Γιορτή Καρυδιού 2017 στην Παναγία Θάσου από τον Σύλλογο Γυναικών Παναγίας Θάσου

 

Ο Σύλλογος Γυναικών Παναγίας, με την ακούραστη πρόεδρό του κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά και όλα τα εκλεκτά μέλη του συλλόγου πραγματοποίησε , με μεγάλη επιτυχία και φέτος στο γραφικό χωριό της Παναγίας Θάσου, την γιορτή καρυδιού.

Στην γιορτή συμμετείχαν φιλοξενούμενοι του συλλόγου οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι΄

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρό Καζαβίτη, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ραχωνίου,

 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δάτου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Προυσαλιωτών 

Νομού Καβάλας. αλλά και από την Αθήνα ωρμώμενοι οι μουσικοσυνθέτες και οι ερμηνευτές Μάριος Καπνιάς και Δημήτριος Μιχάκης.

Η γιορτή του καρυδιού άρχισε με παρέλαση όλων των Πολιτιστικών Συλλόγων από τις πηγές της Παναγίας  και κατέληξε στην πλατεία της κοινότητας όπου οι γυναίκες του συλλόγου κέρασαν σε όλους τους παρευρισκόμενους το πατροπαράδοτο καρυδάκι Θάσου , ενώ μπουφές με πλούσια εδέσματα ικανοποιούσε και τον πιο απαιτητικό

την όλη γιορτή την αφιέρωσαν από μικροφώνου τόσο η πρόεδρος του συλλόγου κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά ,όσο και η αντιπρόεδρος κα Ειρήνη Κρίκη  στον Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο και στην κόρη του Ανδρομάχη για την χρόνια πνευματική τους  προσφορά , στο νησί της Θάσου, στην συνέχεια κάλεσαν την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου  στην οποία έδωσαν αναμνηστικά δώρα για την ανελειπή παρουσία και στήριξή της στον θεσμό της γιορτής και της ζήτησαν  να απευθήνει έναν χαιρετισμό.

Τα χορευτικά συγκροτήματα όλων των πολιτιστικών συλλόγων, προσέδωσαν χαρά λεβεντιά  και κέφι, ενώ η συναυλία που ακολούθησε με τους Μαριο Καπνιά και Δημήτριο Μιχάκη , ξεσήκωσαν τον κόσμο κάνοντάς τον να νιώθει ξανά δικαιούχος πληρότητας, δικαιούχος αληθινών τραγουδιών!

Είναι πραγματικά υπέροχο, πόσο όμορφοι γίνονται οι Ανθρωποι όταν ενώνονται...

Και του χρόνου, πάντα άξιες δραστήριες γυναίκες της Παναγίας!

 

Γιορτή Καρυδιού στο χωριό της Παναγίας Θάσου 2017

Χαιρετισμός της ποιήτριας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου.

Σας καλοσωρίζω και γω με την σειρά μου , στην γιορτή καρυδιού, που εδώ και χρόνια έχει γίνει πλεον θεσμός

χάρη στον δραστήριο σύλλογο Γυναικών Παναγίας Θάσου, την ακούραστη πρόεδρό του κα Αλεξάνδρα Βαλσαμά 

την αντιπρόεδρο κα Ειρήνη Κρίκη και όλα τα εκλεκτά μέλη του συλλόγου.

Θα σας διαβάσω ένα ποιήμα που γράφτηκε για το χωριό σας το 1994 θαρρείς προφητικά απο τον πατέρα μου Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Διαμαντόπουλο απο το βιβλίο του Η Θάσος εν στεναγμοίς Αλλαλήτοις και χαίρομαι που είναι σήμερα ανάμεσά μας και θα χει την χαρά να το ακούσει και ο ίδιος.

 

Ο μύθος για την «Παναγία» – Θάσου.

 

Ανθόμελο,

Πευκόμελο

Παρθένο, της κερήθρας

Αμόλυντο από παράσιτο μελίθρας

 

Εβαλε να δέσει «καρυδάκι»

- Μια κόρη, που τη λέγαν Πελαγία -

Και νάσου ξαφνικά η Παναγία

Να το ευλογεί με το μικρό της δαχτυλάκι...

 

'Ετσι, απ' αυτή την ευλογία

Της Θάσου ένα χωριουδάκι

Πήρε τ’ όνομα του: «ΠΑΝΑΓΙΑ»

Αγνό που ήταν και γλυκό, σαν «καρυδάκι»

 

συνεχίζω με το ποιημα του Παπαγιώργη η Θάσος απο το ίδιο βιβλιο

 

Η Θάσος

 

Όλο τον κόσμο γύρισα

Κι όλη την οικουμένη

Στη Θάσο μόνο αντίκρυσα

Τη γη μπουμπουκιασμένη

 

Ολο το κόσμο γνώρισα

Και όλο το πλανήτη

Μα, τη καρδιά μου δώρησα

Στου Θασοκάλλους, το μαγνήτη!...

 

Η Θάσος, όμορφη, πολύ

Σαν «φωτεινή Νεφέλη».

Χιονοφεγγόφωτη φορεί στολή

Κι οι μόδεστροι... αγγέλοι.

 

Η Θάσος, όμορφη, πολύ·

Βραβείο, παίρνει πρώτο.

Σε δύση, σε ανατολή

Και σε βορρά και νότο.

 

Τα Θασοπροϊόντα της

Γλυκά κι' αυτά σα μέλη.

Θεούς, ανθρώπους, όντα της

Ζωογονούν και τουριστών αγέλη...

 

Αγιο Πνέμα, την επιφοιτἀ

- Βουνού και πέλαου τ' αγέρι ·

Ευδοκιμούν στη Θάσο, όλα τα φυτά

Αρήγανη και του λαγού η φτέρη.

 

Η Θάσος, έπαινος - πρεπός·

Ο τόπος είναι, ο «εμός»

Και το φωνάζω μέσ' από την θάλασσα:

Με τίποτα, ποτέ δε θα τόν άλλασσα..

 

Γιατί, η Θάσος είν' Αιθρία

Με μια πρωτοφανή καλοκαιρία·

Τέτοια, που κάνει τα αηδόνια

Να ξεφαντώνουν στ ανθισμένα κλώνια.

 

Γιατί, στη Θάσο, όσοι ζουν

Είναι τουρίστες όλοι.

Την Απολλώνιά της αλκή απομυζουν

Κι απο χρυσορυχεία της φορούν χρυσό βραχιόλι...

 

Κι αν το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του κι αν μείναν μόνο δέκα μέρες του Αυγούστου

εμείς θα δούμε ξανά το ποτήρι το μισοάδειο, μισογεμάτο.

Θα ζωγραφίσουμε ένα δικό μας καλοκαίρι μες στην καρδιά και θα συνεχίσουμε με χαμόγελο και ας πονάμε κόντρα τον θόρυβο των μηχανών.

Θα τραγουδήσουμε εις πείσμα των αγρίων καιρών, θα ανθήσουμε με την ευλογία Αγριολούλουδων ευλογώντας τις ρίζες μας, πιστοί πάντοτε στις θέσεις μας,

θα συνεχίσουμε με αισιοδοξία κι ας δεν μας περίσεψε η χαρά, οφείλουμε να είμαστε όρθιοι έως το τέλος.

Σίγουρα η εποχή μας, μας έχει κουράσει, μας έχει λεηλατήσει. Μια εποχή της εικόνας, του φαίνεσθαι και όχι του είναι, μια εποχή του ωφελιμισμού, του ωχαδελφισμού της φιλαυτίας, μας έχει φθάσει στα όριά μας, έτσι ώστε συχνά να νιώθουμε πεσμένοι, απελπισμένοι με ώμους σκυφτούς, ανέλπιδοι.

Εγκαταλελειμένοι ακόμα κι από τις λέξεις, τα λόγια, οι λόγοι, τους βαριόμαστε γιατί στην ουσία δεν μιλάμε Αληθινά ούτε μας μιλάνε Αληθινά...

Και δεν υπάρχουν λέξεις που θα μας ξεκουράσουνε, που θα μας κάνουν να ονειρευτούμε γιατί ότι μας προσφέρουν ανελλειπώς και γενναιόδωρα από τα media ιδίως την τηλεόραση είναι όλα από ευτελή υλικά και lifestyle, έτσι ώστε άδειασαν οι κούπες της καρδιάς μας.

Δεν πειράζει, έχουμε χρόνο ακόμα, μην ξεχνάτε, η κάθε ανάσα μας είναι μια μικρή στιγμή ζωής. Θα τις ξαναγεμίσουμε τις κούπες και είναι οι καρδιές μας όπως τα θρυλικά νερά της Παναγίας, ακόμα τρέχουν, αλλά δεν αναβλύζουν ορμητικά όπως τα παλιά χρόνια...

Υπάρχουν όμως.

Ελάτε, ας αφήσουμε την καρδιά μας να τραγουδήσει, ας έρθουμε σ’ αυτήν την γιορτή με την καρδιά ενός παιδιού. Είμαστε οι δικαιούχοι της ηρεμίας, είμαστε, οι δικαιούχοι της πληρότητας. Ας απολαύσουμε με ευγνωμοσύνη αυτή την ζωή που μας προσφέρθηκε για να τη ζήσουμε, γιατί είμαστε και οφείλουμε όλοι μας να νιώθουμε επίλεκτοι γιατί επιλεχθήκαμε να είμαστε άνθρωποι άνω θρήσκοντες, επιλεχθήκαμε να είμαστε άνθρωποι και δημιουργοί και συνδημιουργοί του μεγάλου Δημιουργού σε καθε τι θαυμαστο, υψηλο και ωραίο ..

Ναι μπορεί να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο της σκέψης μας. Όταν η πόρτα της ευτυχίας κλείνει μια άλλη ανοίγει, αλλά συχνά κοιτάζουμε τόσο πολύ την κλειστή πόρτα, που δεν βλέπουμε αυτήν που έχει ανοίξει για μας.

Όλα εξαρτώντοι από εμάς τους ίδιους και τον τρόπο που σκεφτόμαστε και πράτουμε.

 

Αναζητήστε και σήμερα τις πηγές των υδάτων που θα κάνουν ευτυχισμένο τον καθένα από σας, υπάρχουν σανίδες σωτηρίας και ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει το έλεος και το βάλσαμο της Αγάπης του Θεού που πρέπει να την βάλουμε ξανά στην ζωή μας για να είναι όλα αληθινά, αληθινά όπως αυτή η γιορτή σήμερα που έχει ετοιμαστεί με τόση φροντίδα, με τόση αγάπη, που ‘χει αληθινή μουσική και αληθινά τραγούδια,  από δύο καταξιωμένους Θασόφιλους μουσικούς συνθέτες και ερμηνευτές που ήρθαν από την Αθήνα φιλοξενούμενοι του Συλλόγου Γυναικών Παναγίας μελωποιώντας στίχους του ιερέα Γεωργίου Διαμαντόπουλου και δημιουργήσανε ένα c.d με 24  τραγούδια Προφητείες και Ωδές για την Θάσο αλλά  και τον ύμνο της Θάσου, με οδηγό την αγάπη τους για το νησί μας που ταν το καλοκαιρινό θέρετρο των παιδικών τους χρόνων, γιατί να ξέρετε φίλοι μου η Θασος λατρεύεται περισσότερο από αυτούς που δεν γεννήθηκαν στην Θάσο αλλά μαγεύονται από την φυσική της ομορφιά , έχουμε κοντά μας λοιπόν φιλοξενούμενους του Συλλόγου Γυναικών Παναγίας τον Μάριο Καπνιά και τον Δημήτριο Μίχάκη.

 

 

 Ως ευπαρέστειτε

 

Ας αρχίσει,

ας αρχίσει η Χαρά να αναβλύζει, σαν τα παλιά νερά τα ορμητικά νερά της Παναγίας.

Η ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ !

 Πραγματοποιήθηκε στο Φουαγιέ του Βασιλικού Θεάτρου στην Θεσσαλονίκη με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή συγγραφέων και λογοτεχνών η εκδήλωση Λογοτεχνικό Αναλόγιο, η οπόια ήταν η πρώτη εκδήλωση συνεργασίας του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και της Ενωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος. Τα έργα των ποιητών επιλέχθηκαν από το κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, και τα ερμήνευσαν επί σκηνής οι ηθοποιοί Αραμπατζόγλου Σταυρούλα, Δισλής Θανάσης, Λυσσάρης Λευτέρης, Μπιτσιτσκα Βιβή, Πανώριος Γιάννης κα., ενώ η σκηνοθεσία ήταν της Κικής Στρασάκη. Οι βραβευμένοι ποιητές που επιλέχθηκάν ώστε να παιχτούν τα έργα τους ήταν: Γεωργία Αλεξίου, Ευφροσύνη Θεοφανίδου, Όλγα Λιαριτζη, Γκέλη Δαναδάκη, Μέννη Καραγιαννίδου, Μιλτιάδης Ντόβας, Φρόσω Αποστόλου, Ελένη Τέγου, Σοφία Χρήστενα, Νανά Παπαϊωάννου, Αγάπη Ντόκα, Άννα Φαχαντίδου, Φωτεινή Φωτειάδου - Κωνσταντίνου, Καίτη Καστρολογοθέτη, Παρασκευή Κουτσούρα, Ελένη Βεζύρογλου, Λιλή Παπαδοπέτρου, Αναστασία Βαρσαμοπούλου, Δέσποινα Στρίνγγου - Καρκανιά, Γεώργιος Δελιόπουλος, Λευτέρης Μουφτόγλου, Δέσποινα Αμασλίδου αλλά και από τη Θάσο η Ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου.

 Το βραβευμένο ποίημα Ώρα Καλή αφιέρωσε η ποιήτρια Ανδρομάχη σε όλα τα παιδιά που είναι το δώρο του Θεού στους Ανθρώπους αλλά και στις μάνες που νιώθουν κάπως έτσι την ενηλικίωση των παιδιών τους.

 

ΩΡΑ ΚΑΛΗ

 

Και το ‘δα εγώ·

Εκείνο το χεράκι, λευκό, μικρό

να μου κουνά μαντήλια.

Όσο κι αν μου ‘λεγες

πως είσαι δίπλα μου και μ’ αγαπάς,

εγώ το ‘δα το κρινόλευκο το χέρι

να μου κουνά μαντήλια.

Το ένιωσα το πρώτο το αέρι,

το τρίξιμο, το άνοιγμα της πόρτας το μεγάλο

στο άπειρο, στο άγνωστο

της νέας σου Ζωής,

της πόρτας που άνοιξες

κι ήρθε το κρύο να με βρει

- όσο κι αν πάνω μου φοράω ένα σάλι -

της πόρτας που άνοιξες

στις φίλες για να πας.

 

Να πας...

Να πας παιδί μου

και να προσέχεις.

Εγώ θα είμαι εδώ,

στο σπίτι θα ‘μαι, όπως πάντα·

Και θα προσεύχομαι, για Σένα

μπροστά στο άνοιγμα, αυτής εδώ της πόρτας της μεγάλης.

 

Και το ‘δα!!!

Το ‘δα εγώ·

Εκείνο το χεράκι...

Στους ώμους μου φοράω ένα σάλι...

Και είναι η έξαψη της νέας σου Ζωής

τόσο μεγάλη

που ‘φυγες πάλι, με παραζάλη

δίχως το μέτωπό μου να φιλήσεις.

Και άφησες και τη μεγάλη πόρτα ανοιχτή...

Παιδί μου, ώρα σου καλή!

Eκδήλωση μνήμης με τίτλο «Εάλω η Πόλις».

 Ο Θασιακός Σύλλογος Προσφύγων Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης «Άγιος Ιωάννης» πραγματοποίησε στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Λιμένα Θάσου εκδήλωση μνήμης με τίτλο «Εάλω η Πόλις». Την εκδήλωση παρουσίασε ο πρόεδρος του παραπάνω συλλόγου κος Αναστάσιος Μπίλλιας. Συμμετείχε η χορωδία του Συλλόγου «Άγιος Ιωάννης» υπό την διεύθυνση της Μουσικού Ελίζαμπεθ, ενώ η λεκτική ραχοκοκαλιά της εκδήλωσης ήτανε απαγγελίες ποιημάτων του πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Ι Διαμαντόπουλου από το βιβλίο του «Πόλη και πάλι Πόλη», εκδόσεων Μαλλιάρη.

Η εκδήλωση χαρακτηριζότανε από ιερή κατάνυξη συγκίνηση αλλά και θεατρικότητα στις απαγγελίες ποιημάτων του ιερέως τις οποίες έκαναν: Ο Δήμαρχος Θάσου Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ, ο Γυμνασιάρχης Θεοχάρης Θεοχαρίδης, ο τέως πρόεδρος της Φιλοπνευματικής Στέγης Γεώργιος Παπαδόπουλος, η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου, η Πιπίνα Θεοφανέλη καθώς και οι εκπαιδευτικοί Γεώργιος Μπαλτάς και Τούλα Ευαγγελίδη.

Την ιστορική αναδρομή της εκδήλωσης την έκανε ο Θεόδωρος Αγγελίδης.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο δήμαρχος Θάσου κος Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ, ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κος Δημήτριος Πιπίνης, ο αρχηγός της Νέας Πορείας κος Μηνάς Βλαστάρης, ο ιατρός κος Κώστας Σειτανίδης και άλλοι.

Συγκινητική ήταν η στιγμή που ο Πρωτοπρεσβύτερος απήγγειλε ένα από τα ποιήματά του.

Παραθέτουμε το ποίημα «Η Κερκόπορτα» από το βιβλίο Πόλη και πάλι Πόλη του πατρός Γεωργίου το οποίο  απήγγειλε ο Δήμαρχος Θάσου Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ.

Η Κ ε ρ κ ό π ο ρ τ α…

Άλλο έψαχνα και άλλο πρόσεξα, προχθές, τυχαία

Στη θρησκευτική και ηθική Εγκυκλοπαίδεια.

Έξω από τα τείχη, λέει, τα λεγόμενα χερσαία

Από την Κερκόπορτα μονάχα δέκα βήματα

Υπάρχει η χρυσοψηφίδωτη Μονή της Χώρας

Και βατοπεδινή μια ζώνη γης για γύρους και αιθήματα

Απόλαυση του δειλινού περίπατου-μοναστηριού...

Πληροφορήθηκα ακόμα ότι η Μονή της Χώρας

Oνομάζεται Μονή του Ζωοδότη Ιησού Χριστού.

Κάποιοι, έστω και καλόγεροι, λοιπόν, μας χρεωστούν

Ναι, την απάντηση των απαντήσεων. – Πώς και γιατί

Τα κουρασμένα και ξεθεωμένα του Αγαρηνού ασκέρια

Πάτησαν την Πόλη από την Κερκόπορτα, αυτή;

Και πού ’ταν Γούμενοι και μοναχοί με κλίση και με κλήση

Και πού… ο δόκιμος καλόγερος Κερκόπορτα να κλείσει;

Τι ήθος είχαμε αμέριμνον και τότε μερικοί μας μερικοί

Ώστε να κοντοσταθεί εκστατικός με σταυρωμένα χέρια

Ακόμα κι ο «Χριστός της Χώρας» θεατής και σάμπως αδρανής

Όταν έφιππος, οργίλος και ακόλαστος περνούσε απ’ εκεί

O κυνηγός των κεφαλών, Μωάμεθ ο Εκπορθητής

Πόλεων, βωμών και ιερών ναών ο δηωτής;

O χείρων και του Νέρωνος σαν εμπρηστής;

O γερόντων και νηπίων αποκεφαλιστής;

Λοιπόν αμέριμνοι μπροστά του όλοι στάθηκαν, δειλοί;

Και από το φόβο τους, λησμόνησαν την Πόρτα ανοικτή;

Και όταν μπήκαν, ούτε ένας βρέθηκε να τους αντισταθεί;

Αν είχε από κάποιον υποτακτικό η Πόρτα μανταλοαμπαρωθεί

Επειδή η τρίτη και λυσσώδης έφοδος του άγριου Πολιορκητή

Δεν είχε φέρει σοβαρά, γι’ αυτόν, αποτελέσματα

–Χάρη στην άμυνα νηώριων, τειχών και υπερασπιστών–

Η Πόλη θά ’τανε και θά ’μενε ακόμα, Πόλη των πιστών

Και ο εχθρός εξαντλημένος θα είχε πάει και αυτός

Όπως και τόσοι άλλοι στα κομμάτια και αλέσματα

Μας έκλεισε το Σπίτι, όμως, μια μικρή αφύλακτη πυλίδα!

Δεν τα παράδωσες ποτέ σου, τα κλειδιά σου

Μήτε και τα κλείθρα, Πόλη, της καρδιάς σου

Και μένει αναπάντητο μυστήριο, αλήθεια, το γιατί

Παρά τη στρατιωτική πολεμική μας αρετή

Αφύλακτη μια πόρτα πάντα είναι αρκετή

Για να μας φέρει κατακέφαλα τον όποιο μας κατακτητή!

 ομιλία απαγγελία της κόρης του Πρωτοπρεσβυτέρου

Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

Πριν αρχίσω την απαγγελια του ποιήματος νιώθω την ανάγκη να δώσω θερμά συγχαρητήρια στον Πρόεδρο του συλλόγου Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης  κο Αναστάσιο Μπίλια για την πρωτότυπη επιλογή του ιερού αυτού χώρου

σ αυτήν την εκκλησία παντρεύτηκα

σ αυτόν τον αυλόγυρο, ο πατέρας μου με παρέδωσε νύφη στο πλευρό  του άντρα μου

σ αυτήν την εκκλησία βάφτισα το παιδί μου

σ αυτόν τον αυλόγυρο μοίρασα τις μπουμπουνιέρες του.

Σ αυτήν την εκκλησία για χρόνια κάναμε για χρόνια κάναμε μαζί με τον πατέρα, τους κύκλους και τα κατηχητικά μας

Σ αυτήν την εκκλησία κήδεψα πρώτα τον πεθερό μου και μετά την πεθερά μου

σ αυτόν τον αυλόγυρο χαιρέτησα αγαπήμενα πρόσωπα...

Σ αυτόν τον αυλόγυρο οι Επιτάφιοι και πόσες Αναστάσεις δεν ζήσαμε όλοι μας...

Και να τώρα, σ αυτόν τον αυλόγυρο μπροστά στα πόδια του Αη Νικόλα που ο Θασιακός Σύλλογος Προσφύγων Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης μας τιμά περιλαμβάνοντάς μας σ αυτήν την εκδήλωση μνήμης , δίνοντας μας την ύψιστη χαρά να ακούσουμε απαγγελίες ποιημάτων από το βιβλίο του πατέρα μου Πόλη και πάλι Πόλη  από τις σελλίδες αυτού του βιβλίου ένα ιδιαίτερο ποίημα που δεν ακούστηκε σε καμμία από τις δυο παρουσιάσεις του βιβλίου που έγιναν στην δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας  αλλά και στο Καλογερικό

με τίτλο Χρυσούφαντοι και Χρυσοκέντητοι Αετοί

όπου η σταυροβελονιά , τα υφαντά και τα κεντήματα γίνονται σύμβολα της Εθνικής Παλιγγενεσίας

ακούστε το: ΧΡΥΣΟΥΦΑΝΤΟΙ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΚΕΝΤΗΤΟΙ ΑΕΤΟΙ

Χρυσοΰφαντοι και χρυσοκέντητοι αετοί…

Χρυσονημάτινες Πολίτικές μας αμφίων σακκοβελονιές,

Και σεις καμπάδων, υφαντών μας σταυροβελονιές,

Και λίρες του δικέφαλου και ντούμπλες και φλουριά,

Όπου στολίσατε Ναούς μας, νυμφοστόλια και νοικοκυριά

Κι έρανος γινήκατε για την Ιδέα τη μεγάλη της Φυλής μας

Και το «ποθούμενο» της λαϊκής ελληνικής ψυχής μας·

Ένα και με τη φουστανέλλα μας και με την κλεφτουριά

Και με των μπουρλοτιέρηδων την άφοβη καρδιά·

Ένα και με την Εκκλησιά και τα κρυφά μας τα σχολειά,

Ω, «γαζωτή» μας βελονιά και «φουσκωτή» των Νήσων,

«Ίση» της Αστυπάλαιας, Νισύρου, Ρόδου και Καρπάθου

Και «ριζοβελονιά» χρυσόπαστη αμφίων μας και βύσσων

Και «λινομέταξη» Σουφλιού, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Άθου

Και σεις Κυπριώτικα κεντήματα ακριτικά, «σταμπάτα»,

Ήρθε η ώρα που θα σας το πω στα ίσια και σταράτα,

Από τα «λαϊκά μουσεία» μας βγέστε και βρέστε χέρια

Που θα μας ανεβάσουνε ξανά ψηλότερα απ’ τ’ αστέρια.

Ώ, χρυσοΰφαντοι και χρυσοκέντητοι δικέφαλοί μας αετοί,

Βγέστε απ’ τα σεντούκιa μας, βγέστε απ’ την αφάνεια

Και κάντε άνεμοι να πνεύσουν ούριοι και υετοί χρηστοί,

Που θα μας δώσουν πάλι προκοπή, τιμή και περηφάνια!