O ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΛΙΜΕΝΑΡΙΩΝ ΘΑΣΟΥ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ

 Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή κόσμου στα όμορφα Λιμενάρια Θάσου

 από τον σύλλογο Γυναικών Λιμεναρίων εκδήλωση αφιέρωμα για την παγκόσμια μέρα της μητέρας

την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο πρόεδρος της Δηκεθ κος Βασίλης Βασιλούδης, ο οποίος απεύθυνε ένα σύντομο χαιρετισμό , την εκδήλωση παρουσίασε η δημοσιογράφος και αντιπρόεδρος του συλλόγου κα Μαρία Σαλταρη καθώς και η Αργυρώ Παπαλάσκαρη η οποία συντόνισε την νέα μικτή χορωδία του Δήμου Θάσου στην μουσική ήταν η μουσικός κα Πελαγία Αναγνωστάκη η οποία έχει την ικανότητα να γεφυρώνει τις μικρές με τις μεγάλες ηλικίες σε ένα αρμονικό σύνολο μουσικών ήχων ενώ λόγο για την ελληνίδα μάνα εβγαλε η ποιήτρια- πεζογράφος Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου, αισθητή την παρουσία τους έκαναν με θαυμαστά χαριτωμένο τρόπο τα μικρά παιδιά του παιδικού χορευτικού τμήματος του συλλόγου το Κάστρο υπό την σωστή καθοδήγηση και το άγρυπνο μάτι της δασκάλας τους γυμνάστριας κας Πολυτίμης Λιάνας

ενώ σπάνια τραγούδια για την μητέρα ακούστηκαν από την καινούργια Χορωδία  Καλυβίων Αγίου Γεωργίου υπό την καθοδήγηση της αοιδού Σταματίου Ελένης, ο δυναμικός σύλλογος γυναικών Λιμεναρίων υπό την καθοδήγηση της προέδρου κας Χατζηπαναγιώτου Μαρίας μοίρασε σε όλους τους παρευρισκόμενους αλλά και στους συνελεστές της εκδήλωσης, λουλούδια ενώ πλούσια εδέσματα προσφέρθηκαν από τα άξια μέλη των γυναικών του παραπάνω συλλόγου. Η εκδήλωση ήταν μια κατάθεση ψυχής  που αγκάλιασε με όμορφο τρόπο όλους τους συντελεστές που μετείχαν κάτω από έναν ουρανό καθαρά ελληνικό και έναν ήλιο που έμπαινε ίσα στις καρδιές μας, το πιο παρήγορο είναι οτι στην Θάσο φαίνεται πλέον  οτι αλλάζουν τα πράγματα μιας και τα νέα παιδιά  πλησιάζουν από νωρίς στην μουσική στον χορό και στην κάθε εκδήλωση πολιτισμού που μας φέρνει πιο κοντα και μας ενώνει.

Μπράβο στην νεα γενεά, μπραβο και στις μάνες που από νωρίς μπολιάζουν τα παιδιά τους με τις καλές τέχνες.

Αγαπημένες και δραστήριες γυναίκες του Συλλόγου Λιμεναρίων Θάσου

σας ευχαριστώ που για άλλη μια φορά με συμπεριλάβατε στην σημερινή σας εκδήλωση

αφιερωμένη στην γιορτή της μητέρας. Δεχθείτε τα θερμά μου συγχαρητήρια για την άψογη διοργάνωσή σας, για τα λουλούδια που μοιράσατε σε όλους τους χορωδούς ,τις μανούλες τα πλούσια εδέσματα και πάνω απ ολα την καλή σας διάθεση!

ΜΑΝΕΣ ΖΩΓΡΑΦΗΣΤΕ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ.

Σ αυτά τα χρόνια της βαθιάς Απαξίωσης  όλων των Αξιών

καλούμαστε εμείς οι Μάνες να κτίσουμε

να κτίσουμε μέσα στην διάλυση

να ανοικοδομήσουμε μέσα στην αποσάθρωση

να κρατήσουμε τα ακράτητα

να μαζέψουμε τα αμάζευτα.

Μάνες ανάψτε το κερί της Ελπίδας ξανά

και κυρίως μη χάσετε το χαμόγελό σας, την καλή σας διάθεση.

Ζούμε σε μια εποχή του θεάματος, των ήχων, των κρότων, της εικόνας

είμαστε χορτάτοι από θεάματα κι όμως διψάμε

διψάμε για λόγια, για λόγια που θα μας χορτάσουν

γιατί και σε μιά λέξη επάνω αν χρειαστεί μπορεί να ακουμπήσει ο Ανθρωπος

διψάμε για λόγια που θα μας στηρίξουν .

Απλόχερα τα δίνει τα λόγια της η Ελληνίδα Μάνα τις συμβουλές της σαν φακός τα μάτια της

φωτίζουν τους δρόμους να βαδίσουν τα παιδιά της...

Ελα, Πάρε, Κάτσε, Δώσε,Σώπα κι εγώ να Κάθομαι, να Φέρνω, να Δίνω ,να Σιωπώ

να είμαι διαθέσιμη ,κάθε στιγμή κάθε λεπτό.Δίχως αμοιβή. Δίχως πλήρωμα κανένα.

Δεν είμαι μπάρμαν. Δεν είμαι καμαριέρα. Ποιά είμαι; Ποιά είμαι εγώ;

Είμαι μονάχα μια Μάνα που δουλεύει νύχτα μέρα. Ολα τα αγκάθια για την Μάνα

Ολα τα αγκάθια για μένα. Ολα τα τριαντάφυλλα παιδί μου .Ολα ολα τα τριαντάφυλλα για σένα.

Σε έναν κόσμο που δείχνει όλο και πιο πολύ να σκοτεινιάζει, χρειαζόμαστε επειγόντως μια νέα τάξη καινούργια μητέρων,

μητέρων που θα γεννήσουν μέσα στις ψυχές των παιδιών τους, την Αγάπη,

που θα τα μάθουν να σέβεται το ένα το άλλο, που θα τα μάθουν να αγαπά το ένα το άλλο.

Μονάχα που σήμερα οι μάνες είναι τελείως αβοήθητες, μέσα σε ένα απάνθρωπο κοινωνικό σύστημα που τιμωρεί τους πολύτεκνους,

που δεν βοηθάει διόλου τους τρίτεκνους, με χαμένα επιδόματα, με σχολεία που κλείνουνε, με ανεργία με παιδικούς σταθμούς που δέχονται πλέον παιδιά υπό προυποθέσεις, η εργαζόμενη μητέρα δείχνει τελείως αβοήθητη, κατακερματισμένη και ηρωική,τρέχει να τα προλάβει όλα,

οι συνθήκες την κάνουν ανταγωνιστική, κι αυτή με την σειρά της δημουργεί παιδιά ανταγωνιστικά, ετσι ο ρόλος της περιορίζεται στο να απαιτεί από τα παιδιά της, να πετύχουν, να πετύχουν στην σταδιοδρομία τους, μαζεύοντας πτυχία.

Ετσι φτάσαμε να θεωρούμε επιτυχημένους μονάχα τους σπουδασμένους και καλά παιδιά τα μελετηρά..

Και σας ρωτώ τώρα επιτυχημένος δεν ήταν κι ο αγγειοχειρούργος που πριν λίγες μέρες πέταξε στα σκουπίδια , γυμνή την μάνα τριών παιδιών που εγχείρησε,για να αποφύγει τις ευθύνες του....

Κάποια μάνα δεν τον γέννησε κι αυτόν και τον καμάρωσε που πήρε εικοσάρια και έγινε γιατρός κι ο άλλος ο τυφλός που βοηθήθηκε από μια φοιτήτρια η οποία είχε πιάσει δουλειά στο σπίτι του την οποία την φίμωσε με ταινία, την βίασε κατ εξακολούθηση την έδειρε και την βασάνισε.. κάποια μάνα δεν τον γέννησε κι αυτόν;

Πού κάνανε λάθος αυτές οι μάνες και βγάλανε τέτοιους ανθρώπους ;

Πού κάναμε Λάθος, μήπως δεν εστιάζουμε πια στην ψυχή των παιδιών μας; Ετσι έχουμε παιδιά που δεν αγαπάει το ένα το άλλο,

που θέλει να αρπάξει το ένα από το άλλο το μικρόφωνο της ζωης...

μήπως δεν συμφωνούμε με όλα αυτά ,τότε γιατί ζει και βασιλεύει το byling στα σχολεία και οι συμμορίες, εθελοτυφλούμε η θέλουμε να απενοχοποιήσουμε τον κεντρικό ρόλο και την ευθύνη που έχει η Ελληνίδα Μάνα σε αυτό, όχι φίλες μου έχουμε βαριές ευθύνες για όσα συμβαίνουν στα παιδιά μας, τα παιδιά του σήμερα, τα χτίζουμε με τα αγριόχορτα της ψυχής μας, οι δικές μας μικροψυχίες οι ρεμβασισμοί οι κομπασμοί, οι ξιπασμοί και τα κόμπλεξ περνάνε στα παιδιά μας

δεν τα χτίζουμε με νέα υλικά

δυστυχώς δεν τα μαθαίνουμε το ένα να χαίρεται με την πρόοδο του άλλου τα στηρίζουμε μόνο σε ξερές ακαταλαβίστικες πολλές φορές γνώσεις κι έτσι αυτός ο άκαρδος σκληρός κόσμος διαιωνίζεται μια χαρά και δεν αλλάζει σε τίποτα προς το καλλίτερο αφού τα υλικά είναι παλιά, μπορεί να στεναχωρώ κάποιες εδώ που έχουν μάθει σε λόγους που αποθεώνουν την Ελληνίδα Μάνα συγγνώμη αλλά το να είμαι ευχάριστη δεν είναι ο σκοπός μου...

Λάθη πολλά μας βαραίνουν μάνες και έχουμε πολλές ευθύνες που φθάσαμε ως εδώ΄...

για να μαστε καλές μάνες πρέπει πάνω απ όλα να είμαστε καλοί άνθρωποι ,καλές σύζυγοι, καλές κουνιάδες καλές συνυφάδες, καλές πεθερές καλές κόρες... Ειμαστε πείτε μου είμαστε;

Αλήθεια πως γεννιέται η τόση δυσαρμονία των Ανθρωπίνων Σχέσεων; Πως δημιουργείται το σχολικό bulling;

Θυμηθείτε: Οταν κάποιο παιδί είναι άσχημο στη μορφή, δεν του φερόμαστε σαν ασχημόπαπο;

Όταν πάλι είναι όμορφο πολύ, δεν το ζηλεύουμε;

Όταν κάποιο παιδί είναι υπέρβαρο, δεν το λέμε χοντρό;

Όταν πάλι είναι υπερβολικά αδύνατο, δεν το λέμε σκελετωμένο;

Όταν είναι φτωχό, δεν το περιορίζουμε γι’ αυτό;

Όταν πάλι είναι πλούσιο, δεν το ζηλεύουμε και το θεωρούμε ακατάδεχτο.!

Όταν είναι υιοθετημένο, δεν το φωνάζουμε μπάσταρδο;

Όταν είναι προσφυγόπουλο, δεν το απομονώνουμε;

Εμείς οι μάνες είμαστε υπεύθυνες, όχι μόνο για τα καλά αλλά και για τα κακώς κείμενα,

ας κατεβάσουμε λοιπόν τον εαυτό μας από το Πάνθεον της Τελειότητας και ας αναλάβουμε τις ευθύνες που έχουμε για τον άκαρδο κόσμο που μας περιβάλει και έγινε εν μέρει και από τα δικά μας λάθη με τη λάθος διαπαιδαγώγηση που δώσαμε στα παιδιά μας.

Εμείς είμαστε υπεύθυνες για την Παλιγγενεσία, εμείς και για την Απραξία.

Ας εστιάσουμε, επαναλαμβάνωστις ψυχές των παιδιών μας, με τι Αξίες μεγαλώνουμε σήμερα τα παιδιά μας;

Τα πρότυπα που μας δίνουν τα ΜΜΕ μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης μας λανσάρουν μια πλαστή ομοιομορφία όπως τα σκισμένα τζιν που έγινε η καινούρια σχολική ποδιά και τα οποία τα ακριβοπληρώνουμε μάλιστα. Από την πρώτη στιγμή της γέννησης των παιδιών μας, εμείς οι μάνες βάζουμε πάνω στα κορμάκια τους επώνυμες μάρκες ρούχων σαν να ήταν τα παιδιά μας κρεμαστάρια ξένων εταιρειών και τι να πω για τα ακριβά κινητά, που έχουν στα χέρια τους από τη νηπιακή ηλικία σαν να ήταν γιάπις επιχειρηματίες.

Όσο πιο πολλές είναι οι ενοχές μας, τόσο πιο πολύ τα πνίγουμε σε άχρηστα καταναλωτικά αγαθά.

Και τι να πω για τα ξενύχτια! Παιδιά που γυρίζουνε στις 5-6 το πρωί ενώ θα έπρεπε οι μάνες που έχουν παιδιά ηλικιακά κοντά... ενωμένες όλες μαζί να συμφωνήσουν σε μια συγκεκριμένη ώρα όπου τα παιδιά θα επέστρεφαν.

Εμείς πρώτες, μάνες μου, εγκαταλείψαμε, εμείς δε συγκρατήσαμε. Και τι να πω για τις βεντέτες ανάμεσα σε οικογένειες που δε μιλιούνται με αφορμή τα  μόρια, τους βαθμούς και την σημαία! Ανασκουμπωθείτε λοιπόν. Κάντε αγώνα. Αρχίστε πρώτα από τους συλλόγους γονέων. Ας πάψουν οι σύλλογοι να είναι μόνο οικονομικοί σύλλογοι διεκπεραίωσης της σχολικής εκδρομής. Γιατί έχουμε μετατρέψει το σχολείο σε tourist travel. Ας γίνουν οι σύλλογοι γονέων δημιουργικά ραντεβού των γονιών που θα αντιμετωπίσουν τα αληθινά προβλήματα που δημιουργούνται μέσα στις καρδιές των παιδιών κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Εκτός αν θέλουμε να τρέχουμε και να ακριβοπληρώνουμε ψυχολόγους όπως συνήθως κάνουμε. Χρειαζόμαστε, επαναλαμβάνω μια νέα τάξη μανών.

Χρειαζόμαστε νέες Πηνελόπες που θα χουν πίστη υπομονή και αφοσίώση στην εστία τους και δεν θα εγκαταλείπουν το σπίτι τους με τον πρώτο καυγά.

Χρειαζόμαστε νέες Σπαρτιάτισες που θα πουν στα παιδιά τους ή ταν ή επι τας στο καθήκον.

Χρειαζόμαστε μάνες Ανθούσες που θα γεννήσουν έναν νέο Χρυσόστομο.

Χρειαζόμαστε μάνες Νόνες που θα γεννήσουν ένα Μέγα Βασίλειο.

Χρειαζόμαστε νέες Μακεδονίτισες που θα θρέψουν παιδιά όχι μαμόθρεφτα αλλά Ελληνόπουλα που θα πιάσουν την Σάρισα και θα φτάσουν στις μακρυνές Ινδίες.

Χρειαζόμαστε Ασπασίες που θα γεννήσουν έναν νέο Περικλή, που θα μας δώσει έναν νέο χρυσό αιώνα.

Χρειαζόμαστε Ελληνόπουλα που δε θα τραγουδούν μόνο για την Κων/πολη αλλά θα αντιδρούν δυναμικά όταν ο χότζας μπαίνει μέσα στην Αγιά Σοφιά και ψέλνει σαν να ήταν τζαμί.

Στάξτε μάνες μου πνεύμα από το πνεύμα σας. Διώξτε το δάκρυ από τα μάγουλα των παιδιών σας με δάκρυα από τα μάτια σας.

Φέρτε μια Νέα Ανοιξη μες τον χειμώνα, ζωγραφίστε ξανά την Πόλη της Ευτυχίας της Αρμονίας της Ψυχικής Γαλήνης, όχι με λόγια αλλά με Εργα Αγάπης και Καλοσύνης. Δεν μας σώζει ούτε η μουσική, ούτε ο χορός, ούτε η ποίηση, ούτε οι γνώσεις.

Ο σημερινός άνθρωπος θα σωθεί και θα ανασηκωθεί μονάχα αν ακουμπήσει επάνω  στην  Αγάπη.

Εστιάστε ξανά στις Ψυχές των παιδιών. Ρόδι που σπάζει και κυλάει σε χίλια σπόρια η καρδιά σας. Άστε την να κυλίσει να χρωματίσει να ζεστάνει όλα τα μέλη της οικογένειάς σας. Με τη γλυκύτητα της Παναγίας αναστήστε νέους Χριστούς. Μάνες λαμπαδιάστε σαν τα κεριά της εκκλησίας. Στο τέλος θα έχετε φωτίσει όλο αυτόν τον άχαρο κόσμο.

 Κι αν κάποιοι περίμεναν  από μένα σήμερα να πω ποιήματα, όπως λάθος γράφηκε στην αφίσα,

ας με συγχωρέσουν γιατί με τίποτα δεν πιστεύω οτι μας παίρνει να πούμε ποιήματα

αλλά να ποιήσουμε επιτέλους τις πολυπόθητες αλλαγές που μονάχα ίσως.. ο καυστικός  λόγος μπορεί  να κινητοποιήσει..

Αλλάξτε κάτι λοιπόν στις συνήθειες σας, για να χουν νόημα όλες αυτές οι γιορτές για την Μάνα!

Γένοιτο.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΥΠΡΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ε.Π.Ο.Κ) ΑΠΟΝΕΜΕΙ Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ - Πρωτοπρεσβύτερο ΓΕΩΡΓΙΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ & ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥΣ «ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΟΛΗ»

 Στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών στα πλαίσια του 7^ου Παγκοσμίου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού με Πρώτο Βραβείο, τους Λογοτέχνες Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο και την κόρη του Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου για το βιβλίο τους,'ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΟΛΗ '' εκδόσεων Μαλλιάρη .

 Το βιβλίο τους, χαραχτηρίστηκε ως ''ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2017''  και τους απονεμήθηκε Α ΒΡΑΒΕΙΟ  για τα αισιόδοξα διαχρονικά ιστορικά μυνήματά του  όσο και για την γλαφυρή εκφραστική ικανότητα των συγγραφέων, καθώς και για την εξαιρετικα επιμελημένη εμφάνιση του βιβλίου, το βραβείο παρέδωσε στην κατάμεστη απο κόσμο αίθουσα του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών ο πρόεδρος του Ελληνικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδος Δρ. Ηρακλής Ζαχαριάδης, στην ποιήτρια από την Θάσο Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου, η οποια το παρέλαβε και εκ μέρους του πατέρα της,  και ευχαριστώντας το αφιέρωσε στην θετή της πατρίδα την ΘΑΣΟ στην γεννέτηρα του πατέρα της ΝΙΣΥΡΟ ,αλλά και σε όλο τον δοκιμαζόμενο Ελληνισμό.

 Την εκδήλωση χαιρέτισε με μύνημα ο Λευτέρης Κ. Αυγενάκης, Γραμματέας Π.Ε. Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Ν. Ηρακλείου.

 Παρόντες στην εκδήλωση ήταν οι:

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ, Πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΟΣΧΟΥ, ζωγράφος και γλύπτης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων

ΜΑΡΙΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ, Δήμαρχος Λιβαδιών Λάρνακας (μετά της συζύγου του)

ΑΓΛΑΪΑ ΠΙΣΗ, μητέρα του Κύπριου Μουσικοσυνθέτη Στέλιου Πισή

ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ,Αντιστράτηγος ε.α. και  Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιτελών Εθνικής Άμυνας & Διευθυντής Σύνταξης του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών Περιοδικού "ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ"

ΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΠΠΑΣ, Πρόεδρος της "Ενωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων",

ο ποιητής κριτικός Λόγου ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ

ο ποιητής ΧΑΡΗΣ ΜΕΛΙΤΑΣ

ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΑΥΛΑΚΟΥ, Γενική Γραμματέας της "Ενωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων" (μετά του συζύγου της)

Η κα ΒΑΣΙΛΑΚΗ , Υποστράτηγος ε.α.

Ο κ. ΚΑΛΕΡΓΗΣ, Υποναύαρχος

Ο κ. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ, Στρατηγός

Ο κ. ΚΩΝ/ΝΟΣ ΠΑΤΣΑΛΟΣ,  Στρατηγός

Η κα ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΖΑΛΩΝΗ, Πρόεδρος του Ομίλου "Ξάστερον" και Διευθύντρια του Περιοδικού "ΚΕΛΑΙΝΩ"

Ο κ.ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΓΙΑΝΗΣ, ζωγράφος

Ο κ. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΗΛΙΩΓΛΟΥ, Πρόεδρος του Πολιτιστικού & Πνευματικού Ομίλου Νέων Παλατίων Ωρωπού

ο κ. ΝΊΚΟΣ ΜΑΝΕΣΗΣ, διευθυντής των Εκπαιδευτηρίων ΜΑΝΕΣΗ

Η κα ΕΛΕΝΗ ΠΑΤΣΗ, εκδότρια των Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση

 καθώς και ποιητές απολη την Ελλάδα ,ενώ την εκδήλωση η οποία κράτησε 4 ολόκληρες ώρες πλαισίωσαν μουσικά δυο χορωδίες, ενώνοντας αριστοτεχνικά την μουσική με τον Λόγο.

Η Ομιλία της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.

  Εντιμολωγιότατε πρόεδρε του ΕΠΟΚ Κε Ηρακλή Ζαχαριάδη σεβαστά μέλη της Ενωσης.

 Ενα βιβλίο ήταν η αφορμή να μας φέρει κοντά το "Πόλη και πάλι Πόλη την δε γενεάν αυτής τίς διηγήσεται; του πατέρα μου Πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Ι. Διαμαντόπουλου του οποίου τα λόγια του τα κουβαλώ, πάντα σαν φυλαχτό επάνω μου διαλέγω σήμερα, για να τον γνωρίσει το ακροατήριο μας να διαβάσω επιγραμματικά πέντε στίχους του απο το παραπάνω βιβλίο για την Βασιλεύουσα της καρδιάς μας .

΄¨Την πίστη μου την έδωσαν Χριστιανικη, Ορθόδοξη

Το σπίτι, σκήτης κάθισμα των Αίνων και των Δόξα σοι και κέλυφος οστράκινο στου Μαρμαρά  τα σμάλτα

Μνήμη και η Σκέψη μου

το Σπίτι και η Πίστη μου

και των Οσίων οι σκηνές

κι ο χτύπος του Εγέρθητε.”

Είναι πολύ συγκινητικό πόση δύναμη έιχε ο Λόγος μας κι αγγιξε τις  καρδιες σας ....

Μέσα στους χαλεπούς αυτούς καιρούς που διανύουμε εγώ θα ευχηθώ σε όλους σας καλή συνέχεια.

Γιατί η δυνατότητα να επιθυμείς αλλά και να παράγεις πολιτισμό είναι στις μέρες μας

Αντίσταση!

Ο Πολιτισμός είναι ό,τι μας έχει απομείνει όταν όλα έχουν χαθεί.

Είναι όλα όσα κατοικούν μέσα μας.

Όλα αυτά που με τίποτα δεν μπορούν να μας κλέψουν.

Δεν μπορούν να μας τα αφαιρέσουν.

Σήμερα μικροί-μεγάλοι νιώθουμε οργή και κούραση.

Ζούμε σε μια εποχή αφθονίας με ψυχές νηστικές, άδειες σαν μπακιρένια κουτιά, που αν ρίξεις μέσα

ένα κέρμα θα ακουστεί ο ήχος να γυρίζει πίσω.

Ζούμε μια ζωή δίχως αυτοκριτική, έναν ευδαιμονισμό που μονάχα ευτυχισμένους δεν μας κάνει.

Οι συγγραφείς, οι ποιητές, οι δημιουργοί, συχνά ακροβατούμε στα όρια μιας πνευματικής

αλαζονείας, ενώ δείχνουμε να μην πιστεύουμε στη Δύναμή μας, στη Δύναμη του Λόγου.

Ποιανού Λόγου, όμως;

Του Λόγου του Αληθινού!

Εν Αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος.

Ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ απ’ τα κόμματα. Από εμάς θα αλλάξει, τους

δημιουργούς

Με τη γραφή θα τον αλλάξουμε τον κόσμο, αρκεί να είναι γραφή από καρδιάς και όχι απλού ρεμβασμού ή εντυπωσιασμού.

Πρέπει εμείς οι συγγραφείς να ξαναπιστέψουμε στις δυνάμεις μας, να αξιωθούμε να δούμε νέους ορίζοντες, να φέρουμε ένα καινούριο αύριο και ιδίως να ενωθούμε.

Θα σας θυμίσω πως χρειάζεται σκοτάδι για να φανεί το φως.

Μην ξεχνάτε ότι από το πιο πυκνό σκοτάδι βγαίνει η αυγή.

Σήμερα, περισσότερο από γεφύρια και δρόμους χρειαζόμαστε δάση.  Άλση με δένδρα ορθών λέξεων και Ιερών Γραμμάτων, που θα φωτίσουν τον άνθρωπο δίχως να τον κουράσουν.

Και πρέπει να βοηθήσουμε όλοι σ’ αυτό.

Με καρυοφύλλι την Ελληνική Γλώσσα να προχωρήσουμε.

Όλα αρχίζουν και πεθαίνουν μέσα στα χέρια μας.

Όλα τελειώνουν όταν εμείς τα τελειώσουμε.   ΔΥΝΑΜΗ!

Κι αν πολλοί λένε ότι: «δεν έχουμε τίποτα» Εγώ θα πω: Μας δόθηκαν τα πάντα!!! Αυτός ο γαλανός ουρανός πάνω απ΄ τα κεφάλια μας αυτά τα δέντρα , η θάλασσα, η γης.

Κι αν είναι όπως λένε όλα δύσκολα…Σκάψτε! Μην περιμένετε βοήθεια. Γιατί βοήθεια, δεν θα ΄ρθεί ποτές , από  κανέναν. Μοναχοί, Σκάψτε!

Σκάψτε την Θάλασσα! Σκάψτε τη Γη! Σκάψτε τον Ουρανό! Μην περιμένετε χώμα γόνιμο. Μήτε τον καιρό της σποράς να περιμένετε.

Φυτέψτε πάνω στις πέτρες! Πάνω στις πέτρες  φυτέψτε.

Γδαρθείτε πάνω στις πέτρες

Ματώστε… με  χέρια γυμνά

Και δεν θα αργήσουν να ΄ρθουν

Τα κυκλάμινα!*

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ

* Γιατί  τα κυκλάμινα φύονται πάντα πάνω σε άγονο χώμα…

Φεστιβάλ Ποίησης "Φθινοπωρινές νότες"

  Πραγματοποιήθηκε με μέγαλη επιτυχία από την Αμφικτυονία Ελληνισμού το Φεστιβάλ Ποίησης “Φθινοπωρινές νότες”στην αίθουσα «Ελευθέριος Βενιζέλος» της «Παγκρήτιας Αδελφότητας Μακεδονίας»,

  Στην εκδήλωση συμμετείχε και η χορωδία  με τραγούδια από το ρεπερτόριο της.

 
 Ακολουθησε δεξίωση με τσικουδιά και κεράσματα, ενώ οι ποιητές που έλαβαν μέρος με απαγγελίες τους βρέθηκαν πραγματικά σε μία Κιβωτό λέξεων και ιδεών.ένα ταξίδι που διάρκισε  τρεις ώρες και έδιωξε μακρια το τσουκτερό κρύο απ τις κουρασμένες μας καρδιές.

  Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι ποιητές  η τεως προεδρος λογοτεχνων Βορείου Ελλάδος λυκειαρχης Αγγελικη Μπεχλιβανίδου ο τεως αντιπρόδρος της ΕΛΒΕ ιατρός Ανδρέας Λίτος η Άννα Κασάπη , Αντώνιος Δούκας Σαχαρίας Προδρόμου , Γιάννης Τζανής,  Θεόδωρος Σαντάς,  Δέσποινα Χιντζόγλου Αμασλίδου,  Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου,  Βασίλης Παπαβασιλείου,  Γεωργία Αλεξίου ,Λευτέρης Μουφτόγλου,Πασχάλης Παπαβασιλείου κα Θεοφάνους η νομικος ποιήτρια Μαρία Τριγωνάκη καθώς και οι νέες ποιήτριες από την Θάσο Μαρία Φιλομήλα Φιλιππίδου και Έλενα Ρουμπή.

  Την εκδήλωση προλόγισε και διεύθυνε με επιτυχία ο πρόεδρος της Αφικτυονίας Ελληνισμού κος Δημήτριος Μπoυκώνης.

ΠΟΙΟΣ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕ ;

ΠΟΙΟΣ ΕΠΡΑΞΕ ΚΑΤΙ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΚΛΑΨΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΑΠΟΚΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΠΙΣΗΜΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΣΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΕΟΡΤΗΣ..... ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΑΝΕ ΟΤΙ Η ΘΑΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΑΠΟ ΤΟ 2008; ΑΦΟΥ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΟΜΜΟΣ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΤΩΡΑ ΤΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΞΕΡΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΕΡΑΥΝΟΥΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ ; ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΣΤΟ DOC ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΠΟΣΤΕΛΛΩ ΤΟΝ ΠΕΡΣΙΝΟ ΧΡΟΝΟ.ΕΙΧΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΩΣΤΗ ΚΟΘΟΔΗΓΗΣΗ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΥΛΗ  ΜΑΣ- ΟΠΩΣ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ =ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ= ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΩΠΩΛΕΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΑΛΛΑ

ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΣΕΙΣΜΟΥΣ ΜΕ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΜΕ ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΚΑΠΝΟ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΘΑΣΟΥ ΠΕΙΡΑ ΤΟ ΛΑΣΤΙΧΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΒΡΕΧΩ ΟΛΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΜΟΥ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΟΤΙ ΟΣΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΙΧΝΑ Η ΓΗ ΑΧΟΡΤΑΓΑ ΤΟ ΕΠΙΝΕ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΞΕΡΗ

  ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΠΗΓΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΣΠΕΥΣΑΝ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΣΑΝ ΧΤΑΠΟΔΙ ΑΡΠΑΞΕ ΤΗΝ ΚΑΛΛΟΝΗ ΤΗΣ ΘΑΣΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΠΝΙΞΕΙ ΠΥΡΙΝΑ ΤΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΙ ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΟΥΣ ΣΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ.....

ΘΕΛΗΣΑ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΩ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΛΑΣΤΙΧΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΒΡΕΞΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΞΕΝΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΟ -ΕΙΠΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΩ ΕΓΩ ΟΠΩΣ ΚΑΝΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΦΤΑΣΟΥΝ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ -ΛΟΓΩ ΑΥΞΗΜΕΝΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ-

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΘΛΙΨΗ ΜΟΥ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΚΟΥΝΗΘΗΚΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΤΕΝΑΧΩΡΟΥΣΕ ΛΕΕΙ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ!!ΟΣΟ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΗ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΙΑΞΕ ΝΑ ΜΟΥ ΒΡΟΥΝ ΑΛΛΑ ΜΕ ΘΛΙΨΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΟΥΤΕ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΝΑ ΒΡΩ  ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ  ΕΙΧΑΝ ΔΟΥΛΕΙΑ!!! ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΜΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ Η ΦΩΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΛΙΜΕΝΑ

 ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΚΑΘΙΣΤΟΙ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΞΟΔΕΨΟΥΝ ΔΙΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥΣ  ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΤΙΣΟΥΝ ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΤΟΥΣ Η ΤΑ ΚΗΠΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΦΤΑΙΕΙ  Ο ΚΑΙΡΟΣ ΦΤΑΙΕΙ Η ΒΡΟΧΗ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΚΕΡΑΥΝΟΙ;

Η ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΑΣ ΡΙΣΙΚΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΑΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΣΤΙΧΟ

ΦΕΥ!!! ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΣΕΙ Η ΦΥΣΗ ΟΜΩΣ ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ Η ΦΥΣΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΑΝ ΦΑΛΑΚΡΗ ΑΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΑΠΟ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΘΑΣΟΣ ΕΙΧΕ ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΦΥΤΕΨΕ 

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΕΙ

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΗΜΑ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΣΕ ΛΙΓΟ, ΤΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ, ΤΟ  ΘΑ   ΚΑΝΟΥΜΕ 

,ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΚΕΡΑΥΝΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΑΝ ΛΑΘΟΣ

ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΚΕΡΑΥΝΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΕΣΑΝ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ !

Στις 11:34 μ.μ. Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016, ο/η Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου <andromachi.thassos@yahoo.gr> έγραψε:

Καθώς έβλεπα τα βουνά μας, ευτυχώς ακόμα με χιόνι  μου ήρθε στον νου ενα ποιήμα που είχα γράψει για τα πεύκα της Θάσου πολλά χρόνια πριν, τοδενδριά στα γκρέμμια.. ειναι εντυπωσιακή η αυτοφυής βλάστησή μας, όλα μας τα έδωσε ο Θεός ,μας τα χάρισε γενναιόδωρα , σε χρώμα πράσινο ,μας χάρισε την ομορφιά, εμείς όμως ποιά η ανταπόδωση μας... σεβόμαστε   και προστατεύουμε μόνο το πράσινο στην αυλή μας κι όσοι δεν έχουν αυλή ,τις γλάστρες του σπιτιού μας απο κει και πέρα τί κάνουμε  για την μεγάλη μας προίκα το Δάσος , την Φύση..Ο καλός Θεός ,όλη την Ελλάδα την έκανε ομορφη έτσι ώστε να θεωρείται το καλλίτερο οικόπεδο στον παγκόσμιο χάρτη Αχ,.. ωραία τα  ποιήματα και τα ωραία λόγια ωραία είναι και ευαισθητοποιούν τις χορδές μας΄, αλλά δεν φτάνουν τα λόγια πρέπει να συνοδεύονται πάντα από τις πράξεις, γιαυτό σκέφτομαι και γράφω ή μάλλον ξαναγραφω για δευτερη φορά να χω ήσυχη και τη  συνείδηση μου αν κάποτε καούμε ότι κάτι προσπάθησα να κάνω όσο ήταν νωρίς ας δωσουμε, Αγωνα σε 'ολα τα μέρη που έχουν πράσινο στην Ελλάδα μας την Ελλαδίτσα μας, που το μόνο που της απόμεινε είναι η ομορφιά της ώστε εως το Καλοκαίρι να καθαρίσουμε τους κομμούς ,πριν ειναι αργά κάθε χωριό και εναν κομμό, επανέρχομαι γιατί ήδη είμαστε σχεδόν στον Μάρτιο , υπάρχουν εθελοντές που με την κατάλληλη καθοδήγηση απο τον Δασάρχη και κατόπιν άδειας θα μπορούσαν να βοηθήσουν ώστε να καθαρισθούν τα επικίνδυνα μονοπάτια και να δωθούν τα ξύλα σε αυτούς που θα βοηθήσουν για πληρωμή και τα έχουν ανάγκη αντί να κόβονται  λαθραία και να μπαίνουν και πρόστιμα σε όσους τρέχουν νύχτα να κόψουν ξύλα για να μην κρυώνουν... Αλυσσοπρίονα και

φορτωτές και τσάπες θα δωθούν πιστεύω απο τις επιχειρήσεις Μαρμάρων που ούτως ή άλλως βοηθούν όταν υπάρχει φωτιά..

Μόνο που πρέπει να προλάβουμε παρά να χρειαστεί να τρέχουμε, αφού η οικονομία μας έχει τα χάλια της ,τι περιμένουμε γιατί δεν παίρνουμε αποφάσεις , η ανάγκη δεν γέννησε το κοινωνικό παντοπωλείο, το κοινωνικό φαρμακείο,τα συσσίτια,η ανάγκη θα μας κάνει -ναι θα μας κάνει ,καθώς και η Αγάπη για το πράσινο- να μετατραπούμε απο ερασιτέχνες ξυλοκόποι σε συνεργεία καθαρισμού της Φύσης

πριν είναι αργά, πολύ αργά, πόσα σχολεία αλλά και σύλλογοι, δεν έχουν καθαρίσει ακτές ... Δεν θέλω να το σκέφτομαι, στιγμή να το σκέφτομαι οτι την οικονομική αθλιότητα που βιώνουμε ολοι μας, θα την ακολουθήσει ένα καμμένο τοπίο που δεν θα χει να μας δώσει τίποτα πια, που δεν θα χει να μας ταξιδέψει..θα είναι μια Πομπηία και μεις ωραίοι με τα λόγια θα νιώθουμε εσαεί Νέρωνες..του τόπου  που μας γέννησε.Και όμως δεν τελειώσαν όλα φτερά στα πόδια των βρωτών η Ελπίδα ,αρκεί για άλλη μια φορά να ενωθούμε , να ενωθούμε και να συμπάξουμε.

Αρκεί να το θέλουμε.. δεν έχουμε παρά να οπλιστούμε με την δύναμη του Ηρακλή και να καθαρίσουμε τους Σταύλους του Αυγεία και πάντα φυσικά κατόπιν άδειας και με την καθοδήγηση των ειδικών, γιατί ΝΑΙ ΟΛΟΙΕΝΩΜΈΝΟΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΣΑ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΙ

 Εύχομαι τα λόγια μου να πιάσουν τόπο!

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ 

ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ

ΔΕΝΔΡΙΑ ΣΤΑ ΓΚΡΕΜΙΑ

Δενδριά στα γκρέμια

με ρίζες κρεμαστές  εναέρια

στ’ απόκρυμνα στραμμένα

να συγκρατούν χώματα σαθρά

να στέκουν   αυτόφυτα αυτάρκη

Άσκαφτα, απότιστα, Δυναμωμένα

σαν να’ ταν από πάντα το σπίτι τους γραφτό

να είναι αυτό, τα απόκρυμνα!

Δένδρια στα γκρέμια

Άσκαφτα, απότιστα, Δυναμωμένα

Να τρέφονται από την πέτρα

τον μαρμαρόβροχο

Βράχος και δένδρο ΕΝΑ

Νερό να πίνουν απ’ τα λιθάρια

Να μεγαλώνουν την ελπίδα

να συγκρατούν σαθρά χώματα

κόντρα στον νόμο της βαρύτητας εναέρια

Αγναντευτές αβύσσων

Να μεγαλώνουν την ελπίδα

Φτερά στα πόδια των βρωτών, Η ΕΛΠΙΔΑ

Εμπνευσμένο από τα πεύκα της Θάσου που φύονται  πάνω στους βράχους 

ΦΥΛΑΞΤΕ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΗΣ ΘΑΣΟΥ

ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΟ                            ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΤΟ    ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟ

"ΓΙΟΡΤΗ ΜΕΛΙΟΥ 2016"

Ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Θάσου γιόρτασε τα 43 χρόνια λειτουργίας του, στην εκδήλωση "Γιορτή Μελιού 2016". Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε, για δέκατη πέμπτη συνεχή χρονιά, στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού στον Πρίνο της Θάσου .

            Χαιρετισμούς απηύθυναν  ο Βουλευτής Καβάλας κ. Γεώργιος Παπαφιλίππου, ο Δήμαρχος Θάσου κ. Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ, ο αντιπρόσωπος του Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και Περιφερειακός Σύμβουλος Θάσου κ. Σταύρος Τσολάκης, ο Πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Μελιού και Λοιπών Προϊόντων Κυψέλης κ. Αχιλλέας Παπαστεργίου, ο Αντιπρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Μελιού και Λοιπών Προϊόντων Κυψέλης κ. Γεώργιος Πίττας, ο Πρόεδρος του Μελ/κού Συν/σμού Θάσου κ. Κων/νος Παναγιωτόπουλος και η ποιήτρια πολιτικός επιστημών κ. Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου.

            Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ξεκίνησε με παραδοσιακή μουσική και χορούς και ακολούθησε λαϊκή βραδιά.           

            Στη διάρκεια της γιορτής λειτούργησε εκθετήριο παραδοσιακών προϊόντων της Θάσου και οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν το μέλι και άλλα τοπικά προϊόντα του νησιού.

            Η προσέλευση του κόσμου ήταν η μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά.     

Ο Λόγος της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου

στην γιορτή του Μελιού.

Το 1973 μια ομάδα μελισσοκόμων ιδρύει τον «Μελισσοκομικό Συνεταιρισμό» στη Θάσο. Από τότε έχουν περάσει 43 χρόνια,43 φορές Αξιοι όλοι Εσείς που κρατηθήκατε ενωμένοι σ’ αυτά τα άγρια χρόνια και πραγματοποιείτε εδώ και 15 χρόνια αυτή την ωραία εκδήλωση. Θα σας διαβάσω κάποιες ποιητικές μου σκέψεις αφιερωμένες σε όλους τους μελισσοκόμους αλλά και στη γιορτή σας,στην οποία θα ήθελα να σας ευχαιστήσω από καρδιάς που με καλέσατε,ώστε να μπορώ σήμερα να είμαι ανάμεσά σας.

                      Μελίφθογγο Κάλλος.       

Άλλα θέλει η Ψυχή μας κι αλλού τραβάμε

Άλλα θέλει η καρδιά μας κι αλλού πάμε…

Χανόμαστε, αναλωνόμαστε, σκορπάμε

Είμαστε φτιαγμένοι για τα Μεγάλα

Κι όμως, εμείς, μετράμε

Δεν θέλει μέτρημα

·         Δεν θέλει ζύγι

Αγάπη θέλει, Βασιλικό Πολτό και Πετιμέζι να κερνάμε.

Πέρασμα είναι η ζωή

Μην το ξεχνάμε…

Μελίφθογγα να μιλάμε

Μελίφθογγα να αγγίζουμε

Κι ας πονάμε.

Απόψε ζητώ πίσω, το Μέλι, τον Σίτον,  το Έλαιον

Ζητάω ξανά πίσω απ’ αυτή τη ζωή

-                      Την πικρή, την λείψυδρη, την άνυδρη,

Ξανά πίσω ζητώ το μέλι.

Αναζητώ το μέλι, στα λόγια μας

Το μέλι στις πράξεις μας και στα πρακτέα μας

Ναι, ζητώ πίσω το μέλι, την κηρήθρα.

Θα το πάρω απ’ τη Βασίλισσα

Να το δώσω ξανά στους Ανθρώπους

Να κλείσουν τα Τραύματα

Να σταματήσουν να πατούν σε τεντωμένο σχοινί δίχως το δίχτυ ασφαλείας.

Να σταματήσουν να χτυπάν τη γροθιά

επάνω στο μαχαίρι.

Να σταματήσουν να κρύβουν τα προβλήματα κάτω απ’ το χαλάκι της εξώπορτας…

Να ξαναζήσουν οι Ανθρωποι μελίρρυτα, με Τέρψη και Τρυφή, Χαρά, Αγαλλίαση, Μεγαλοψυχία.

Το Κάλλος ξανά να αισθανθούν και την Καλαισθησία

Ωσάν Ιεροφάντης, ωσάν Ασκληπιός

Θεραπευτής, Μύστης και πρακτικός γιατρός

Με το πευκόμελο τα Σώψυχά μας να ραντίσω.

Με το ανθόμελο τις ολοφάνερες πληγές να κλείσω

Με τον Βασιλικό Πολτό να θεραπεύσω

Ανθρώπους που γινήκανε μονάδες, ρημαδιό…

Το μέλι να δωρίσω ξανά  πίσω

Σε όσους μας πίκραναν

Σε όσους μας σχολίασαν

Σε όσους μας παίδευσαν

Σε όσους δεν μας κατάλαβαν

Σε όσους μας πρόδωσαν

Να δωρίσω μέλι των θεών, μέλι της Σοφίας

Μέλι δροσιά και άρωμα, του Ψαριού η οροφή.

Της πρώτης μας νιότης γλυκιά εικόνα

Μέλισσες και μέλι.

Νέκταρ και λουλούδια.

Οβίδειες μεταμορφώσεις αδένων θείων.

Των κυλίκων Θάσου μέθες και τραγούδια.

Το θυμάρι και το ζαχαντράκι

Του πευκόδασου η γύρη του Πρίνου Θάσου..

Οι κυψέλες ας στάξουν μες της ψυχής μας το πανηγύρι

Ανδρεία, Μεγαλοψυχία, Χαρά.

Μια Κοινωνία της Αγάπης γλυκιά και αγαπητικιά, ξανά!

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η Θάσος απέκτησε τον δικό της ύμνο!

Τον Πατέρα Γεώργιο Διαμαντόπουλο, βράβευσε στην έναρξη των πολιτιστικών εκδηλώσεων του καλοκαιριού 2016, ο δήμαρχος Θάσου, Κώστας Χατζηεμμανουήλ και η ποιήτρια, Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου, κόρη του πρωτοπρεσβύτερου, είπε στην αντιφώνηση της τα εξής:

«Αλήθεια είναι, λοιπόν, αυτό που συνηθίζεται να λένε: «Πατρίδα είναι, όχι ο τόπος που γεννιέσαι, αλλά ο τόπος που ζεις, δημιουργείς, προσφέρεις και πεθαίνεις…». Κεντρικός, κύριος άξονας και πηδάλιο της ζωής μας, η αγάπη μας για τη Θάσο. Θάσος, φυλακτό από το στήθος του Αιγαίου ξεπετάχτηκες, στην άκρη του Θεού ακουμπισμένη.
ΧΑΙΡΕ ΘΑΣΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ

ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΧΑΙΡΕ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΥ

ΑΡΟΥΡΑ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΗΜΙΘΕΩΝ
ΑΓΟΡΑ ΔΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΙΟΥ

ΝΗΣΟΣ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ

Ο ύμνος αυτός μελοποιήθηκε και κυκλοφόρησε σε cd με τον τίτλο: «ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΩΔΕΣ», από τους δημιουργούς-ερμηνευτές, Μάριο Καπνιά και  Δημήτριο Μιχάκη. Από την πρώτη στιγμή πίστεψα σε αυτό το ποίημα, από το 2010 ακόμα, σ’ αυτό το φεστιβάλ το βροντοφώναξα για πρώτη φορά, με όλη μου τη δύναμη, ακόμα και στις στήλες της αρχαίας αγοράς Θάσου το απήγγειλα με την ίδια ορμή στα «Αρχιλόχεια». Ήθελα, η Θάσος να εκπροσωπείτε στο σύγχρονο καιρό με έναν ύμνο δικό της, που να της αξίζει, τέτοιον που να την αποκαλεί «Αθήνα του βορρά» και του ελληνισμού, γι’ αυτό όταν ξαφνικά δέχτηκα από το γραφείο του δημάρχου την πρόσκληση γι’ αυτή σήμερα την εκδήλωση, όπου με ομόφωνη απόφαση σύσσωμου του δημοτικού συμβουλίου θα βραβευτεί ο πατέρας μου, για την Θασόφιλη ποίησή του και θα είναι ο ύμνος του, από δω και πέρα, ο επίσημος ύμνος της Θάσου, ένιωσα ότι και άλλοι ένιωσαν τα ίδια συναισθήματα με μένα. Κι αν πολλοί συγγραφείς επιθυμούν διακαώς να αξιωθούν ένα βραβείο Ακαδημίας, εμείς εδώ, στον τόπο της Επαγγελίας, μετά από πενήντα χρόνια συνεχούς διακονίας και έντιμού βίου αξιωθήκαμε το βραβείο της αποδοχής ενός ολόκληρου έργου ζωής, που τάχθηκε στον συνάνθρωπο, στο ιδεατό, στην ουσιαστική βοήθεια στον άνθρωπο, με έργα, αλλά και με λέξεις. Λέξεις σανίδες σωτηρίας, μιας ποίησης ανθρωποκεντρικής και πάνω απ’ όλα Θασιτοπατριδοαγαπητικής!
«Τον Πρίνο με τα ζαχαντράκια θα βάλω στα μαλλιά μου να ευωδιάζω γράφοντάς σου τραγουδάκια Θασούλα μου, πατρίδα μου γλυκιά μου. Τα Κοίνυρα και τον Ποτό θα βάλω μελωδία στο λαιμό μου, για σένα ‘νε να τραγουδάω και να μεθώ απ’ τον καημό μου… Μ’ ένα σακίδιο Θασίτικου αλατιού της Αλυκής θ’ αρτύσω τη μεμβράνη του μυαλού, για να διψάσει, έστω, μία σταγόνα θεογνωσίας χρυσάφι στον αγώνα της ζωής, της λείψυδρης και άνομβης!». Αυτά είναι μερικά δείγματα γραφής του πατέρα μου, για τον τόπο αυτό. Η απόφαση αυτή, του φιλόμουσου δημάρχου μας, Κωνσταντίνου Χατζηεμμανουήλ, αλλά και όλου του δημοτικού συμβουλίου που ομόφωνα ψήφισε ο ύμνος της Θάσου του πατρός Γεωργίου Διαμαντόπουλου, να είναι ο ύμνος της Θάσου, σφραγίζει με χρυσό βουλοκέρι την πορεία μιας πολυκύμαντης ζωής που βασίστηκε στην ανιδιοτέλεια και στην προσφορά. Σας ευχαριστώ από βάθους ψυχής, γιατί για άλλη μια φορά, μας κάνατε να νιώσουμε στ’ αληθινά Θάσιοι όσο ποτέ.
Όλα αυτά τα χρόνια, η Θάσος μοσχομύριζε μέσα στα πνευμόνια του πατέρα μου. Βλάσταινε η Θάσος και γινόταν ποίημα. Ποιήματα, βιβλία, πέντε στο σύνολο, ενώ πλήθος αδημοσίευτων και ατύπωτων ποιημάτων περιμένουν την ώρα να τυπωθούν. Ύψιστη τιμή, αλλά και ύστατη στο γέρμα της ζωής του, αυτή η απόφαση του δημάρχου μας, να τιμηθεί ένας Λευίτης με λευκά μαλλιά και μαύρο ράσο μέσα από μία πορεία ζωής που αριθμεί 84 χρόνια, ένα παλικαράκι Δωδεκανήσιο αετόπουλο του πιο ψηλού χωριού της Νισύρου, του Εμπορειού, που σήκωσε για πρώτη φορά τη σημαία της απελευθέρωσης, που έψαλλε στα πρώτα του βήματα σε όλες τις εκκλησιές της Νισύρου και βρέθηκε με τη χάρη του Θεού τόσο μακριά από την γενέθλια πατρίδα του σε ένα νησί που κλείνει στα βόρεια τον θαλάσσιο χάρτη, τη Θάσο, δημιούργησε, υπηρέτησε, λειτούργησε, πενήντα χρόνια, πατέρας τόσων γενεών. Κατήχησε, εξομολόγησε, διακόνησε, δημιούργησε το φιλόπτωχο, δίδαξε για δεκαπέντε χρόνια στο Λύκειο και το Γυμνάσιο της Θάσου, όρθιος και τις έξι ώρες, κήρυξε στο Άγιο Βήμα με θέρμη, ακόμα και για το ένα πρόβατο, ακόμα και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να κηρύττει καθιστός πια… Δεν έλειψε δε, ούτε μία βδομάδα από το καθήκον και παρά την κούραση, πάντα, μα πάντα, ανέβλυζε σαν αγίασμα από την ψυχή του η αγάπη για τη Θάσο, έτσι που με μπόλιασε κι εμένα από μικρή να θαυμάζω τον τόπο αυτό, τον τόπο μας, δημιουργός της Θασίτικης ποίησης.
Της στήλης «Ακούστε κι εμένα», που καθιέρωσε στη «Θασιακή», αλλά και στα «Νέα της Θάσου». Στο βιβλίο του «Η Θάσος εν αλαλήτοις στεναγμοίς», που εκδίδει το 1994, διαπιστώνει το ποιητικό κενό που υπήρχε και λέει χαρακτηριστικά:

Στη Θάσο, ήρθα πριν από καιρό
της ποίησης να πιω το ασημί νερό
Κι ένα μαλαματί νερό, είδα να πέφτει
από το σύννεφο, στης θάλασσας της, τον καθρέπτη.

Της Θάσου Βασιλείς και ιερείς
και ποιητές και αθλητές σε αμφορείς
από της Θάσου, τον πολύ παλιό καιρό
το ίδιο πάντα έπιναν θαυματουργό νερό…

Και δίχως να μπορώ να πω
Αν είν’ οφθαλμαπάτη
Ήπια κι εγώ της Θάσου το νερό το χρυσωπό
Κι απόμεινα στη Θάσο…αμανάτι

Και το φωνάζω για να γίνει ΕΙΔΗΣΗ:
Η Θάσος, βρε παιδιά, είναι η ΠΟΙΗΣΗ!
Και από βότσαλα-τσακίλια, βγαίνει του γυαλού της
Βγαίνει, η μουσική, που λεν τα χείλη του Λαού της

Όμως γι’ αυτά, κανείς δεν έχει γράψει κάτι
Και, στο σκοτάδι και την καταφρόνια έμεναν τα πάντα, μερικές χιλιάδες χρόνια
Λες κι όποιος τα τραγούδαγε.. θα του ‘βγαινε το μάτι

Και είναι ένας λόγος και αυτός,
Για τον οποίο, η Θάσος δεν έχει ποιητές
Απλά, γιατί η ίδια είναι ΠΟΙΗΣΗ
Και θα το ξαναφωνάξω για να γίνει ΕΙΔΗΣΗ!
Η Θάσος η ίδια είναι η Ποίηση!

Άλλωστε, δύο τρεις σταγόνες Θάσου, είναι αρκετές για να σε ξεδιψάσουν…

Μνήμες άσπιλες Θασοακρογιαλιάτικες
ομοούσιες με τις μικροχαρές του χθες
Σ’ ακροθαλασσίτικες λιμνούλες, γεννητές
Εκπορευτές, ίδιες αμμοτσακιλιάτικες γαρίδες, έγκλειστες σε δύο παλάμες παιδικές
όσο μπόρεσα, σας έβαλα στων στίχων μου το θέμα
μέσα μου χτυπάτε πιο πολύ κι από το αίμα.
Άσπιλες, αμόλυντες, άφθορες, άχραντες μνήμες
Θασοεμπειρίες μας πανέμορφες και ρίμες.

Σας αφιερώνω, τους στίχους της ζωής μου
ένα νέκταρ να ρουφάτε της Ανάμνησής μου
Μνήμες, μικροπεταλούδες πολυχρωμικές
με τις προβοσκίδες σας, τις μικροσκοπικές.

Πατέρα Γεώργιε. Πατέρα μου. Πατέρα μας.
Σ’ ευχαριστούμε για την μετάγγιση Αγάπης για το νησί της Θάσου
της Θάσου που αγαπήσαμε μέσα από τους στίχους σου!
Σ’ ευχαριστούμε γι’ αυτό, το υπέροχο ταξίδι Αγάπης
Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, που υπήρξα κόρη σου!

Ας αφιερώσουμε όλο αυτό τον αγώνα στα παιδιά της Θάσου, στα παιδιά της δημοτικής χορωδίας μας και της Φιλαρμονικής, με την ευχή να συνεχίσουν μπροστάρηδες στον κόσμο των ιδεών της μουσικής και της χαράς.