Γιορτή Καρυδιού 2017 στην Παναγία Θάσου από τον Σύλλογο Γυναικών Παναγίας Θάσου

 

Ο Σύλλογος Γυναικών Παναγίας, με την ακούραστη πρόεδρό του κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά και όλα τα εκλεκτά μέλη του συλλόγου πραγματοποίησε , με μεγάλη επιτυχία και φέτος στο γραφικό χωριό της Παναγίας Θάσου, την γιορτή καρυδιού.

Στην γιορτή συμμετείχαν φιλοξενούμενοι του συλλόγου οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι΄

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρό Καζαβίτη, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ραχωνίου,

 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δάτου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Προυσαλιωτών 

Νομού Καβάλας. αλλά και από την Αθήνα ωρμώμενοι οι μουσικοσυνθέτες και οι ερμηνευτές Μάριος Καπνιάς και Δημήτριος Μιχάκης.

Η γιορτή του καρυδιού άρχισε με παρέλαση όλων των Πολιτιστικών Συλλόγων από τις πηγές της Παναγίας  και κατέληξε στην πλατεία της κοινότητας όπου οι γυναίκες του συλλόγου κέρασαν σε όλους τους παρευρισκόμενους το πατροπαράδοτο καρυδάκι Θάσου , ενώ μπουφές με πλούσια εδέσματα ικανοποιούσε και τον πιο απαιτητικό

την όλη γιορτή την αφιέρωσαν από μικροφώνου τόσο η πρόεδρος του συλλόγου κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά ,όσο και η αντιπρόεδρος κα Ειρήνη Κρίκη  στον Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο και στην κόρη του Ανδρομάχη για την χρόνια πνευματική τους  προσφορά , στο νησί της Θάσου, στην συνέχεια κάλεσαν την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου  στην οποία έδωσαν αναμνηστικά δώρα για την ανελειπή παρουσία και στήριξή της στον θεσμό της γιορτής και της ζήτησαν  να απευθήνει έναν χαιρετισμό.

Τα χορευτικά συγκροτήματα όλων των πολιτιστικών συλλόγων, προσέδωσαν χαρά λεβεντιά  και κέφι, ενώ η συναυλία που ακολούθησε με τους Μαριο Καπνιά και Δημήτριο Μιχάκη , ξεσήκωσαν τον κόσμο κάνοντάς τον να νιώθει ξανά δικαιούχος πληρότητας, δικαιούχος αληθινών τραγουδιών!

Είναι πραγματικά υπέροχο, πόσο όμορφοι γίνονται οι Ανθρωποι όταν ενώνονται...

Και του χρόνου, πάντα άξιες δραστήριες γυναίκες της Παναγίας!

 

Γιορτή Καρυδιού στο χωριό της Παναγίας Θάσου 2017

Χαιρετισμός της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου.

Σας καλοσωρίζω και γω με την σειρά μου , στην γιορτή καρυδιού, που εδώ και χρόνια έχει γίνει πλεον θεσμός

χάρη στον δραστήριο σύλλογο Γυναικών Παναγίας Θάσου, την ακούραστη πρόεδρό του κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά 

την αντιπρόεδρο κα Ειρήνη Κρίκη και όλα τα εκλεκτά μέλη του συλλόγου.

Θα σας διαβάσω ένα ποιήμα που γράφτηκε για το χωριό σας το 1994 θαρρείς προφητικά απο τον πατέρα μου Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο απο το βιβλίο του Η Θάσος εν στεναγμοίς Αλλαλήτοις και χαίρομαι που είναι σήμερα ανάμεσά μας και θα χει την χαρά να το ακούσει και ο ίδιος.

 

Ο μύθος για την «Παναγία» – Θάσου.

 

Ανθόμελο,

Πευκόμελο

Παρθένο, της κερήθρας

Αμόλυντο από παράσιτο μελίθρας

 

Εβαλε να δέσει «καρυδάκι»

- Μια κόρη, που τη λέγαν Πελαγία -

Και νάσου ξαφνικά η Παναγία

Να το ευλογεί με το μικρό της δαχτυλάκι...

 

'Ετσι, απ' αυτή την ευλογία

Της Θάσου ένα χωριουδάκι

Πήρε τ’ όνομα του: «ΠΑΝΑΓΙΑ»

Αγνό που ήταν και γλυκό, σαν «καρυδάκι»

 

συνεχίζω με το ποιημα του Παπαγιώργη η Θάσος απο το ίδιο βιβλιο

 

Η Θάσος

 

Όλο τον κόσμο γύρισα

Κι όλη την οικουμένη

Στη Θάσο μόνο αντίκρυσα

Τη γη μπουμπουκιασμένη

 

Ολο το κόσμο γνώρισα

Και όλο το πλανήτη

Μα, τη καρδιά μου δώρησα

Στου Θασοκάλλους, το μαγνήτη!...

 

Η Θάσος, όμορφη, πολύ

Σαν «φωτεινή Νεφέλη».

Χιονοφεγγόφωτη φορεί στολή

Κι οι μόδεστροι... αγγέλοι.

 

Η Θάσος, όμορφη, πολύ·

Βραβείο, παίρνει πρώτο.

Σε δύση, σε ανατολή

Και σε βορρά και νότο.

 

Τα Θασοπροϊόντα της

Γλυκά κι' αυτά σα μέλη.

Θεούς, ανθρώπους, όντα της

Ζωογονούν και τουριστών αγέλη...

 

Αγιο Πνέμα, την επιφοιτἀ

- Βουνού και πέλαου τ' αγέρι ·

Ευδοκιμούν στη Θάσο, όλα τα φυτά

Αρήγανη και του λαγού η φτέρη.

 

Η Θάσος, έπαινος - πρεπός·

Ο τόπος είναι, ο «εμός»

Και το φωνάζω μέσ' από την θάλασσα:

Με τίποτα, ποτέ δε θα τόν άλλασσα..

 

Γιατί, η Θάσος είν' Αιθρία

Με μια πρωτοφανή καλοκαιρία·

Τέτοια, που κάνει τα αηδόνια

Να ξεφαντώνουν στ ανθισμένα κλώνια.

 

Γιατί, στη Θάσο, όσοι ζουν

Είναι τουρίστες όλοι.

Την Απολλώνιά της αλκή απομυζουν

Κι απο χρυσορυχεία της φορούν χρυσό βραχιόλι...

 

Κι αν το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του κι αν μείναν μόνο δέκα μέρες του Αυγούστου

εμείς θα δούμε ξανά το ποτήρι το μισοάδειο, μισογεμάτο.

Θα ζωγραφίσουμε ένα δικό μας καλοκαίρι μες στην καρδιά και θα συνεχίσουμε με χαμόγελο και ας πονάμε κόντρα τον θόρυβο των μηχανών.

Θα τραγουδήσουμε εις πείσμα των αγρίων καιρών, θα ανθήσουμε με την ευλογία Αγριολούλουδων ευλογώντας τις ρίζες μας, πιστοί πάντοτε στις θέσεις μας,

θα συνεχίσουμε με αισιοδοξία κι ας δεν μας περίσεψε η χαρά, οφείλουμε να είμαστε όρθιοι έως το τέλος.

Σίγουρα η εποχή μας, μας έχει κουράσει, μας έχει λεηλατήσει. Μια εποχή της εικόνας, του φαίνεσθαι και όχι του είναι, μια εποχή του ωφελιμισμού, του ωχαδελφισμού της φιλαυτίας, μας έχει φθάσει στα όριά μας, έτσι ώστε συχνά να νιώθουμε πεσμένοι, απελπισμένοι με ώμους σκυφτούς, ανέλπιδοι.

Εγκαταλελειμένοι ακόμα κι από τις λέξεις, τα λόγια, οι λόγοι, τους βαριόμαστε γιατί στην ουσία δεν μιλάμε Αληθινά ούτε μας μιλάνε Αληθινά...

Και δεν υπάρχουν λέξεις που θα μας ξεκουράσουνε, που θα μας κάνουν να ονειρευτούμε γιατί ότι μας προσφέρουν ανελλειπώς και γενναιόδωρα από τα media ιδίως την τηλεόραση είναι όλα από ευτελή υλικά και lifestyle, έτσι ώστε άδειασαν οι κούπες της καρδιάς μας.

Δεν πειράζει, έχουμε χρόνο ακόμα, μην ξεχνάτε, η κάθε ανάσα μας είναι μια μικρή στιγμή ζωής. Θα τις ξαναγεμίσουμε τις κούπες και είναι οι καρδιές μας όπως τα θρυλικά νερά της Παναγίας, ακόμα τρέχουν, αλλά δεν αναβλύζουν ορμητικά όπως τα παλιά χρόνια...

Υπάρχουν όμως.

Ελάτε, ας αφήσουμε την καρδιά μας να τραγουδήσει, ας έρθουμε σ’ αυτήν την γιορτή με την καρδιά ενός παιδιού. Είμαστε οι δικαιούχοι της ηρεμίας, είμαστε, οι δικαιούχοι της πληρότητας. Ας απολαύσουμε με ευγνωμοσύνη αυτή την ζωή που μας προσφέρθηκε για να τη ζήσουμε, γιατί είμαστε και οφείλουμε όλοι μας να νιώθουμε επίλεκτοι γιατί επιλεχθήκαμε να είμαστε άνθρωποι άνω θρήσκοντες, επιλεχθήκαμε να είμαστε άνθρωποι και δημιουργοί και συνδημιουργοί του μεγάλου Δημιουργού σε καθε τι θαυμαστο, υψηλο και ωραίο ..

Ναι μπορεί να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο της σκέψης μας. Όταν η πόρτα της ευτυχίας κλείνει μια άλλη ανοίγει, αλλά συχνά κοιτάζουμε τόσο πολύ την κλειστή πόρτα, που δεν βλέπουμε αυτήν που έχει ανοίξει για μας.

Όλα εξαρτώντοι από εμάς τους ίδιους και τον τρόπο που σκεφτόμαστε και πράτουμε.

 

Αναζητήστε και σήμερα τις πηγές των υδάτων που θα κάνουν ευτυχισμένο τον καθένα από σας, υπάρχουν σανίδες σωτηρίας και ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει το έλεος και το βάλσαμο της Αγάπης του Θεού που πρέπει να την βάλουμε ξανά στην ζωή μας για να είναι όλα αληθινά, αληθινά όπως αυτή η γιορτή σήμερα που έχει ετοιμαστεί με τόση φροντίδα, με τόση αγάπη, που ‘χει αληθινή μουσική και αληθινά τραγούδια,  από δύο καταξιωμένους Θασόφιλους μουσικούς συνθέτες και ερμηνευτές που ήρθαν από την Αθήνα φιλοξενούμενοι του Συλλόγου Γυναικών Παναγίας μελωποιώντας στίχους του ιερέα Γεωργίου Διαμαντόπουλου και δημιουργήσανε ένα c.d με 24  τραγούδια Προφητείες και Ωδές για την Θάσο αλλά  και τον ύμνο της Θάσου, με οδηγό την αγάπη τους για το νησί μας που ταν το καλοκαιρινό θέρετρο των παιδικών τους χρόνων, γιατί να ξέρετε φίλοι μου η Θασος λατρεύεται περισσότερο από αυτούς που δεν γεννήθηκαν στην Θάσο αλλά μαγεύονται από την φυσική της ομορφιά , έχουμε κοντά μας λοιπόν φιλοξενούμενους του Συλλόγου Γυναικών Παναγίας τον Μάριο Καπνιά και τον Δημήτριο Μίχάκη.

 

 

 Ως ευπαρέστειτε

 

Ας αρχίσει,

ας αρχίσει η Χαρά να αναβλύζει, σαν τα παλιά νερά τα ορμητικά νερά της Παναγίας.

Η ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ !

 Πραγματοποιήθηκε στο Φουαγιέ του Βασιλικού Θεάτρου στην Θεσσαλονίκη με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή συγγραφέων και λογοτεχνών η εκδήλωση Λογοτεχνικό Αναλόγιο, η οπόια ήταν η πρώτη εκδήλωση συνεργασίας του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και της Ενωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος. Τα έργα των ποιητών επιλέχθηκαν από το κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, και τα ερμήνευσαν επί σκηνής οι ηθοποιοί Αραμπατζόγλου Σταυρούλα, Δισλής Θανάσης, Λυσσάρης Λευτέρης, Μπιτσιτσκα Βιβή, Πανώριος Γιάννης κα., ενώ η σκηνοθεσία ήταν της Κικής Στρασάκη. Οι βραβευμένοι ποιητές που επιλέχθηκάν ώστε να παιχτούν τα έργα τους ήταν: Γεωργία Αλεξίου, Ευφροσύνη Θεοφανίδου, Όλγα Λιαριτζη, Γκέλη Δαναδάκη, Μέννη Καραγιαννίδου, Μιλτιάδης Ντόβας, Φρόσω Αποστόλου, Ελένη Τέγου, Σοφία Χρήστενα, Νανά Παπαϊωάννου, Αγάπη Ντόκα, Άννα Φαχαντίδου, Φωτεινή Φωτειάδου - Κωνσταντίνου, Καίτη Καστρολογοθέτη, Παρασκευή Κουτσούρα, Ελένη Βεζύρογλου, Λιλή Παπαδοπέτρου, Αναστασία Βαρσαμοπούλου, Δέσποινα Στρίνγγου - Καρκανιά, Γεώργιος Δελιόπουλος, Λευτέρης Μουφτόγλου, Δέσποινα Αμασλίδου αλλά και από τη Θάσο η Ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου.

 Το βραβευμένο ποίημα Ώρα Καλή αφιέρωσε η ποιήτρια Ανδρομάχη σε όλα τα παιδιά που είναι το δώρο του Θεού στους Ανθρώπους αλλά και στις μάνες που νιώθουν κάπως έτσι την ενηλικίωση των παιδιών τους.

 

ΩΡΑ ΚΑΛΗ

 

Και το ‘δα εγώ·

Εκείνο το χεράκι, λευκό, μικρό

να μου κουνά μαντήλια.

Όσο κι αν μου ‘λεγες

πως είσαι δίπλα μου και μ’ αγαπάς,

εγώ το ‘δα το κρινόλευκο το χέρι

να μου κουνά μαντήλια.

Το ένιωσα το πρώτο το αέρι,

το τρίξιμο, το άνοιγμα της πόρτας το μεγάλο

στο άπειρο, στο άγνωστο

της νέας σου Ζωής,

της πόρτας που άνοιξες

κι ήρθε το κρύο να με βρει

- όσο κι αν πάνω μου φοράω ένα σάλι -

της πόρτας που άνοιξες

στις φίλες για να πας.

 

Να πας...

Να πας παιδί μου

και να προσέχεις.

Εγώ θα είμαι εδώ,

στο σπίτι θα ‘μαι, όπως πάντα·

Και θα προσεύχομαι, για Σένα

μπροστά στο άνοιγμα, αυτής εδώ της πόρτας της μεγάλης.

 

Και το ‘δα!!!

Το ‘δα εγώ·

Εκείνο το χεράκι...

Στους ώμους μου φοράω ένα σάλι...

Και είναι η έξαψη της νέας σου Ζωής

τόσο μεγάλη

που ‘φυγες πάλι, με παραζάλη

δίχως το μέτωπό μου να φιλήσεις.

Και άφησες και τη μεγάλη πόρτα ανοιχτή...

Παιδί μου, ώρα σου καλή!

Eκδήλωση μνήμης με τίτλο «Εάλω η Πόλις».

 Ο Θασιακός Σύλλογος Προσφύγων Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης «Άγιος Ιωάννης» πραγματοποίησε στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Λιμένα Θάσου εκδήλωση μνήμης με τίτλο «Εάλω η Πόλις». Την εκδήλωση παρουσίασε ο πρόεδρος του παραπάνω συλλόγου κος Αναστάσιος Μπίλλιας. Συμμετείχε η χορωδία του Συλλόγου «Άγιος Ιωάννης» υπό την διεύθυνση της Μουσικού Ελίζαμπεθ, ενώ η λεκτική ραχοκοκαλιά της εκδήλωσης ήτανε απαγγελίες ποιημάτων του πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Ι Διαμαντόπουλου από το βιβλίο του «Πόλη και πάλι Πόλη», εκδόσεων Μαλλιάρη.

Η εκδήλωση χαρακτηριζότανε από ιερή κατάνυξη συγκίνηση αλλά και θεατρικότητα στις απαγγελίες ποιημάτων του ιερέως τις οποίες έκαναν: Ο Δήμαρχος Θάσου Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ, ο Γυμνασιάρχης Θεοχάρης Θεοχαρίδης, ο τέως πρόεδρος της Φιλοπνευματικής Στέγης Γεώργιος Παπαδόπουλος, η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου, η Πιπίνα Θεοφανέλη καθώς και οι εκπαιδευτικοί Γεώργιος Μπαλτάς και Τούλα Ευαγγελίδη.

Την ιστορική αναδρομή της εκδήλωσης την έκανε ο Θεόδωρος Αγγελίδης.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο δήμαρχος Θάσου κος Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ, ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κος Δημήτριος Πιπίνης, ο αρχηγός της Νέας Πορείας κος Μηνάς Βλαστάρης, ο ιατρός κος Κώστας Σειτανίδης και άλλοι.

Συγκινητική ήταν η στιγμή που ο Πρωτοπρεσβύτερος απήγγειλε ένα από τα ποιήματά του.

Παραθέτουμε το ποίημα «Η Κερκόπορτα» από το βιβλίο Πόλη και πάλι Πόλη του πατρός Γεωργίου το οποίο  απήγγειλε ο Δήμαρχος Θάσου Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ.

Η Κ ε ρ κ ό π ο ρ τ α…

Άλλο έψαχνα και άλλο πρόσεξα, προχθές, τυχαία

Στη θρησκευτική και ηθική Εγκυκλοπαίδεια.

Έξω από τα τείχη, λέει, τα λεγόμενα χερσαία

Από την Κερκόπορτα μονάχα δέκα βήματα

Υπάρχει η χρυσοψηφίδωτη Μονή της Χώρας

Και βατοπεδινή μια ζώνη γης για γύρους και αιθήματα

Απόλαυση του δειλινού περίπατου-μοναστηριού...

Πληροφορήθηκα ακόμα ότι η Μονή της Χώρας

Oνομάζεται Μονή του Ζωοδότη Ιησού Χριστού.

Κάποιοι, έστω και καλόγεροι, λοιπόν, μας χρεωστούν

Ναι, την απάντηση των απαντήσεων. – Πώς και γιατί

Τα κουρασμένα και ξεθεωμένα του Αγαρηνού ασκέρια

Πάτησαν την Πόλη από την Κερκόπορτα, αυτή;

Και πού ’ταν Γούμενοι και μοναχοί με κλίση και με κλήση

Και πού… ο δόκιμος καλόγερος Κερκόπορτα να κλείσει;

Τι ήθος είχαμε αμέριμνον και τότε μερικοί μας μερικοί

Ώστε να κοντοσταθεί εκστατικός με σταυρωμένα χέρια

Ακόμα κι ο «Χριστός της Χώρας» θεατής και σάμπως αδρανής

Όταν έφιππος, οργίλος και ακόλαστος περνούσε απ’ εκεί

O κυνηγός των κεφαλών, Μωάμεθ ο Εκπορθητής

Πόλεων, βωμών και ιερών ναών ο δηωτής;

O χείρων και του Νέρωνος σαν εμπρηστής;

O γερόντων και νηπίων αποκεφαλιστής;

Λοιπόν αμέριμνοι μπροστά του όλοι στάθηκαν, δειλοί;

Και από το φόβο τους, λησμόνησαν την Πόρτα ανοικτή;

Και όταν μπήκαν, ούτε ένας βρέθηκε να τους αντισταθεί;

Αν είχε από κάποιον υποτακτικό η Πόρτα μανταλοαμπαρωθεί

Επειδή η τρίτη και λυσσώδης έφοδος του άγριου Πολιορκητή

Δεν είχε φέρει σοβαρά, γι’ αυτόν, αποτελέσματα

–Χάρη στην άμυνα νηώριων, τειχών και υπερασπιστών–

Η Πόλη θά ’τανε και θά ’μενε ακόμα, Πόλη των πιστών

Και ο εχθρός εξαντλημένος θα είχε πάει και αυτός

Όπως και τόσοι άλλοι στα κομμάτια και αλέσματα

Μας έκλεισε το Σπίτι, όμως, μια μικρή αφύλακτη πυλίδα!

Δεν τα παράδωσες ποτέ σου, τα κλειδιά σου

Μήτε και τα κλείθρα, Πόλη, της καρδιάς σου

Και μένει αναπάντητο μυστήριο, αλήθεια, το γιατί

Παρά τη στρατιωτική πολεμική μας αρετή

Αφύλακτη μια πόρτα πάντα είναι αρκετή

Για να μας φέρει κατακέφαλα τον όποιο μας κατακτητή!

 ομιλία απαγγελία της κόρης του Πρωτοπρεσβυτέρου

Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

Πριν αρχίσω την απαγγελια του ποιήματος νιώθω την ανάγκη να δώσω θερμά συγχαρητήρια στον Πρόεδρο του συλλόγου Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης  κο Αναστάσιο Μπίλια για την πρωτότυπη επιλογή του ιερού αυτού χώρου

σ αυτήν την εκκλησία παντρεύτηκα

σ αυτόν τον αυλόγυρο, ο πατέρας μου με παρέδωσε νύφη στο πλευρό  του άντρα μου

σ αυτήν την εκκλησία βάφτισα το παιδί μου

σ αυτόν τον αυλόγυρο μοίρασα τις μπουμπουνιέρες του.

Σ αυτήν την εκκλησία για χρόνια κάναμε για χρόνια κάναμε μαζί με τον πατέρα, τους κύκλους και τα κατηχητικά μας

Σ αυτήν την εκκλησία κήδεψα πρώτα τον πεθερό μου και μετά την πεθερά μου

σ αυτόν τον αυλόγυρο χαιρέτησα αγαπήμενα πρόσωπα...

Σ αυτόν τον αυλόγυρο οι Επιτάφιοι και πόσες Αναστάσεις δεν ζήσαμε όλοι μας...

Και να τώρα, σ αυτόν τον αυλόγυρο μπροστά στα πόδια του Αη Νικόλα που ο Θασιακός Σύλλογος Προσφύγων Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης μας τιμά περιλαμβάνοντάς μας σ αυτήν την εκδήλωση μνήμης , δίνοντας μας την ύψιστη χαρά να ακούσουμε απαγγελίες ποιημάτων από το βιβλίο του πατέρα μου Πόλη και πάλι Πόλη  από τις σελλίδες αυτού του βιβλίου ένα ιδιαίτερο ποίημα που δεν ακούστηκε σε καμμία από τις δυο παρουσιάσεις του βιβλίου που έγιναν στην δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας  αλλά και στο Καλογερικό

με τίτλο Χρυσούφαντοι και Χρυσοκέντητοι Αετοί

όπου η σταυροβελονιά , τα υφαντά και τα κεντήματα γίνονται σύμβολα της Εθνικής Παλιγγενεσίας

ακούστε το: ΧΡΥΣΟΥΦΑΝΤΟΙ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΚΕΝΤΗΤΟΙ ΑΕΤΟΙ

Χρυσοΰφαντοι και χρυσοκέντητοι αετοί…

Χρυσονημάτινες Πολίτικές μας αμφίων σακκοβελονιές,

Και σεις καμπάδων, υφαντών μας σταυροβελονιές,

Και λίρες του δικέφαλου και ντούμπλες και φλουριά,

Όπου στολίσατε Ναούς μας, νυμφοστόλια και νοικοκυριά

Κι έρανος γινήκατε για την Ιδέα τη μεγάλη της Φυλής μας

Και το «ποθούμενο» της λαϊκής ελληνικής ψυχής μας·

Ένα και με τη φουστανέλλα μας και με την κλεφτουριά

Και με των μπουρλοτιέρηδων την άφοβη καρδιά·

Ένα και με την Εκκλησιά και τα κρυφά μας τα σχολειά,

Ω, «γαζωτή» μας βελονιά και «φουσκωτή» των Νήσων,

«Ίση» της Αστυπάλαιας, Νισύρου, Ρόδου και Καρπάθου

Και «ριζοβελονιά» χρυσόπαστη αμφίων μας και βύσσων

Και «λινομέταξη» Σουφλιού, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Άθου

Και σεις Κυπριώτικα κεντήματα ακριτικά, «σταμπάτα»,

Ήρθε η ώρα που θα σας το πω στα ίσια και σταράτα,

Από τα «λαϊκά μουσεία» μας βγέστε και βρέστε χέρια

Που θα μας ανεβάσουνε ξανά ψηλότερα απ’ τ’ αστέρια.

Ώ, χρυσοΰφαντοι και χρυσοκέντητοι δικέφαλοί μας αετοί,

Βγέστε απ’ τα σεντούκιa μας, βγέστε απ’ την αφάνεια

Και κάντε άνεμοι να πνεύσουν ούριοι και υετοί χρηστοί,

Που θα μας δώσουν πάλι προκοπή, τιμή και περηφάνια!

O ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΛΙΜΕΝΑΡΙΩΝ ΘΑΣΟΥ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ

 Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή κόσμου στα όμορφα Λιμενάρια Θάσου

 από τον σύλλογο Γυναικών Λιμεναρίων εκδήλωση αφιέρωμα για την παγκόσμια μέρα της μητέρας

την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο πρόεδρος της Δηκεθ κος Βασίλης Βασιλούδης, ο οποίος απεύθυνε ένα σύντομο χαιρετισμό , την εκδήλωση παρουσίασε η δημοσιογράφος και αντιπρόεδρος του συλλόγου κα Μαρία Σαλταρη καθώς και η Αργυρώ Παπαλάσκαρη η οποία συντόνισε την νέα μικτή χορωδία του Δήμου Θάσου στην μουσική ήταν η μουσικός κα Πελαγία Αναγνωστάκη η οποία έχει την ικανότητα να γεφυρώνει τις μικρές με τις μεγάλες ηλικίες σε ένα αρμονικό σύνολο μουσικών ήχων ενώ λόγο για την ελληνίδα μάνα εβγαλε η ποιήτρια- πεζογράφος Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου, αισθητή την παρουσία τους έκαναν με θαυμαστά χαριτωμένο τρόπο τα μικρά παιδιά του παιδικού χορευτικού τμήματος του συλλόγου το Κάστρο υπό την σωστή καθοδήγηση και το άγρυπνο μάτι της δασκάλας τους γυμνάστριας κας Πολυτίμης Λιάνας

ενώ σπάνια τραγούδια για την μητέρα ακούστηκαν από την καινούργια Χορωδία  Καλυβίων Αγίου Γεωργίου υπό την καθοδήγηση της αοιδού Σταματίου Ελένης, ο δυναμικός σύλλογος γυναικών Λιμεναρίων υπό την καθοδήγηση της προέδρου κας Χατζηπαναγιώτου Μαρίας μοίρασε σε όλους τους παρευρισκόμενους αλλά και στους συνελεστές της εκδήλωσης, λουλούδια ενώ πλούσια εδέσματα προσφέρθηκαν από τα άξια μέλη των γυναικών του παραπάνω συλλόγου. Η εκδήλωση ήταν μια κατάθεση ψυχής  που αγκάλιασε με όμορφο τρόπο όλους τους συντελεστές που μετείχαν κάτω από έναν ουρανό καθαρά ελληνικό και έναν ήλιο που έμπαινε ίσα στις καρδιές μας, το πιο παρήγορο είναι οτι στην Θάσο φαίνεται πλέον  οτι αλλάζουν τα πράγματα μιας και τα νέα παιδιά  πλησιάζουν από νωρίς στην μουσική στον χορό και στην κάθε εκδήλωση πολιτισμού που μας φέρνει πιο κοντα και μας ενώνει.

Μπράβο στην νεα γενεά, μπραβο και στις μάνες που από νωρίς μπολιάζουν τα παιδιά τους με τις καλές τέχνες.

Αγαπημένες και δραστήριες γυναίκες του Συλλόγου Λιμεναρίων Θάσου

σας ευχαριστώ που για άλλη μια φορά με συμπεριλάβατε στην σημερινή σας εκδήλωση

αφιερωμένη στην γιορτή της μητέρας. Δεχθείτε τα θερμά μου συγχαρητήρια για την άψογη διοργάνωσή σας, για τα λουλούδια που μοιράσατε σε όλους τους χορωδούς ,τις μανούλες τα πλούσια εδέσματα και πάνω απ ολα την καλή σας διάθεση!

ΜΑΝΕΣ ΖΩΓΡΑΦΗΣΤΕ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ.

Σ αυτά τα χρόνια της βαθιάς Απαξίωσης  όλων των Αξιών

καλούμαστε εμείς οι Μάνες να κτίσουμε

να κτίσουμε μέσα στην διάλυση

να ανοικοδομήσουμε μέσα στην αποσάθρωση

να κρατήσουμε τα ακράτητα

να μαζέψουμε τα αμάζευτα.

Μάνες ανάψτε το κερί της Ελπίδας ξανά

και κυρίως μη χάσετε το χαμόγελό σας, την καλή σας διάθεση.

Ζούμε σε μια εποχή του θεάματος, των ήχων, των κρότων, της εικόνας

είμαστε χορτάτοι από θεάματα κι όμως διψάμε

διψάμε για λόγια, για λόγια που θα μας χορτάσουν

γιατί και σε μιά λέξη επάνω αν χρειαστεί μπορεί να ακουμπήσει ο Ανθρωπος

διψάμε για λόγια που θα μας στηρίξουν .

Απλόχερα τα δίνει τα λόγια της η Ελληνίδα Μάνα τις συμβουλές της σαν φακός τα μάτια της

φωτίζουν τους δρόμους να βαδίσουν τα παιδιά της...

Ελα, Πάρε, Κάτσε, Δώσε,Σώπα κι εγώ να Κάθομαι, να Φέρνω, να Δίνω ,να Σιωπώ

να είμαι διαθέσιμη ,κάθε στιγμή κάθε λεπτό.Δίχως αμοιβή. Δίχως πλήρωμα κανένα.

Δεν είμαι μπάρμαν. Δεν είμαι καμαριέρα. Ποιά είμαι; Ποιά είμαι εγώ;

Είμαι μονάχα μια Μάνα που δουλεύει νύχτα μέρα. Ολα τα αγκάθια για την Μάνα

Ολα τα αγκάθια για μένα. Ολα τα τριαντάφυλλα παιδί μου .Ολα ολα τα τριαντάφυλλα για σένα.

Σε έναν κόσμο που δείχνει όλο και πιο πολύ να σκοτεινιάζει, χρειαζόμαστε επειγόντως μια νέα τάξη καινούργια μητέρων,

μητέρων που θα γεννήσουν μέσα στις ψυχές των παιδιών τους, την Αγάπη,

που θα τα μάθουν να σέβεται το ένα το άλλο, που θα τα μάθουν να αγαπά το ένα το άλλο.

Μονάχα που σήμερα οι μάνες είναι τελείως αβοήθητες, μέσα σε ένα απάνθρωπο κοινωνικό σύστημα που τιμωρεί τους πολύτεκνους,

που δεν βοηθάει διόλου τους τρίτεκνους, με χαμένα επιδόματα, με σχολεία που κλείνουνε, με ανεργία με παιδικούς σταθμούς που δέχονται πλέον παιδιά υπό προυποθέσεις, η εργαζόμενη μητέρα δείχνει τελείως αβοήθητη, κατακερματισμένη και ηρωική,τρέχει να τα προλάβει όλα,

οι συνθήκες την κάνουν ανταγωνιστική, κι αυτή με την σειρά της δημουργεί παιδιά ανταγωνιστικά, ετσι ο ρόλος της περιορίζεται στο να απαιτεί από τα παιδιά της, να πετύχουν, να πετύχουν στην σταδιοδρομία τους, μαζεύοντας πτυχία.

Ετσι φτάσαμε να θεωρούμε επιτυχημένους μονάχα τους σπουδασμένους και καλά παιδιά τα μελετηρά..

Και σας ρωτώ τώρα επιτυχημένος δεν ήταν κι ο αγγειοχειρούργος που πριν λίγες μέρες πέταξε στα σκουπίδια , γυμνή την μάνα τριών παιδιών που εγχείρησε,για να αποφύγει τις ευθύνες του....

Κάποια μάνα δεν τον γέννησε κι αυτόν και τον καμάρωσε που πήρε εικοσάρια και έγινε γιατρός κι ο άλλος ο τυφλός που βοηθήθηκε από μια φοιτήτρια η οποία είχε πιάσει δουλειά στο σπίτι του την οποία την φίμωσε με ταινία, την βίασε κατ εξακολούθηση την έδειρε και την βασάνισε.. κάποια μάνα δεν τον γέννησε κι αυτόν;

Πού κάνανε λάθος αυτές οι μάνες και βγάλανε τέτοιους ανθρώπους ;

Πού κάναμε Λάθος, μήπως δεν εστιάζουμε πια στην ψυχή των παιδιών μας; Ετσι έχουμε παιδιά που δεν αγαπάει το ένα το άλλο,

που θέλει να αρπάξει το ένα από το άλλο το μικρόφωνο της ζωης...

μήπως δεν συμφωνούμε με όλα αυτά ,τότε γιατί ζει και βασιλεύει το byling στα σχολεία και οι συμμορίες, εθελοτυφλούμε η θέλουμε να απενοχοποιήσουμε τον κεντρικό ρόλο και την ευθύνη που έχει η Ελληνίδα Μάνα σε αυτό, όχι φίλες μου έχουμε βαριές ευθύνες για όσα συμβαίνουν στα παιδιά μας, τα παιδιά του σήμερα, τα χτίζουμε με τα αγριόχορτα της ψυχής μας, οι δικές μας μικροψυχίες οι ρεμβασισμοί οι κομπασμοί, οι ξιπασμοί και τα κόμπλεξ περνάνε στα παιδιά μας

δεν τα χτίζουμε με νέα υλικά

δυστυχώς δεν τα μαθαίνουμε το ένα να χαίρεται με την πρόοδο του άλλου τα στηρίζουμε μόνο σε ξερές ακαταλαβίστικες πολλές φορές γνώσεις κι έτσι αυτός ο άκαρδος σκληρός κόσμος διαιωνίζεται μια χαρά και δεν αλλάζει σε τίποτα προς το καλλίτερο αφού τα υλικά είναι παλιά, μπορεί να στεναχωρώ κάποιες εδώ που έχουν μάθει σε λόγους που αποθεώνουν την Ελληνίδα Μάνα συγγνώμη αλλά το να είμαι ευχάριστη δεν είναι ο σκοπός μου...

Λάθη πολλά μας βαραίνουν μάνες και έχουμε πολλές ευθύνες που φθάσαμε ως εδώ΄...

για να μαστε καλές μάνες πρέπει πάνω απ όλα να είμαστε καλοί άνθρωποι ,καλές σύζυγοι, καλές κουνιάδες καλές συνυφάδες, καλές πεθερές καλές κόρες... Ειμαστε πείτε μου είμαστε;

Αλήθεια πως γεννιέται η τόση δυσαρμονία των Ανθρωπίνων Σχέσεων; Πως δημιουργείται το σχολικό bulling;

Θυμηθείτε: Οταν κάποιο παιδί είναι άσχημο στη μορφή, δεν του φερόμαστε σαν ασχημόπαπο;

Όταν πάλι είναι όμορφο πολύ, δεν το ζηλεύουμε;

Όταν κάποιο παιδί είναι υπέρβαρο, δεν το λέμε χοντρό;

Όταν πάλι είναι υπερβολικά αδύνατο, δεν το λέμε σκελετωμένο;

Όταν είναι φτωχό, δεν το περιορίζουμε γι’ αυτό;

Όταν πάλι είναι πλούσιο, δεν το ζηλεύουμε και το θεωρούμε ακατάδεχτο.!

Όταν είναι υιοθετημένο, δεν το φωνάζουμε μπάσταρδο;

Όταν είναι προσφυγόπουλο, δεν το απομονώνουμε;

Εμείς οι μάνες είμαστε υπεύθυνες, όχι μόνο για τα καλά αλλά και για τα κακώς κείμενα,

ας κατεβάσουμε λοιπόν τον εαυτό μας από το Πάνθεον της Τελειότητας και ας αναλάβουμε τις ευθύνες που έχουμε για τον άκαρδο κόσμο που μας περιβάλει και έγινε εν μέρει και από τα δικά μας λάθη με τη λάθος διαπαιδαγώγηση που δώσαμε στα παιδιά μας.

Εμείς είμαστε υπεύθυνες για την Παλιγγενεσία, εμείς και για την Απραξία.

Ας εστιάσουμε, επαναλαμβάνωστις ψυχές των παιδιών μας, με τι Αξίες μεγαλώνουμε σήμερα τα παιδιά μας;

Τα πρότυπα που μας δίνουν τα ΜΜΕ μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης μας λανσάρουν μια πλαστή ομοιομορφία όπως τα σκισμένα τζιν που έγινε η καινούρια σχολική ποδιά και τα οποία τα ακριβοπληρώνουμε μάλιστα. Από την πρώτη στιγμή της γέννησης των παιδιών μας, εμείς οι μάνες βάζουμε πάνω στα κορμάκια τους επώνυμες μάρκες ρούχων σαν να ήταν τα παιδιά μας κρεμαστάρια ξένων εταιρειών και τι να πω για τα ακριβά κινητά, που έχουν στα χέρια τους από τη νηπιακή ηλικία σαν να ήταν γιάπις επιχειρηματίες.

Όσο πιο πολλές είναι οι ενοχές μας, τόσο πιο πολύ τα πνίγουμε σε άχρηστα καταναλωτικά αγαθά.

Και τι να πω για τα ξενύχτια! Παιδιά που γυρίζουνε στις 5-6 το πρωί ενώ θα έπρεπε οι μάνες που έχουν παιδιά ηλικιακά κοντά... ενωμένες όλες μαζί να συμφωνήσουν σε μια συγκεκριμένη ώρα όπου τα παιδιά θα επέστρεφαν.

Εμείς πρώτες, μάνες μου, εγκαταλείψαμε, εμείς δε συγκρατήσαμε. Και τι να πω για τις βεντέτες ανάμεσα σε οικογένειες που δε μιλιούνται με αφορμή τα  μόρια, τους βαθμούς και την σημαία! Ανασκουμπωθείτε λοιπόν. Κάντε αγώνα. Αρχίστε πρώτα από τους συλλόγους γονέων. Ας πάψουν οι σύλλογοι να είναι μόνο οικονομικοί σύλλογοι διεκπεραίωσης της σχολικής εκδρομής. Γιατί έχουμε μετατρέψει το σχολείο σε tourist travel. Ας γίνουν οι σύλλογοι γονέων δημιουργικά ραντεβού των γονιών που θα αντιμετωπίσουν τα αληθινά προβλήματα που δημιουργούνται μέσα στις καρδιές των παιδιών κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Εκτός αν θέλουμε να τρέχουμε και να ακριβοπληρώνουμε ψυχολόγους όπως συνήθως κάνουμε. Χρειαζόμαστε, επαναλαμβάνω μια νέα τάξη μανών.

Χρειαζόμαστε νέες Πηνελόπες που θα χουν πίστη υπομονή και αφοσίώση στην εστία τους και δεν θα εγκαταλείπουν το σπίτι τους με τον πρώτο καυγά.

Χρειαζόμαστε νέες Σπαρτιάτισες που θα πουν στα παιδιά τους ή ταν ή επι τας στο καθήκον.

Χρειαζόμαστε μάνες Ανθούσες που θα γεννήσουν έναν νέο Χρυσόστομο.

Χρειαζόμαστε μάνες Νόνες που θα γεννήσουν ένα Μέγα Βασίλειο.

Χρειαζόμαστε νέες Μακεδονίτισες που θα θρέψουν παιδιά όχι μαμόθρεφτα αλλά Ελληνόπουλα που θα πιάσουν την Σάρισα και θα φτάσουν στις μακρυνές Ινδίες.

Χρειαζόμαστε Ασπασίες που θα γεννήσουν έναν νέο Περικλή, που θα μας δώσει έναν νέο χρυσό αιώνα.

Χρειαζόμαστε Ελληνόπουλα που δε θα τραγουδούν μόνο για την Κων/πολη αλλά θα αντιδρούν δυναμικά όταν ο χότζας μπαίνει μέσα στην Αγιά Σοφιά και ψέλνει σαν να ήταν τζαμί.

Στάξτε μάνες μου πνεύμα από το πνεύμα σας. Διώξτε το δάκρυ από τα μάγουλα των παιδιών σας με δάκρυα από τα μάτια σας.

Φέρτε μια Νέα Ανοιξη μες τον χειμώνα, ζωγραφίστε ξανά την Πόλη της Ευτυχίας της Αρμονίας της Ψυχικής Γαλήνης, όχι με λόγια αλλά με Εργα Αγάπης και Καλοσύνης. Δεν μας σώζει ούτε η μουσική, ούτε ο χορός, ούτε η ποίηση, ούτε οι γνώσεις.

Ο σημερινός άνθρωπος θα σωθεί και θα ανασηκωθεί μονάχα αν ακουμπήσει επάνω  στην  Αγάπη.

Εστιάστε ξανά στις Ψυχές των παιδιών. Ρόδι που σπάζει και κυλάει σε χίλια σπόρια η καρδιά σας. Άστε την να κυλίσει να χρωματίσει να ζεστάνει όλα τα μέλη της οικογένειάς σας. Με τη γλυκύτητα της Παναγίας αναστήστε νέους Χριστούς. Μάνες λαμπαδιάστε σαν τα κεριά της εκκλησίας. Στο τέλος θα έχετε φωτίσει όλο αυτόν τον άχαρο κόσμο.

 Κι αν κάποιοι περίμεναν  από μένα σήμερα να πω ποιήματα, όπως λάθος γράφηκε στην αφίσα,

ας με συγχωρέσουν γιατί με τίποτα δεν πιστεύω οτι μας παίρνει να πούμε ποιήματα

αλλά να ποιήσουμε επιτέλους τις πολυπόθητες αλλαγές που μονάχα ίσως.. ο καυστικός  λόγος μπορεί  να κινητοποιήσει..

Αλλάξτε κάτι λοιπόν στις συνήθειες σας, για να χουν νόημα όλες αυτές οι γιορτές για την Μάνα!

Γένοιτο.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΥΠΡΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ε.Π.Ο.Κ) ΑΠΟΝΕΜΕΙ Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ - Πρωτοπρεσβύτερο ΓΕΩΡΓΙΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ & ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥΣ «ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΟΛΗ»

 Στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών στα πλαίσια του 7^ου Παγκοσμίου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού με Πρώτο Βραβείο, τους Λογοτέχνες Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο και την κόρη του Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου για το βιβλίο τους,'ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΟΛΗ '' εκδόσεων Μαλλιάρη .

 Το βιβλίο τους, χαραχτηρίστηκε ως ''ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2017''  και τους απονεμήθηκε Α ΒΡΑΒΕΙΟ  για τα αισιόδοξα διαχρονικά ιστορικά μυνήματά του  όσο και για την γλαφυρή εκφραστική ικανότητα των συγγραφέων, καθώς και για την εξαιρετικα επιμελημένη εμφάνιση του βιβλίου, το βραβείο παρέδωσε στην κατάμεστη απο κόσμο αίθουσα του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών ο πρόεδρος του Ελληνικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδος Δρ. Ηρακλής Ζαχαριάδης, στην ποιήτρια από την Θάσο Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου, η οποια το παρέλαβε και εκ μέρους του πατέρα της,  και ευχαριστώντας το αφιέρωσε στην θετή της πατρίδα την ΘΑΣΟ στην γεννέτηρα του πατέρα της ΝΙΣΥΡΟ ,αλλά και σε όλο τον δοκιμαζόμενο Ελληνισμό.

 Την εκδήλωση χαιρέτισε με μύνημα ο Λευτέρης Κ. Αυγενάκης, Γραμματέας Π.Ε. Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Ν. Ηρακλείου.

 Παρόντες στην εκδήλωση ήταν οι:

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ, Πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΟΣΧΟΥ, ζωγράφος και γλύπτης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων

ΜΑΡΙΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ, Δήμαρχος Λιβαδιών Λάρνακας (μετά της συζύγου του)

ΑΓΛΑΪΑ ΠΙΣΗ, μητέρα του Κύπριου Μουσικοσυνθέτη Στέλιου Πισή

ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ,Αντιστράτηγος ε.α. και  Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιτελών Εθνικής Άμυνας & Διευθυντής Σύνταξης του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών Περιοδικού "ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ"

ΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΠΠΑΣ, Πρόεδρος της "Ενωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων",

ο ποιητής κριτικός Λόγου ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ

ο ποιητής ΧΑΡΗΣ ΜΕΛΙΤΑΣ

ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΑΥΛΑΚΟΥ, Γενική Γραμματέας της "Ενωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων" (μετά του συζύγου της)

Η κα ΒΑΣΙΛΑΚΗ , Υποστράτηγος ε.α.

Ο κ. ΚΑΛΕΡΓΗΣ, Υποναύαρχος

Ο κ. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ, Στρατηγός

Ο κ. ΚΩΝ/ΝΟΣ ΠΑΤΣΑΛΟΣ,  Στρατηγός

Η κα ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΖΑΛΩΝΗ, Πρόεδρος του Ομίλου "Ξάστερον" και Διευθύντρια του Περιοδικού "ΚΕΛΑΙΝΩ"

Ο κ.ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΓΙΑΝΗΣ, ζωγράφος

Ο κ. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΗΛΙΩΓΛΟΥ, Πρόεδρος του Πολιτιστικού & Πνευματικού Ομίλου Νέων Παλατίων Ωρωπού

ο κ. ΝΊΚΟΣ ΜΑΝΕΣΗΣ, διευθυντής των Εκπαιδευτηρίων ΜΑΝΕΣΗ

Η κα ΕΛΕΝΗ ΠΑΤΣΗ, εκδότρια των Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση

 καθώς και ποιητές απολη την Ελλάδα ,ενώ την εκδήλωση η οποία κράτησε 4 ολόκληρες ώρες πλαισίωσαν μουσικά δυο χορωδίες, ενώνοντας αριστοτεχνικά την μουσική με τον Λόγο.

Η Ομιλία της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.

  Εντιμολωγιότατε πρόεδρε του ΕΠΟΚ Κε Ηρακλή Ζαχαριάδη σεβαστά μέλη της Ενωσης.

 Ενα βιβλίο ήταν η αφορμή να μας φέρει κοντά το "Πόλη και πάλι Πόλη την δε γενεάν αυτής τίς διηγήσεται; του πατέρα μου Πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Ι. Διαμαντόπουλου του οποίου τα λόγια του τα κουβαλώ, πάντα σαν φυλαχτό επάνω μου διαλέγω σήμερα, για να τον γνωρίσει το ακροατήριο μας να διαβάσω επιγραμματικά πέντε στίχους του απο το παραπάνω βιβλίο για την Βασιλεύουσα της καρδιάς μας .

΄¨Την πίστη μου την έδωσαν Χριστιανικη, Ορθόδοξη

Το σπίτι, σκήτης κάθισμα των Αίνων και των Δόξα σοι και κέλυφος οστράκινο στου Μαρμαρά  τα σμάλτα

Μνήμη και η Σκέψη μου

το Σπίτι και η Πίστη μου

και των Οσίων οι σκηνές

κι ο χτύπος του Εγέρθητε.”

Είναι πολύ συγκινητικό πόση δύναμη έιχε ο Λόγος μας κι αγγιξε τις  καρδιες σας ....

Μέσα στους χαλεπούς αυτούς καιρούς που διανύουμε εγώ θα ευχηθώ σε όλους σας καλή συνέχεια.

Γιατί η δυνατότητα να επιθυμείς αλλά και να παράγεις πολιτισμό είναι στις μέρες μας

Αντίσταση!

Ο Πολιτισμός είναι ό,τι μας έχει απομείνει όταν όλα έχουν χαθεί.

Είναι όλα όσα κατοικούν μέσα μας.

Όλα αυτά που με τίποτα δεν μπορούν να μας κλέψουν.

Δεν μπορούν να μας τα αφαιρέσουν.

Σήμερα μικροί-μεγάλοι νιώθουμε οργή και κούραση.

Ζούμε σε μια εποχή αφθονίας με ψυχές νηστικές, άδειες σαν μπακιρένια κουτιά, που αν ρίξεις μέσα

ένα κέρμα θα ακουστεί ο ήχος να γυρίζει πίσω.

Ζούμε μια ζωή δίχως αυτοκριτική, έναν ευδαιμονισμό που μονάχα ευτυχισμένους δεν μας κάνει.

Οι συγγραφείς, οι ποιητές, οι δημιουργοί, συχνά ακροβατούμε στα όρια μιας πνευματικής

αλαζονείας, ενώ δείχνουμε να μην πιστεύουμε στη Δύναμή μας, στη Δύναμη του Λόγου.

Ποιανού Λόγου, όμως;

Του Λόγου του Αληθινού!

Εν Αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος.

Ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ απ’ τα κόμματα. Από εμάς θα αλλάξει, τους

δημιουργούς

Με τη γραφή θα τον αλλάξουμε τον κόσμο, αρκεί να είναι γραφή από καρδιάς και όχι απλού ρεμβασμού ή εντυπωσιασμού.

Πρέπει εμείς οι συγγραφείς να ξαναπιστέψουμε στις δυνάμεις μας, να αξιωθούμε να δούμε νέους ορίζοντες, να φέρουμε ένα καινούριο αύριο και ιδίως να ενωθούμε.

Θα σας θυμίσω πως χρειάζεται σκοτάδι για να φανεί το φως.

Μην ξεχνάτε ότι από το πιο πυκνό σκοτάδι βγαίνει η αυγή.

Σήμερα, περισσότερο από γεφύρια και δρόμους χρειαζόμαστε δάση.  Άλση με δένδρα ορθών λέξεων και Ιερών Γραμμάτων, που θα φωτίσουν τον άνθρωπο δίχως να τον κουράσουν.

Και πρέπει να βοηθήσουμε όλοι σ’ αυτό.

Με καρυοφύλλι την Ελληνική Γλώσσα να προχωρήσουμε.

Όλα αρχίζουν και πεθαίνουν μέσα στα χέρια μας.

Όλα τελειώνουν όταν εμείς τα τελειώσουμε.   ΔΥΝΑΜΗ!

Κι αν πολλοί λένε ότι: «δεν έχουμε τίποτα» Εγώ θα πω: Μας δόθηκαν τα πάντα!!! Αυτός ο γαλανός ουρανός πάνω απ΄ τα κεφάλια μας αυτά τα δέντρα , η θάλασσα, η γης.

Κι αν είναι όπως λένε όλα δύσκολα…Σκάψτε! Μην περιμένετε βοήθεια. Γιατί βοήθεια, δεν θα ΄ρθεί ποτές , από  κανέναν. Μοναχοί, Σκάψτε!

Σκάψτε την Θάλασσα! Σκάψτε τη Γη! Σκάψτε τον Ουρανό! Μην περιμένετε χώμα γόνιμο. Μήτε τον καιρό της σποράς να περιμένετε.

Φυτέψτε πάνω στις πέτρες! Πάνω στις πέτρες  φυτέψτε.

Γδαρθείτε πάνω στις πέτρες

Ματώστε… με  χέρια γυμνά

Και δεν θα αργήσουν να ΄ρθουν

Τα κυκλάμινα!*

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ

* Γιατί  τα κυκλάμινα φύονται πάντα πάνω σε άγονο χώμα…