεωργίου Μιχελή και σε συνεργασία με το Γραφείο Εθελοντισμού της Δημοτικής Κοινότητας Σκοπέλου.

Την πρώτη μέρα όλοι οι ποιητές ξεναγήθηκαν και άκουσαν για την ιστορία της Σκοπέλου

Την εκδήλωση προλόγισε η κυρία Νινέττα Κοσμά, πρόεδρος του Συλλόγου Εθελοντών και ενεργών πολιτών Σκοπέλου, η οποία είχε όλο τον συντονισμό της εκδήλωσης και καλωσόρισε τους βραβευμένους ποιητές, οι οποίοι φιλοξενήθηκαν για τρεις μέρες από τον Δήμο Σκοπέλου και ξεναγήθηκαν στο νησί και στα αξιοθέατα του, όλα στηρίχτηκαν στον εθελοντισμό και στους χορηγούς: ADRINA, ΑΛΚΗΣΤΙΣ, ANELLI, DIONYSOS, ELENI, RIGAS HOUSE, ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΑΛΕΞ. ΑΛΕΞΑΝΙΑΝ, MADRO TRAVEL, MAGIC CARS, MΩΛΟΣ , ΟΠΤΙΚΑ ΦΙΛ. ΜΗΤΡΟΜΑΡΑΣ, ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΟΠΑΠ, ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ Αφοί Προβιά, ΑΝΕΣ LINES, HELLENIC SEAWAYS, Εφημερίδα Βόρειες Σποράδες, Skopelosonline της εκδήλωσης, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες μέρες, η Ελλάδα με καύσιμο τις ψυχές των πολιτών της, μπορεί ακόμα να παράγει πολιτισμό ανέξοδα!!

Οι βραβευμένοι ποιητές στο λιμάνι της Σκοπέλου την πρώτη μέρα της ποιητικής συνάντησης "Καισάριος Δαπόντες".

     Ποιητές από όλη την Ελλάδα, Καρδίτσα, Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Έδεσσα, Μήλο, Χανιά, Δράμα, Βόλο, Λεμεσό Κύπρου, Αγρίνιο, Σκόπελο, Λάρισα αλλά και από Θάσο, ήταν παρόντες στην τελετή βράβευσης.  Την παρουσία της Θάσου έκανε για μια ακόμη φορά αισθητή η Θάσια ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου αποσπώντας το α’ βραβείο ποίησης, με το ποίημα «Η βαλίτσα», ενώ το δεύτερο βραβείο απέσπασε ο πατέρας της, ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Διαμαντόπουλος. Την εκδήλωση χαιρέτησαν, ο Δήμαρχος Σκοπέλου, κύριος Γεώργιος Μιχελής, ο οποίος διάβασε το βιογραφικό του Σκοπελίτη ποιητή του 18^ου αιώνα, Καισαρίου Δαπόντε και έπαιξε με την κιθάρα του μελοποιημένα ποιήματα, τόσο από τον περσινό, όσο και από τον φετινό διαγωνισμό. Παρούσες στην εκδήλωση οι ποιήτριες και μέλη της οργανωτικής επιτροπής του διαγωνισμού, καθώς και του γραφείου εθελοντισμού της Δημοτικής Κοινότητας Σκοπέλου, κύριες Ελένη Χαννά, Μάχη Παπαδαυίδ,  Συνιορίτσα  Σκλάβου – Καραγιαννάκη, Νόπη Χατζηεγνατιάδου,  καθώς και η βραβευμένη ποιήτρια από την Σκόπελο Ηρώ Βλαχάκη η οποία ήταν και πρόεδρος στην κριτική επιτροπή. Αξίζει να σημειωθεί, ότι σε όλη την διάρκεια της τελετής απονομής, η εφημερίδα Βόρειες Σποράδες βιντεοσκόπησε την δίωρη εκδήλωση, η οποία βρίσκεται αναρτημένη στο you tube (http://www.livestream.com/efimeridasporadesblogspotcom/video?clipId=flv_09048a27-b054-4794-bdc8-2598256a7168).

Στην πρώτη σειρά διακρίνεται από αριστερά ο κύριος Χρήστος Ακριβόπουλος, υπεύθυνος του διαγωνισμού, κοντά του ο Δήμαρχος Γεώργιος Μιχελής και η γυναίκα του.

   Τα πρώτα βραβεία τιμήθηκαν με χρυσό μετάλλιο και αναμνηστικό δίπλωμα, ενώ στους υπολοίπους βραβευμένους ποιητές απονεμήθηκαν αναμνηστικά διπλώματα. Διακριτή παρουσία έκανε ο  καθηγητής ποιητής, κύριος Ελευθέριος Καστρινάκης από την Θεσσαλονίκη, με το ποίημα του «οι Εποχές αλλάζουν», ο οποίος απέσπασε δεύτερο βραβείο ποίησης, ενώ τον πρώτο έπαινο απέσπασε ο Σκοπελίτης ποιητής Ευάγγελος Κοσμάς για το ποίημα του  «Υποθηκευμένη ζωή», το οποίο και μελοποιήθηκε, με πρώτο βραβείο τιμήθηκε και  η ποιήτρια από την Κέρκυρα Μαίρη Μαυρωνά, για το ποίημα της «Δεν είμαι πια μαύρο», η οποία παρευρέθηκε η ίδια στην εκδήλωση, καθώς και οι: Αντώνιος Ευθυμίου, Αθανάσιος Πατεράκης, Έλλη Φρεγγίδου, Χρυσούλα Λουλοπούλου, Θεοδώρα Δημητριάδου, Κωνσταντίνα Ράπτη, Σοφία Μιμιλίδου, Ιωάννης Παναγιώτου, Νικόλας Παπαγιαννάκης, Θεόφιλος Γιαννόπουλος, Νίκος Δημητρουλάκης, Νίκος Αντωνόπουλος, Αντώνης Πυροβολάκης, Παναγιώτης Παπαδέλης, Χριστίνα Σιζοπούλου, Μαρία Φουτζίτζη, Νεκταρία Μαραγιάννη, Αναστασία Μιχελάκη, Γουσταύος Σάμιος.

Στο τέλος της εκδήλωσης όλοι μαζί οι βραβευμένοι ποιητές σε μια αναμνηστική φωτογραφία με τον Δήμαρχο της Σκοπέλου κύριο Γιώργο Μιχελή.

   Στο τέλος της εκδήλωσης, ακούστηκαν μελοποιημένα βραβευμένα ποιήματα τόσο περσινά, όσο και φετινά από τους συνθέτες Ελεάννα Τσεσμελή, Γιώργο Μιχελή, Χρυσόστομο Καραντωνίου, Μάριο Καραγιαννάκη.  Μετά την λήξη της εκδήλωσης ο Δήμαρχος Γεώργιος Μιχελής μαζί με την οργανωτική επιτροπή του διαγωνισμού και όλους τους παρευρισκομένους παρέθεσε γεύμα το οποίο έστρωσαν με σπιτικά εδέσματα οι εθελοντές στον κήπο του ξενοδοχείου «Άλκηστη.»

Η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου αντιφωνεί και χαιρετά για την υπέροχη φιλοξενία που δέχτηκε

Δελτίο τύπου

 Η ομιλία αντιφώνηση  της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου,

στον Δήμαρχο της Σκοπέλου κ. Γεώργιο Μιχελή, την βραδιά της βράβευσης,

και σε όλους τους διοργανωτές και παρευρισκόμενους στην εκδήλωση.

                                           Μετά το πλην, το συν

                                           Μετά την κάμψη, η Ανάκαμψη

                                           Μετά το σκοτάδι, το Φως

                                           Ελλάδα, τόπος ευλογημένος  ο Εμός.

Ήρθαμε στο νησί σας μαζί με την οικογένεια μου από την Θάσο

Και άνοιξε η Σκόπελος την αγκαλιά της στρόγγυλα, ολοστρόγγυλα

Και μας έβαλε από την πρώτη στιγμή μέσα στην ολοστρόγγυλη πευκόφυτη βραχώδη αγκαλιά της

     

     Δεν χρειάστηκε να αγχωθούμε, γιατί από την αποβίβαση μας από  το καράβι, πρώτο κάτοικο συναντήσαμε την κυρία Σοφία, η οποία σε ένα χαρτί απάνω είχε γραμμένο με κεφαλαία γράμματα το όνομα μου  -Ανδρομάχη Διαμαντόπουλου Φιλιππίδου.- Αμέσως μετά, ο κύριος Χρήστος Ακριβόπουλος, πρόεδρος στις ΔΗ.Κ.Ε.Σ, μαζί με την κυρία Νινέττα Κοσμά ανέλαβαν να μας ξεναγήσουν στο νησί, απαραίτητη στάση στο μουσείο «σκοπελίτικο αρχοντικό», της δωρήτριας Αντιγόνης Βακράτσα (1910-2001,) καθώς και στο Λαογραφικό Μουσείο του νησιού, αλλά και σε όλες τις ομορφιές της πευκόφυτης Σκοπέλου που μοιάζει τόσο πολύ γεωμορφικά με την Θάσο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τα ξενοδοχεία  ANELLI, DIONYSOS, ELENI, RIGAS HOUSE, που για τρεις μέρες μας φιλοξένησαν όλους δωρεάν. Επίσης, ευχαριστώ τον Δήμαρχο που μαζί  με όλους τους εθελοντές μας έκανε να νιώσουμε ότι εμείς οι ποιητές υπάρχουμε.

   Κάνατε όλοι οι Σκοπελίτες μαζί να μοιάζει το νησί σας με την χαμένη Εδέμ, μας κάνατε να νιώσουμε ότι υπάρχουμε, γιατί νιώθετε, με πρωτοστάτη τον Δήμαρχό σας που είναι και ο ίδιος ποιητής, την δύναμη της ποίησης, η οποία κινεί και όρη

για αυτό και εμείς όλοι ξεκινήσαμε από τα μέρη μας σε δύσκολες οικονομικές εποχές και συναντηθήκαμε στο ιδανικό νησί σας. Πιστέψτε με, αυτό που δημιουργήσατε ήταν η καλύτερη διαφήμιση για το νησί σας  μας δώσατε την ευκαιρία να θαυμάσουμε την αρχιτεκτονική του, τα παλιά ξύλινα κρεμαστά μπαλκόνια, τα γεφυράκια, τα ανηφορικά πλακόστρωτα σοκάκια γεμάτα γλάστρες και λουλούδια και πάνω απ’ όλα να έρθουμε σε επαφή με τους φιλόξενους κατοίκους του οι οποίοι διατηρούν την λαϊκή τους αρχιτεκτονική και την σέβονται ακόμη και στα καινούρια κτίσματα και είναι καλοσυνάτοι και αναμεταξύ τους πολύ μα πολύ ενωμένοι.

   Πάντα από εδώ και πέρα θα  αισθανόμαστε την Σκόπελο διακριτή στον χάρτη.  Όλες οι πατρίδες περνούν από κύκλους σιωπής, περνούν από περιόδους κάμψης, εσείς μας κάνατε να νιώσουμε ότι υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα, η Ελλάδα που αγαπήσαμε, σας ευχαριστούμε. Θα σας διαβάσω λοιπόν, το  βραβευμένο με πρώτο βραβείο ποίημα μου «Η βαλίτσα».

Η βαλίτσα

Θα φτιάξω τη βαλίτσα μου!      
Πρέπει να είναι έτοιμη!

Δεν ξέρεις ποτέ, πότε αυτό το ταξίδι θα αποφασιστεί.

Πάνω-πάνω θα βάλω όλα τα λευκά φορέματα

Χαρές, Φιλίες, Ενθουσιασμοί.

Λίγο πιο εκεί,όσους και όσα πίστεψα,

όσους και σε όσα δόθηκα,

φρου-φρου και μάταιες δανδέλες.

Στο κέντρο, με προσοχή,θα τοποθετήσω, πεντακάθαρα τα λινά

Αξίες, Ιδανικά, Οράματα.

Με προσοχή, να μην τσαλακωθούν,

ως το τέλος ατσαλάκωτα να τα πάρω μαζί μου. 

Κι αν η βαλίτσα τώρα, γέμισε πολύ 

λεφτά, φλουριά και άλλα τιμαλφή

μαζί μου δεν θα πάρω. 

Ένα μονάχα, ένα

Εκεί, στο χέρι της βαλίτσας
Ένα χαρτί,

Σαν αεροπλάνου αυτοκόλλητο 

Βάλτε μου επάνω... 

Ποίηση, ναι, μονάχα αυτό!

Βάλτε μου μαζί μου ένα ποίημα

Όταν πεθάνω

 Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου

Η Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου στο 14ο Νηπιαγωγείο Κέρκυρας

Η ποιήτρια Ανδρομάχη και ο μουσικοσυνθέτης Σπύρος Σαμοΐλης  μιλούν στους μαθητές του 14ου Νηπιαγωγείου Κέρκυρας για μουσική και ποίηση. 

Ποιητικό απόγευμα στο 14ο Νηπιαγωγείο Κέρκυρας μαζί με τον Σπύρο Σαμοΐλη και την κυρία Ανδρομάχη. Στο πάνελ διακρίνεται η Μαρία Φιλομίλα Φιλιππίδου που παρουσίασε το  πρόγραμμα της εκδήλωσης.

Είκοσι επτά Μικροί Ναυτίλοι:  

Ταξίδι μουσικής και λόγου με την Ανδρομάχη και το μουσικοσυνθέτη Σπύρο Σαμοΐλη.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στον προαύλιο χώρο του 14^ου Νηπιαγωγείου Κέρκυρας, πραγματοποιήθηκε τελετή βράβευσης των μαθητών και των εκπαιδευτικών του σχολείου για τη διάκρισή τους στο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης «Αρχιλόχεια 2012», με το Ποιητικό τους Ανθολόγιο. Η απονομή επαίνων στα νήπια και τις νηπιαγωγούς έγινε από την ποιήτρια και εμπνεύστρια-διοργανώτρια του διαγωνισμού κ. Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου, η οποία ταξίδεψε από τη Θάσο για το σκοπό αυτό.

Στην ομιλία της η διοργανώτρια του διαγωνισμού εξήρε το έργο των  εκπαιδευτικών του 14ου Νηπιαγωγείου Κέρκυρας και απευθυνόμενη στους γονείς ζήτησε να παρέχουν την αμέριστη στήριξη και συμπαράστασή τους στα παιδιά τους και να προσπαθήσουν να μην τσαλακώσουν τα φτερά τους αλλά να ενθαρρύνουν κάθε προσπάθειά τους στη ζωή. Επίσης, η κ. Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου τόνισε μεταξύ άλλων ότι στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε,  η ποίηση και το χαμόγελο είναι μια μορφή αντίστασης.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ταλαντούχος Κερκυραίος μουσικοσυνθέτης κ. Σπύρος Σαμοΐλης, ο οποίος τραγούδησε έργα του, σε ποίηση της κ. Διαμαντοπούλου  καθώς και ο υπεύθυνος Καινοτόμων Δράσεων του Νομού Κέρκυρας, κ. Ανδρέας Καλογεράς, ο οποίος μελοποίησε ένα από τα βραβευμένα ποιήματα των παιδιών.  Στην εκδήλωση παρευρέθησαν οι γονείς των μαθητών και στελέχη της εκπαίδευσης του νομού.

Η ομιλία της κυρίας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου στους μαθητές, γονείς, και εκπαιδευτικούς του 14^ου Νηπιαγωγείου Κέρκυρας

Ήρθαμε λοιπόν… στο νησί των Φαιάκων, την όμορφη Κέρκυρα. Από την μακρινή Θάσο μαζί με τον άντρα μου και την κόρη μου τους οποίους και ευχαριστώ που είναι εδώ και συμπαραστέκονται στον αγώνα μου. Ευχαριστώ πρώτα απ’ όλα την προϊσταμένη του 14^ου Νηπιαγωγείου κυρία Χριστογέρου Κατερίνα για την ευγενική πρόσκληση καθώς και τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 14^ου Νηπιαγωγείου που μας φιλοξενούνε τόσο όμορφα.

Τα παιδιά, το μέλλον του κόσμου. Οι εκπαιδευτικοί το κλειδί του. Ανοίξτε τα μυαλά των παιδιών, φωτίστε τους δρόμους τους.

Σας ευχαριστώ που το κάνετε και είστε όλοι σήμερα εδώ αυτό το καλοκαιρινό απόγευμα στον προαύλιο χώρο «του Αειφόρου» σχολείου σας το οποίο έχει διακριθεί και σε άλλα πολιτιστικά δρώμενα πανελληνίως.

Τελειόφοιτοι του 14^ου Νηπιαγωγείου.

Μπουμπουκιαστές Μαργαρίτες που τώρα μόλις ανοίγετε τα πέταλά σας

Παιδιά! Αγαπημένα μας παιδιά! Παιδιά μας! Είσαστε όλα εδώ απόψε;

Ναι είσαστε όλα εδώ κοντά μας.

Η Ανεμογιάννη Ναταλία, η Γιάννη Ναταλία, η Διαβάτη Κωνσταντίνα, ο Ζερβός Αλέξανδρος, η Κρικώνη Μαρία, ο Μαρτίνος Νίκος, ο Ντάνγκας Κοσμάς, ο Τόμπρος Νικόλας, η Σαββανή Κοραλλία, η Γκέκου Μαριέφη, η Κουτσού Παναγιώτα, ο Κουτσός Σπύρος, ο Ντάνγκας Αλέξανδρος, η Γιαννιώτη Ρένια, ο Καψοκαββάδης Σπύρος, ο Λάτσας Πέτρος, η Μακαντάνη Ειρήνη, ο Κούρκουλος Χριστόδουλος, ο Μπακάι Τζουλιάνο, ο Πανταζόπουλος Διονύσης, ο Χαρανάι Σάμουελ, η Ασωνίτη Φωτεινή, ο Κολέτσας Νίκος, η Μανδάλη Μελίνα, η Πανάρετου Μαρία, ο Πουλημένος Λουδοβίκος και ο Χονδρογιάννης Σταμάτης.

Ήδη έχετε μπει στο καράβι της ζωής.

Το ταξίδι έχει αρχίσει για σας.

Σας εύχομαι να έχετε μόνο μπονάτσα.

Είναι πολύ ελπιδοφόρο αυτό το ποιητικό απόγευμα στο οποίο είστε εσείς τα τιμώμενα πρόσωπα και είμαστε εμείς όλοι που ήρθαμε να σας τιμήσουμε, να σας πούμε ότι είστε σπουδαία παιδιά.

Αυτό το καλοκαιρινό απόγευμα είναι κοντά σας και οι εκπαιδευτικοί όλοι του σχολείου σας, η διευθύντρια κυρία Χριστόγερου Κατερίνα, η εκπαιδευτικός και συγγραφέας παιδικών παραμυθιών κυρία Πέζαρου Πηνελόπη καθώς και οι εκπαιδευτικοί κυρία Αρμενιάκου Κωνσταντίνα και κυρία Βιδινιώτη Δήμητρα

Κοντά σας οι γονείς σας με τις φωτογραφικές μηχανές και το βίντεο στο χέρι να απαθανατίσουν τις πρώτες σας στιγμές, αλλά είναι κοντά σας και ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης κύριος Σπύρος Σαμοΐλης, πνευματικό στολίδι της Κέρκυρας με τα τραγούδια του αλλά και τις συμβουλές του θα σας εμπνεύσει, θα σας οδηγήσει στο δεύτερο μέρος, στον κόσμο της μουσικής και του στίχου.

Δεν είστε μόνα. Στο φυλλάδιο που σας μοίρασα με ποιήματα γραμμένα για σας δεν είναι τυχαίο που έγραψα τους νηπιαγωγούς σας και τους ονόμασα καθηγητές.

Ναι, οι νηπιαγωγοί είναι καθηγητές και έτσι πρέπει να ονομάζονται γιατί ηγούνται και πλάθουν την αρχή της ζωής των παιδιών μας.

Όλοι μα όλοι ανεξαιρέτως, θυμόμαστε με αγάπη, δέος και θαυμασμό την πρώτη μας νηπιαγωγό και δεν νομίζω να είναι τυχαίο αυτό.

Αγαπητοί Νηπιαγωγοί.

Σας εύχομαι να πίνετε πάντα νερό από αστείρευτη πηγή, αυτή της υπομονής γιατί στ’ αλήθεια χρειάζεται μεγάλη υπομονή, καλοσύνη και αγάπη όταν έχεις να κάνεις με τόσο μικρές ηλικίες γιατί η λέξη παιδιά ίσως και να βγαίνει όχι μόνο από τη λέξη παιχνίδι αλλά από τη λέξη παίδευσις. Συχνά τα παιδιά θυμίζουνε την ΕΜΥ.

Ε.Μ.Υ.

Τα παιδιά είναι παιχνίδι.

Είναι Ήλιος, είναι Φως!

Είναι Όρθος, είναι Νάζι,

Απόδειπνο, κι Εσπερινός…

Τα παιδιά, είναι Φροντίδα

Δάκρυ, Πόνος και Ελπίδα

Αναστεναγμός,

Ο Έναστρος  Ουρανός.

Ο εν Αιθρία Κεραυνός.

Το Χαλάζι, η Βροχούλα

ο Άστατος Καιρός!

Της Ζωής μας, Θησαυρός!

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ

Το επάγγελμά σας αυτό είναι λειτούργημα! Αυτό ποτέ να μην το ξεχνάτε. Ποτέ μην γίνετε επαγγελματίες. Όσο για σας παιδιά σας φέρνω ένα μεγάλο νέο, κάτι  που θα σας δώσει φτερά! Τα πόδια σας θα έχουν φτερά σαν του Ερμή. Θα σας δώσει η κυρία Ανδρομάχη το μαγικό φιστικί του σούπερ Γκούφι. Σας φέρνω ένα ευχάριστο χαμπέρι που θα σας δώσει δύναμη σαν να έχετε φάει το σπανάκι του Ποπάυ. Είσαστε το μοναδικό νηπιαγωγείο σε όλη την Ελλάδα που τιμήθηκε με ειδική εύφημη μνεία για τη συμμετοχή του στα «Αρχιλόχεια» (Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης για παιδιά και εφήβους με συμμετοχή 2000 παιδιών) στον οποίον φρόντισαν οι  νηπιαγωγοί σας να λάβετε μέρος στέλνοντάς μας ένα υπέροχο ποιητικό ανθολόγιο το οποίο φτιάξατε εσείς βάζοντας τις σκέψεις σας και οι καλές σας νηπιαγωγοί βάζοντάς τες σε τάξη και μέτρο κατορθώσατε να είστε το μοναδικό νηπιαγωγείο που βραβεύτηκε σε όλη την Ελλάδα! Αυτό το χρυσό κυπελλάκι ανήκει σε όλους σας.

Η αθρόα συμμετοχή σας δίνει την ευκαιρία στους εκπαιδευτικούς σας να βραβευτούν και αυτοί για την ευσυνειδησία των καθηκόντων τους, γιατί δεν πετάξανε στα spam την ποίηση, γιατί κάνανε αυτό το ευλογημένο «Κάτι παραπάνω» για σας. Χαίρομαι ιδιαίτερα που σήμερα είστε εδώ σχεδόν όλα και θα λάβετε απ’ τα χέρια μου αλλά και τα χέρια της κόρης μου Μαρίας Φιλομήλας Φιλιππίδου την οποία απέκλεισα απ’ τον διαγωνισμό για να είναι έντιμος, τα αναμνηστικά διπλώματα – βραβεία σας με τον Θασοπάριο ποιητή Αρχίλοχο ο οποίος είχε για μοναδικό όπλο του τη γραφή και μόνο.

Τα βραβεία αυτά είναι προσφορά του πολιτιστικού συλλόγου «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ» που ήταν και ο φορέας στήριξης των αγώνων, ενώ τα CD με παραμύθια και εκπαιδευτικό υλικό που θα σας μοιραστούν ανά ένα, είναι ένα δικό μου δώρο αγάπης από εμένα για εσάς. Το χρυσό κύπελλο παραμένει στο σχολείο σας να και αποδεικνύει ότι πολλές φορές ενώ η ζωή μας νομίζουμε ότι περνάει μονότονα και ρουτινιάρικα όταν εμείς έντιμα και με ζήλο την δουλειά μας, όποια και να ‘ναι αυτή, τότε οδηγούμαστε σε εκρήξεις δημιουργίας. Όλα ξεκίνησαν από αυτήν ακριβώς την αίθουσα διδασκαλίας πίσω μας, από τις νηπιαγωγούς σας οι οποίες κάνανε σωστά τη δουλειά τους αλλά είχανε και τη σωστή πληροφόρηση και ενημέρωση αλλά και διάθεση για δημιουργία.

Νοιώθω για άλλη μια φορά,

Ότι αυτά που πήρα από εσάς, ήταν περισσότερα απ’ όσα σας έδωσα!

Η επαφή με σας παιδιά μου ήταν μοναδική.

Το ότι οι νηπιαγωγοί ψάξανε και βρήκανε το βιογραφικό μου, τα βραβεία μου, τη ζωή μου που είναι ένας εκούσιος αγώνας προσφοράς.

Το ότι εσείς απαγγείλατε στίχους από το αγαπημένο μου ποίημα: «Παιδί μου να αφήνεις το άρωμα σου.» αλλά και ότι αυτό το πλακάτ πίσω μου έχει δικά μου λόγια αναρτημένα: «Τώρα πιο πολύ από ποτέ χρειάζονται οι διψασμένες μας καρδιές ποίηση.»

Όλα αυτά με κάνουν να νοιώθω μια πρωτόγνωρη τιμή γιατί κοντά σας παιδιά μου νοιώθουμε και ‘μεις οι μεγάλοι ότι σώζουμε το χαμένο παιδί μέσα μας.

Αυτό που όλοι λίγο πολύ έχουμε σκοτώσει. Ξαναβρίσκουμε την χαμένη μας αθωότητα…

Νοιώθω ακόμα δέος γιατί σήμερα δίπλα μου έχω τον μεγάλο συνθέτη Σπύρο Σαμοΐλη ο οποίος μόλις πριν λίγο σας έπαιξε δύο τραγούδια μου, «Την Αυλή» και τη «Ρετρό Φωτογραφία».

Ο Σπύρος Σαμοΐλης είναι ένας ζωντανός φορέας πολιτισμού μιας και για δέκα χρόνια και παραπάνω μετέτρεψε τη μικρή Λευκίμμη του νότου σε πολιτιστική πρωτεύουσα της Κέρκυρας. Το φεστιβάλ πολιτισμού στο οποίο προήδρευε έφερε στην Κέρκυρα εκατοντάδες ποιητές, γνωστούς και άγνωστους αλλά και μεγάλα ονόματα του μουσικού πενταγράμμου όπως τον Ηλία Ανδρέου,  Κατσαρό, Κλειώ Λενάρδου, Μιχάλη Βιολάρη, και άλλους.

Σε ευχαριστώ Σπύρο που στην Κέρκυρα έφερες και μένα με τον ποιητικό διαγωνισμό και όχι μόνο αυτό, μελοποίησες αφιλοκερδώς τα τραγούδια μου. Έχεις προσφέρει τα μέγιστα στον τόπο σου και κυρίως όχι φεύγοντας αλλά μένοντας σε αυτόν.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω για τα λουλούδια που μου προσφέρατε, τόσο εμένα όσο και την κόρη μου, τα βιβλία που μου χαρίσατε αλλά και τα υπέροχα Κερκυραϊκά λουκούμια και το Κουμκουάτ καθώς και για όλες τις Κερκυραϊκές πίτες που ετοιμάσατε.

Μα πάνω απ’ όλα για τη μαγική ατμόσφαιρα.

Αυτό το ροζ συννεφάκι της Τινγκερμπελ

Το άρωμα της αγάπης και φιλοξενίας με το οποίο

μας τυλίξατε.

Η Ελλάδα θα έχει συνέχεια μαζί σας!

Μαζί σας μικροί μου ναυτίλοι!

Συνεχίστε!

Το ταξίδι της ζωής σας περιμένει!

Με αγάπη

Από την κυρία Ανδρομάχη